Mark 9 - Uz' Zavet

¹ I völ ližazi: «Todeks sanun teile: tägä seižujan rahvahan keskes oma mugoižed, kudambad ei kolgoi edel ku nägištaba, miše Jumalan valdkund om tulnu i om väges.»

Iisusan Hristosan vajehtamine

² Kudes päiväs päliči Iisus oti ičezenke Petran, Jakovan i Joannan i vei heid eriži korktale mägele. Sigä hän vajehtihe heiden sil՚miš,

³ i hänen sädod zavodiba hoštta kuti lumi i tegihe mugoižikš vauktoikš, miččeks kangast niken man päl ei voi vaugištoitta.

⁴ Sid՚ heile ozutihe Ilja i hänenke Moisei, i hö pagižiba Iisusanke.

⁵ Petr keskusti paginad i sanui Iisusale: «Ravvi, om hüvä, miše mö olem tägä. Mö tegem koume pertišt: ühten sinei i ühten Moisejale i ühten Iljale.»

⁶ Hän ei tedand, midä sanuda, sikš ku hö oliba pöl՚gästunuded.

⁷ Necen aigan tuli pil՚v, i hö ozaižiba sen pil՚vesehe. Pil՚vespäi kului än՚, se sanui: «Nece om minun armaz Poig, kundelkat händast!»

⁸ I ühtnägoi, konz hö kacuhtiba ümbriže, hö ei nähnugoi enambad sigä nikeda tošt, vaiše ühten Iisusan.

⁹ Konz hö laskihe mägelpäi, Iisus käski heile, miše hö ei sanuiži nikenele, midä hö oliba nähnuded, sihesai kuni Mehen Poig eläbzub kollijoišpäi.

¹⁰ Hö pidiba Iisusan sanad ičeze meles i pagižiba kesknezoi, midä znamoičeb nece «eläbzuda kollijoišpäi».

¹¹ I openikad küzuiba Iisusal: «Min täht käskištonopendajad sanuba, miše ezmäi tarbiž tulda Iljale?»

¹² «Ilja tozi-ki tuleb ezmäi», hän sanui, «i paneb kaiken ičeze sijale. No mikš sid՚ om kirjutadud, miše Mehen Poigale tarbiž äi mokitas, i kaik käraudasoiš hänehe sel՚gin?

¹³ Sanun teile: Ilja om jo tulnu! Rahvaz vaiše tegiba hänele, midä tahtoiba, ninga ku hänen polhe om kirjutadud.»

Iisus kükseb pahan hengen

¹⁴ Tuldes openikoidennoks Iisus nägišti ümbri heiš äi rahvast i mugažo käskištonopendajid, kudambad ridliba openikoidenke.

¹⁵ Sid՚-žo konz hö nägištiba Iisusan, kaik čududelihe. Hö tacihe hänennoks i sanuiba tervhensanoid.

¹⁶ Iisus küzui käskištonopendajil: «Mitte rid tägä om?»

¹⁷ Üks՚ mez՚ rahvazkogospäi sanui hänele: «Opendai, minä toin ičein poigan sinunnoks. Hänes om keletoi heng.

¹⁸ Se otab händast ičeze käzihe, kus tahtoib. Se tacleb händast maha, i hän pästab sül՚gen suspäi i kirskutab hambhil i tegese ani kollijan karččeks. Pakičin, miše sinun openikad küksižiba pahan hengen hänespäi, no hö ei voinugoi.»

¹⁹ Siloi Iisus sanui heile: «Voi necidä uskmatont rahvast! Hätken-ik minei tarbiž völ olda teiden keskes? Hätken-ik minei tarbiž tirpta teid? Togat priha minunnoks.»

²⁰ Hö toiba prihan Iisusannoks. Paha heng nägišti Iisusan i sid՚-žo peksaškanzi prihad, i hän lanksi, vedelihe madme i pästi sül՚gen.

²¹ Iisus küzui prihan tatal: «Kuverz՚ aigad hänel nece om olnu?» «Penessai», sanui mez՚.

²² «Heng om äi kerdoid tacnu händast se lämoihe, se vedhe, miše voiži händast koletada. Äalleiče meid i abuta, ku sinä midä-se void!»

²³ Iisus sanui hänele: «Ku sinä kuverdan-se void uskta, ka uskojale voib tehta kaiken.»

²⁴ Siloi prihan tat kerdalaz kirgouzi kündliš: «Minä uskon, Ižand! Abuta minei, uskmatomale!»

²⁵ Konz Iisus nägišti, miše rahvast ližazihe, hän käski paganale hengele muga: «Keletoi i kurdiž heng, minä käsken sinei: lähte prihaspäi, i ala enamba pörtte hänehe!»

²⁶ Paha heng kidastaškanzi, peksaškanzi lujas prihan i läksi hänespäi. Priha tegihe kollijan karččeks, i äjad sanuiba-ki: «Hän koli.»

²⁷ No Iisus oti händast kädes i abuti hänele libuda jaugoile, i hän libui.

²⁸ Konz Iisus tuli kodihe, i hänenke oliba vaiše openikad, ka hö küzuiba hänel: «Mikš mö em voinugoi küksta necidä henged prihaspäi?»

²⁹ Hän sanui: «Mugoine paha heng lähteb vaiše loičendal i pühütandal.»

Iisus pagižeb möst ičeze surman polhe

³⁰ Hö läksiba sigäpäi i astuiba päliči Galilejan mas. Iisus ei tahtoind, miše ken-se tedištaiži neciš.

³¹ Ved՚ hän openzi ičeze openikoid i sanui heile: «Mehen Poig anttas mehiden käzihe, i hö rikoba händast, no koumandel päiväl hän eläbzub.»

³² Openikad ei el՚gendanugoi nenid sanoid, no ei rohtinugoi küzuda hänel.

Ken om vanhemb?

³³ Iisus tuli Kapernaumha. Tuldes kodihe hän küzui openikoil: «Min polhe tö pagižit kesknezoi matkas?»

³⁴ Hö oliba vaikti, sikš ku hö oliba pagižnuded siš, ken heišpäi om kaikid vanhemb.

³⁵ Iisus ištuihe, kucui kaks՚toštkümne openikad i sanui heile: «Ku ken-se tahtoib olda ezmäižen, hänele tarbiž olda jäl՚gmäižen i olda kaikiden abunikan.»

³⁶ Sid՚ hän seižuti heiden keskhe lapsen, sebazi händast i sanui:

³⁷ «Ken minun nimes otab ičezennoks ühten-ki mugoižen lapsen, ka otab mindai. I ken otab mindai ičezennoks, ka ei ota mindai, a otab minun Oigendajan.»

Veraz pahoiden hengiden küksii

³⁸ Joan sanui hänele: «Opendai, mö nägim ühten mehen, kudamb küksli pahoid hengid sinun nimel, no hän ei ole meiden. Mö kel՚dim händast, sikš ku hän ei kävele meidenke.»

³⁹ No Iisus sanui: «Algat kel՚tkoi händast. Ved՚ niken, ken tegeb suren tegon minun nimel, ei voi kerdalaz pagišta minun polhe pahad.

⁴⁰ Ken ei ole teid vasthapäi, hän om teiden polel.

⁴¹ Todeks sanun teile: ken andab teile mal՚l՚an vet sen täht, miše tö olet Messian openikad, ka hän ei jä paukata.»

Manitused

⁴² «No ku ken-ni veb grähkähä ühten-ki neniš peniš lapsišpäi, ken uskob minuhu, ka hänele oliži paremb, miše händast lükäitihe merhe mellickivi kaglas.

⁴³ Ku sinun käzi veb sindai grähkähä, ka čapa se. Om paremb päzuda igähižehe eloho kädetoman, mi molembiden käzidenke astta adhu, sambumatomha lämoihe,

⁴⁴ kus mado ei kole i lämoi ei sambu.

⁴⁵ Ku sinun jaug veb sindai grähkähä, ka čapa se. Om paremb päzuda igähižehe eloho jaugatoman, mi molembiden jaugoidenke sindai lükäitas adhu, sambumatomha lämoihe,

⁴⁶ kus mado ei kole i lämoi ei sambu.

⁴⁷ I ku sinun sil՚m veb sindai grähkähä, ka ratkaida se. Sinei om paremb, miše sil՚mätoman tuled Jumalan valdkundaha, mi sindai molembiden sil՚midenke lükäitas adun lämoihe,

⁴⁸ kus mado ei kole i lämoi ei sambu.

⁴⁹ Kaikutte solatas lämoil, i kaikutte žertvlahj solatas solal.

⁵⁰ Sol om hüvä. No ku sol ei ole solakaz, ka mil tö pördutat sille magud? Pidägat sol ičetoi südäimiš i elägat kožmuses toine toiženke.»