Mark 2 - Uz' Zavet

Iisus tegeb tervheks ičeze kibus läžujan

¹ Erases päiväs päliči Iisus möst mäni Kapernaumha. Konz kaik kulištiba, miše hän om kodiš,

² tuli muga äi rahvast, miše ei olend sijad verajanno-ki. Iisus saneli heile Jumalan sanoid.

³ Hänennoks todihe ičeze kibus läžujan, kudamban kandoiba nel՚l՚ mest.

⁴ Hö ei voinugoi nikut läheta neciš rahvazkogos Iisusannoks. Siloi hö murenziba katusen Iisusan kohtas i pästiba reighu sijan läžujanke.

⁵ Konz Iisus nägišti, kut vahvas hö uskoba hänehe, hän sanui läžujale: «Poigaižem, sinun grähkäd om pästtud.»

⁶ No sigä ištuiba erased käskištonopendajad i meletiba:

⁷ «Mikš hän muga sanub? Hän nagrab Jumalad. Ken toine ku ei Jumal voib pästta grähkäd?»

⁸ Iisus kerdalaz el՚genzi ičeze hengel, midä hö meletiba, i sanui heile: «Mikš tö muga meletat?

⁹ Mi om kebnemb – sanuda läžujale: ‘Sinun grähkäd om pästtud’, vai: ‘Libu, ota magaduzsija i kävele’?

¹⁰ No miše tö tedaižit: Mehen Poigal om vald pästta grähkäd man päl», – nügüd՚ hän sanui läžujale –

¹¹ «minä sanun sinei: libu, ota ičeiž magaduzsija i mäne kodihe.»

¹² Mez՚ sid՚-žo libui, oti magaduzsijan i kaikiden sil՚miš läksi. Kaik rahvaz čududelihe, ülenzoiti Jumalad i saneli: «Mugošt mö em nähnugoi völ nikonz.»

Iisus kucub Levian

¹³ Iisus läksi möst järven randale. Kaik rahvaz tuliba hänennoks, i hän openzi heid.

¹⁴ Sid՚ hän mäni siriči sijad, kus keratihe rahvahaspäi maröunan maksuid, i nägišti Levian, Alfejan poigan, kudamb ištui sigä. Iisus sanui hänele: «Astu minunke.» Levi libui i läksi Iisusanke.

¹⁵ Sid՚ Iisus oli sömäs Levian kodiš. Sigä oli äi maksunkeradajid i tošt grähkhišt rahvast, kudambad söiba Iisusanke i hänen openikoidenke. Mugošt rahvast oli äi neniden keskes, ked käveliba Iisusanke.

¹⁶ I konz käskištonopendajad i farisejad nägištiba necen, hö sanuiba hänen openikoile: «Kut hän söb i job ühtes maksunkeradajidenke i toižen grähkhižen rahvahanke?»

¹⁷ Iisus kulišti necen i sanui heile: «Tervhile ei tarbiž lekarid, vaiše läžujile. Minä en tulend kucmaha tozioiktoid, a tulin kucmaha grähkhižid käraudamhas Jumalaha.»

Sajan aigan adivod ei pühütagoi

¹⁸ Joannan i farisejiden openikad pühütiba. Iisusal tuldihe küzumaha: «Mikš Joannan i farisejiden openikad pühütaba, a sinun openikad ei pühütagoi?»

¹⁹ Iisus sanui: «Ved՚ ei voigoi sajan adivod pühütada, konz ženih om völ heiden keskes! Sihesai, kuni ženih om heiden keskes, hö ei voigoi pühütada.

²⁰ No tuleb se-ki aig, konz ženih ottas heilpäi, i siloi, nenil päivil hö pühütaškandeba.

²¹ Niken ei pane paikad udes kanghaspäi hudraha sobaha, ika konz uz՚ paik ištuse, ka reig linneb völ suremb.

²² Mugažo niken ei vala ut vinad vanhoihe nahkastijoihe. Siloi vin rebitab nahkan, i vin i astijad travišoiš. Ei, uz՚ vin tarbiž valada uzihe nahkastijoihe.»

Sobatan ižand

²³ Iisus astui kerdan sobatan, lebupäivän, vil՚l՚pöudon röunadme, i hänen openikad asttes zavodiba katkoida tähkid.

²⁴ Siloi farisejad sanuiba hänele: «Kacu, mikš sinun openikad tegeba sobatan sidä, midä ei sa tehta?»

²⁵ No Iisus sanui heile: «Jose tö nikonz et olgoi lugenuded, midä David tegi, konz hänele i hänen mehile tegihe näl՚g, a heil ei olend nimidä?

²⁶ Hän mäni Jumalan pühäkodihe, konz Aviafar oli ülembaižen papin, oti leibid, kudambid oli pandud altarile i kudambid ei sand söda nikenele toižele, vaiše papile, – a David söi iče i andoi nenile-ki, ked oliba hänenke.»

²⁷ I Iisus völ sanui heile: «Sobat, lebupäiv, om mehen täht, a ei mez՚ ole sobatan täht.

²⁸ I muga Mehen Poig om sobatan-ki ižand.»