مَرقُس 9:18 - کتاب مقدس به زبان بندری18 وختی شَگِنت، به اُ وا زمین اَزَنت، یه طوری که اَ لُوی کف اَتا و دندُنوش کُفل اِبو، جُنی خشک اِبو. اَ شاگردُت اُمخواست به اُ روح اَ پُسُم در بُکنِن، ولی شُنِتونِست.» Viz kapitolaهزارۀ نو18 چون او را میگیرد، به زمینش میافکند، به گونهای که دهانش کف میکند و دندانهایش به هم فشرده شده، بدنش خشک میشود. از شاگردانت خواستم آن روح را بیرون کنند، امّا نتوانستند.» Viz kapitolaPersian Old Version18 و هر جا که او را بگیرد میاندازدش، چنانچه کف برآورده، دندانهایم بهم میساید و خشک میگردد. پس شاگردان تو را گفتم که او را بیرون کنند، نتوانستند.» Viz kapitolaکتاب مقدس، ترجمۀ معاصر18 هرگاه روح پلید پسرم را میگیرد، او را بر زمین میکوبد و دهانش کف میکند و دندانهایش به هم میخورند و بدنش مثل چوب خشک میشود. از شاگردانت خواهش کردم روح پلید را از او بیرون کنند، ولی نتوانستند.» Viz kapitolaمژده برای عصر جدید18 در هرجا كه روح به او حمله میکند، او را به زمین میاندازد، دهانش كف میکند، دندان به هم میساید و تمام بدنش خشک میشود. از شاگردان تو درخواست كردم آن را بیرون كنند امّا نتوانستند.» Viz kapitolaمژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳18 هرگاه روح به او حمله میکند، او را به زمین میاندازد و دهانش کف میکند؛ او دندانهایش را به هم میساید و بدنش خشک میشود. از شاگردان تو درخواست کردم آن روح را بیرون کنند، امّا نتوانستند.» Viz kapitola |