Mark 5 - Uz' Zavet

Iisus gadaralaižiden mas

¹ Hö tuliba toižele järvenrandale gadaralaižiden maha.

² Konz Iisus läksi venehespäi, sid՚-žo hänele vastha tuli kal՚l՚kaumoišpäi mez՚, kudambas oli pagan heng.

³ Mez՚ eli neniš kaumoiš, i niken ei voind händast sidoda, eskai čapil-ki.

⁴ Äi kerdoid händast sidotihe jaugoiš i käziš, no hän rebiti čapid käzišpäi i murenzi raudad jaugoišpäi, i niken ei voind tüništoitta händast.

⁵ Kaik päiväd i öd hän oli mägil i kaumoiš i kidasti i löi ičtaze kivil.

⁶ Konz hän nägišti edahanpäi Iisusan, hän joksi vastha, kumarzihe hänele

⁷ i kidastaškanzi komedal änel: «Midä sinä tahtoid minuspäi, Iisus, Ülembaižen Jumalan Poig? Jumalan täht pakičen, ala mokiče mindai!»

⁸ Ved՚ Iisus oli käsknu sille: «Lähte, pagan heng, neciš mehespäi!»

⁹ «Kut sindai kuctas?» – Iisus küzui. Hän sanui: «Legion om minun nimi, sikš ku meid om äi.»

¹⁰ Henged pakiten pakičiba, miše Iisus ei küksiži niid siš tahospäi.

¹¹ Mägenno paimenzihe äi sigoid.

¹² Kaik paganad henged pakičeškanziba Iisusad: «Oigenda meid sigoihe, anda meile mända niihe.»

¹³ Hän hökkähtui. Siloi paganad henged pageniba mehespäi i loihe sigoihe, i kaik sigoiden kogo tacihe mürkas randaspäi järvhe. Sigoid oli läz kahttuhad, i ned upsiba kaik.

¹⁴ Sigoiden paimned pästiba pagod i starinoičiba necen polhe lidnas i küliš. Äi rahvast läksi kacmaha, midä oli tehnus.

¹⁵ Hö tuliba Iisusannoks i nägištiba sen mehen, kudambas oli olnu legion pahoid hengid, i sädod oliba hänen päl, i hänen mel՚ oli terveh. Hö pöl՚gästuiba.

¹⁶ Ked oliba nähnuded kaiken, starinoičiba toižile, midä oli tehnus pahoil hengil mokitud mehele da midä sigoile.

¹⁷ Siloi kaik pakičeškanziba, miše Iisus läksiži heiden elotahospäi.

¹⁸ Konz Iisus mäni veneheze, nece mez՚, kudambaspäi läksiba pahad henged, pakiči, miše voiži olda hänenke.

¹⁹ No Iisus kel՚di händast i sanui hänele: «Mäne kodihe ičhižidennoks i sanu heile, midä Ižand tegi sinun täht, kuverdan armoid hän andoi sinei.»

²⁰ Mez՚ läksi sigäpäi i Kümnen lidnan tahol saneleškanzi, midä Iisus oli tehnu hänele. Kaik čududelihe.

Iisus eläbzoitab Jairan kolnuden tütren i azotab naižel veren

²¹ Konz Iisus pördihe venehel järven toižele randale, hänennoks kerazihe äi rahvast. Konz hän oli völ järvenrandal,

²² sinna tuli eraz suimpertin pämez՚, kudamban nimi oli Jair. Nägištades Iisusan, mez՚ lanksi hänen jaugoihe i

²³ lujas pakičeškanzi: «Tule, minun tütär om jo surmankündusel. Pane käded hänen päle, ka hän tegese tervheks, ei kole.»

²⁴ Iisus läksi mehenke, i heiden jäl՚ghe astui äi rahvast, hö kaik tungihe hänennoks.

²⁵ Sigä oli völ naine; händast mokiči verenvodand jo kaks՚toštkümne vot.

²⁶ Hän äjan tirpoi äjiš lekarišpäi i pidi jo kaiken ičeze kodielon. No hänele ei tehnus paremba, vaiše hondomba.

²⁷ Hän oli kulnu Iisusan polhe, i nügüd՚ hän tungihe neciš sures rahvazkogos Iisusan taga i kosketi hänen sobad.

²⁸ Naine meleti: «Ku voin kosketada vaiše hänen sobad, ka siloi minä tervehtun.»

²⁹ I sid՚-žo hänel veri azotihe, i hän riži hibjas, miše tegihe tervheks neciš kibuspäi.

³⁰ Sen-žo aigan Iisus-ki riži ičesaze, miše hänespäi oli lähtnu väged. Hän kärauzihe neciš rahvazkogos i küzui: «Ken kosketi minun sobid?»

³¹ Openikad sanuiba hänele: «Sinä näged, miččes rahvazkogos oled, i küzud: ken kosketi mindai?»

³² No Iisus kacui ümbriže, miše nägištada sen, ken necen oli tehnu.

³³ Naine säreganzi pöl՚gästusiš, hän tezi, midä om hänele tehnus. Hän tuli Iisusannoks, lanksi hänen edehe i sanui kaiken toden.

³⁴ Iisus sanui hänele: «Tütrudem, sinun uskond tegi sindai tervheks. Mäne tünäs, sinä linned terveh sinun kibuspäi.»

³⁵ Konz Iisus völ pagiži, todihe suimpertin pämehele kodišpäi vest՚: «Sinun tütär koli. Mikš völ mokičed opendajad?»

³⁶ Necen kulištades Iisus sid՚-žo sanui pämehele: «Ala varaida, vaiše usko.»

³⁷ Hän ei käskend nikenele toižile mända hänenke, vaiše Petrale, Jakovale i Joannale, Jakovan vellele.

³⁸ Hö tuliba suimpertin pämehen kodinnoks. Iisus nägišti äi kidastajad rahvast i kulišti itkun da suren voikun.

³⁹ Hän mäni kodihe i sanui: «Mikš tö muga lujas kidastat i voikat? Laps՚ ei ole kolnu, hän magadab.»

⁴⁰ Erased nagraškanziba Iisusad. No hän küksi kaikid irdale, oti ičezenke lapsen tatan i maman i hänenke tulnuzid i mäni honusehe, kus laps՚ venui.

⁴¹ Hän oti last kädes i sanui hänele: «Talifa kumi!», mi znamoičeb «Neičukaine, sanun sinei: libu!»

⁴² Kerdalaz neičukaine libui i käveleškanzi; hän oli kaks՚toštkümnevozne. Kaik, ked nägiba necen, lujas čududelihe.

⁴³ Iisus käski kaikile, miše niken toine ei saiži tedoid necen polhe. Neičukaižele hän käski antta söda.