Mark 3 - Uz' Zavet

Voib-ik sobatan tehta mehid tervhikš?

¹ Iisus läksi möst suimpert՚he. Sigä oli mez՚, kudamban käzi oli kuivehtunu.

² Farisejad kacuiba, tervehtoitab-ik Iisus necen mehen sobatan, miše voiži jäl՚ges väritada händast.

³ Iisus sanui mehele, kudamban käzi oli kuivehtunu: «Tule ezile.»

⁴ Hän küzui sid՚ farisejil: «Midä voib tehta sobatan: hüväd vai pahad, pästta surmaspäi vai surmitada?» Hö oliba vaikti.

⁵ Iisus käredas kacuhti heihe, hän tuli pahaze mel՚he heiden koviden südäimiden tagut. Hän sanui mehele: «Oigenda käzi.» I hän oigenzi käden, i se tegihe tervheks, kut toine-ki käzi.

⁶ Farisejad mäniba irdale i sid՚-žo ühtes irodalaižidenke meletaškanziba, kutak voiži surmita Iisusad.

Iisus tegese tetabaks

⁷ Iisus läksi ühtes openikoidenke järven randale, i hänenke astui sur՚ rahvazkogo Galilejan maspäi. Mugažo Judejan maspäi,

⁸ Jerusalimaspäi, Idumejan maspäi, Jordanjogen tagapäi, i Tir- i Sidon-lidnoiden tahoišpäi tuli hänennoks äi rahvast, konz hö kulištiba, kut äjan hän voib tehta.

⁹ Iisus käski openikoile vaumištada hänele veneh, miše nece rahvaz ei ahtištaiži händast.

¹⁰ Ved՚ hän oli tehnu tervhikš jo äjid, i kaik, kenel oliba kibud, tungihe hänennoks, miše kosketada händast.

¹¹ I ku paganad henged nägiba händast, hö lankteliba hänen edehe i kidastiba: «Sinä oled Jumalan Poig!»

¹² No Iisus kovas käski heile, miše hö ei sanuiži, ken hän om.

Kaks՚toštkümne apostolad

¹³ Sid՚ Iisus libui mägele. Hän kucui ičezennoks nenid, keda hän iče tahtoi, i hö tuliba hänennoks.

¹⁴ Iisus valiči heišpäi kaks՚toštkümne mest, miše hö oližiba kaiken ühtes hänenke i miše hän jäl՚ges oigendaiži heid vemha rahvahale Jumalan sanad,

¹⁵ i andaiži heile valdan tehta tervhikš läžujid i küksta pahoid hengid.

¹⁶ Hö oliba: Simon, kudamban hän nimiti Petraks,

¹⁷ Jakov i hänen vel՚l՚ Joan, Zevedejan poigad, kudambile hän andoi nimen Voanerges – se om: jumalanjurun poigad –,

¹⁸ Andrei, Filip, Varfolomei, Matvei, Foma, Alfejan poig Jakov, Faddei, Simon Kananit

¹⁹ i Juda Iskariot, kudamb möhemba möi händast.

Iisus i Vel՚zevul

²⁰ Hö pördihe kodihe, i rahvast kogozihe möst muga äi, miše Iisus i hänen openikad ei voinugoi išttas sömha-ki.

²¹ Konz Iisusan ičhižed kulištiba neciš, hö läksiba otmaha händast i sanuiba, miše hän om lähtnu melespäi.

²² A käskištonopendajad, kudambad oliba tulnuded Jerusalimaspäi, sanuiba: «Hänes om Vel՚zevul, i necen pahoiden hengiden pämehen vägel hän kükseb pahoid hengid.»

²³ Siloi Iisus kucui heid ičezennoks i pagiži heile ozoitezstarinoil: «Kut soton voib küksta sotonan?

²⁴ Ku valdkund jagase i ridleb iče ičezenke, ka se valdkund ei voiškande enamba eläda,

²⁵ i ku kanz jagase, ka se kanz ei voiškande enamba eläda.

²⁶ I ku soton libub iče ičeze päle i ridleb ičezenke, ka hän ei püžuškande, i hänen lop om tulnu.

²⁷ Niken ei voi putta vägekahan mehen pert՚he i anastada hänen kodielod, ku ezmäi ei sido händast. Vaiše siloi hän voib anastada pertišpäi kaik sijad.

²⁸ Todeks sanun teile: mehile pästtas kaik grähkäd i kaik pahad sanad Jumalad vaste, hot՚ miččid hö oma sanunuded.

²⁹ No ken sanub pahad Pühän Hengen polhe, hänele igän ei linne prostindad. Hän om värnik i maksab igähišt sudad.»

³⁰ Muga sanui Iisus, sikš ku hö oliba sanunuded, miše hänes om pagan heng.

Iisusan todesižed läheližed

³¹ Iisusan mam i velled tuliba sihe tahoze, kus Iisus oli. Hö jäiba irdale i oigenziba kucmaha händast.

³² Ümbri hänes ištui äi rahvast, i hänele sanutihe: «Sinun mamaiž i sinun velled i sizared oma irdal i kucuba sindai.»

³³ No Iisus sanui heile: «Ken om minun mam? Ked oma minun velled?»

³⁴ Hän kacuhti rahvahaze, kudamb ištui ümbri hänes, i sanui: «Naku oma minun mam i minun velled.

³⁵ Ken tegeb Jumalan tahton mödhe, se om-ki minun vel՚l՚, minun sizar i minun mam.»