Mark 14 - Uz' Zavet

IISUSAN SURM I ELÄBZUMINE 14-16 Iisusad tahtoidas surmita

¹ Kaks՚ päiväd jäi Äipäivhäsai i Reskan leibän praznikahasai. Ülembaižed papid i käskištonopendajad meletiba, kut manitusel voiži tabata Iisusad i surmita händast.

² «Vaiše ei oliži praznikan aigan», hö sanuiba, «miše ei oliži kidajokselust rahvahan keskes.»

Iisus voideltas Vifanias

³ Vifanias eli Simon, kudamb edel läžui prokazas. Konz Iisus oli hänen pertiš sömäs, sinna tuli naine. Hän toi alebastrahižen astijan, kus oli lujas kallišt puhtast nardanvoid. Hän murenzi astijan i viškaiži voin Iisusan pähä.

⁴ Erased otiba pahaks necen i pagižiba kesknezoi: «Min täht mugoine voin rajaduz!

⁵ Sen voinuiži möda enambal mi koumelsadal dinarijal i antta rahad gollile.» Hö kovas lajiba akad.

⁶ No Iisus sanui: «Jätkat händast. Mikš tö vet händast pahaze mel՚he? Hän tegi minei hüvän azjan.

⁷ Gol՚l՚ad oma teidenke kaiken aigan, i tö voit tehta heile hüväd, konz tahtoit, no mindai teidenke ei ole kaiken.

⁸ Hän tegi, midä voi. Hän edelpäi voidi minun hibjan mahapanendan täht.

⁹ Todeks sanun teile: kaikjal mirus, hot՚ vaiše kus saneleškatas hüvän vestin, johtutaškatas mugažo nece naine i pagižeškatas siš, midä hän tegi.»

Juda möb Iisusan

¹⁰ Juda Iskariot, üks՚ kahtestoštkümnes openikaspäi, mäni ülembaižiden papidennoks, miše möda Iisusan heile.

¹¹ Konz hö kulištiba necen, ka ihastuiba i toivotiba antta hänele rahad. Juda eci nügüd՚ mugošt aigad, konz voiži antta Iisusan heiden käzihe.

Äipäivsömine

¹² Reskan leibän praznikan ezmäižel päiväl, konz oli vero rikta äipäivlambaz, openikad küzuiba Iisusal: «Kus tahtoid söda äipäivsömišt? Mö lähtem i tegem sidä.»

¹³ Iisus oigenzi kaht ičeze openikad i sanui: «Mängat lidnaha. Teile vastha tuleb mužik, kudamb kandab vezin՚okačun. Mängat hänen taga,

¹⁴ i kuna hän tuleb, sigä sanugat pertin ižandale muga: ‘Opendai küzui: Kus om pertinpol՚, kudambas minä voin söda äipäivsömižen ičein openikoidenke?’

¹⁵ Ižand ozutab teile ülembaižel žirul suren pertinpolen, kus kaik om laditud i vaumiž. Tehkat sigä meile sömine.»

¹⁶ Openikad läksiba matkha i tuliba lidnaha. Kaik oli muga, kut Iisus oli heile sanunu, i hö vaumištiba äipäivsömižen.

¹⁷ Konz tuli eht, Iisus tuli sinna kahtentoštkümnen openikanke.

¹⁸ Konz hö oliba stolan taga i söiba, Iisus sanui: «Todeks sanun teile: üks՚ teišpäi – mez՚, kudamb söb minunke – möb mindai.»

¹⁹ Openikad tuliba pahaze mel՚he i zavodiba sanuda toine toižen jäl՚ghe: «Jose voižin olda minä?» I toine: «Jose voižin olda minä?»

²⁰ Iisus sanui heile: «Üks՚ teišpäi kahtestoštkümnespäi, mez՚, kudamb painab leibän neche-žo astijaha, kuna minä-ki.

²¹ Mehen Poig lähteb tägäpäi ani muga, kut oli sanutud hänen polhe Pühiš Kirjutusiš, no gor՚a sille, ken möb Mehen Poigan! Sille mehele oliži paremb, miše hän ei olnuiži sündnu-ki.»

Iisus tegeb pühän ehtlongin

²² Sömižen aigan Iisus oti leibän, kiti Jumalad, lohkaiži leibän i andoi openikoile sanudes: «Otkat, sögat, nece om minun hibj.»

²³ Sid՚ hän oti mal՚l՚an, kiti Jumalad i andoi heile, i hö kaik joiba sišpäi.

²⁴ Hän sanui heile: «Nece om minun veri, uden kožmusen veri, kudamb vodatadas äjiden mehiden täht.

²⁵ Todeks sanun teile: enambad en joškande vinpuspäi sadud vinad sihe päivhäsai, konz joškanden ut vinad Jumalan valdkundas.»

Iisus endustab, miše openikad hül՚gäidaba händast

²⁶ Hö pajatiba kitändpajon i läksiba Voipunmägele.

²⁷ Iisus sanui heile: «Necil öl tö kaik hül՚gäidat mindai, sikš ku Pühiš Kirjutusiš om sanutud: ‘Jumal rikob paimnen, i lambhad jokseškandeba kaikihe polihe.’

²⁸ No konz eläbzun, minä lähten edel teid Galilejaha.»

²⁹ Siloi Petr sanui hänele: «Hot՚ kaik toižed hül՚gäidaižiba sindai, minä en hül՚gäida.»

³⁰ Iisus sanui hänele: «Todeks sanun sinei: tämbei, necil öl, edel sidä, konz kukoi kahtišti launub, sinä koumašti sanud, miše ed tunde mindai.»

³¹ No Petr völ lujemba saneli: «Hot՚ minei pidaiži kolda sinunke, minä nikonz en sanu, miše en tunde sindai.» Necen sanuiba kaik toižed-ki.

Iisus loičeb Gefsimanias

³² Hö tuliba tahoze, kudamban nimi oli Gefsimania, i Iisus sanui openikoile: «Ištkat tägä, kuni minä loičen.»

³³ Hän oti ičezenke Petran, Jakovan i Joannan. Hän zavodi nügüd՚ höpstuda i tusttuda.

³⁴ Hän sanui heile: «Minun heng om sures tuskas, surmaližes tuskas. Varastagat täs i olgat herkhil.»

³⁵ Hän mäni vähäižen edemba, lanksi maha i loiči, miše se aig, ku voiži, mäniži siriči händast.

³⁶ Hän sanui: «Avva, Tatam, sinä kaiken void. Kanda nece mal՚l՚ siriči mindai. No ei kut minä tahtoin, a kut sinä.»

³⁷ Sid՚ hän tuli tagaze i löuzi openikoid magadamas. Hän sanui Petrale: «Simon, magadad-ik sinä? Ed-ik sinä üht časud-ki voind olda herkhil?

³⁸ Olgat herkhil i loičkat, miše et putuiži manitushe. Heng om mehel vahv, no hibj om väl՚l՚.»

³⁹ Hän mäni möst edembahko i loiči ühtüižil sanoil.

⁴⁰ Pörttes hän möst löuzi openikoid magadamas, vahv uni umbišti heiden sil՚mäd. Hö ei tednugoi, midä sanuda hänele.

⁴¹ Tuldes koumanden kerdan Iisus sanui heile: «Kaiken-se tö magadat dai lebaidatoiš! Kaik om sel՚ged. Se aig om tulnu. Mehen Poig anttas grähkhižiden käzihe.

⁴² Libugat, lähtkam! Minun möi om jo lähen.»

Iisus tabatas

⁴³ I sid՚-žo, konz Iisus völ pagiži, sinna tuli Juda, üks՚ kahtestoštkümnes openikaspäi, i hänenke äi mehid sured veičed i seibhad kädes. Heid oliba oigendanuded ülembaižed papid, käskištonopendajad i rahvahan vanhembad.

⁴⁴ Iisusan möi oli jo sanunu heile, kut hän ozutab, ken om Iisus: «Se om se mez՚, kudamban minä tervehtan. Tabakat händast i vegat tarkas kacten täspäi.»

⁴⁵ Tuldes hän sid՚-žo mäni Iisusannoks i sanui: «Ravvi! Ravvi!» – i tervehti händast.

⁴⁶ Mehed tabaziba Iisusan.

⁴⁷ Üks՚ tägä seižujišpäi tembaiži suren veičen i iški ülembaižen papin käskabunikad muga, miše čapoi hänel korvan.

⁴⁸ Siloi Iisus sanui heile: «Olen-ik minä razbainik, ku tö tulet tabadamha mindai sured veičed i seibhad kädes?

⁴⁹ Kaikuččen päivän minä olen olnu teidenke pühäkodiš i opendanu, a tö et tabadanugoi mindai. No Pühile Kirjutusile pidab todenzuda.»

⁵⁰ Siloi kaik openikad jätiba händast i pageniba.

⁵¹ Iisusanke oli nor՚ mez՚, kudamban päl ei olend nimidä, vaiše pölvasine kangaz. Händast tabatihe,

⁵² no hän rästtihe kanghaspäi i pageni alasti heidennopäi.

Iisus Nevondkundan edes

⁵³ Iisus todihe ülembaižen papinnoks, i kaik toižed ülembaižed papid, rahvahan vanhembad i käskištonopendajad kogozihe sinna.

⁵⁴ Petr astui edahali Iisusan jäl՚ghe i tuli ülembaižen papin pert՚hesai. Hän ištuihe käskabunikoidennoks i lämbitihe lämoinno.

⁵⁵ Ülembaižed papid i kaik Nevondkund eciba todištust Iisusad vaste, miše händast surmita, no ei voinugoi löuta.

⁵⁶ Erased kelhas väritiba händast, no heiden todištused ei olnugoi ühtejiččed.

⁵⁷ Siloi erased libuiba i väritiba Iisusad mugoižil kelastuzsanoil:

⁵⁸ «Mö kulim, miše hän sanui: ‘Minä murendan necen mehiden käzil tehtud pühäkodin i tegen koumes päiväs uden, kudamb ei ole tehtud mehiden käzil’.»

⁵⁹ No nene-ki todištused ei olnugoi ühtejiččed.

⁶⁰ Siloi ülembaine pap libui, mäni keskele i küzui Iisusal: «Mikš sinä ed sanu nimidä heile vastha? Mikš hö sindai väritaba?»

⁶¹ No Iisus oli vaikti, hän ei sanund nimidä. Siloi ülembaine pap küzui udes: «Sinä-k oled Messia, Ülenzoittud Jumalan Poig?»

⁶² «Minä olen», sanui Iisus, «i tö nägištat Mehen Poigan, hän ištuškandeb Vägevan Jumalan oiktal kädel i tuleb alahaks taivhan pil՚viden päl.»

⁶³ Siloi ülembaine pap rebiti ičeze soban i sanui: «Miččid todištajid meile völ tarbiž!

⁶⁴ Kulit, kut alenzoiti hän Jumalad. Ka mittušt mel՚t olet?» Hö kaik oliba üht mel՚t, miše hän oli vär i tarbiž surmita händast.

⁶⁵ Erased zavodiba sül՚kta hänen päle. Hö saupsiba hänen modon, löiba händast i sanuiba: «Ka sanu-ške, ken sindai löi!» Varjoičijad-ki löiba händast modpoliškoihe.

Petr hül՚gäidab Iisusan

⁶⁶ Konz Petr oli alahan ezitanhal, sinna tuli üks՚ ülembaižen papin abunik-neižne.

⁶⁷ Hän nägišti Petran, kudamb lämbitihe lämoinno, kacuhti hänehe i sanui: «Sinä-ki olid Iisusan Nazaretalaiženke.»

⁶⁸ No Petr sanui, miše ei olend. «En teda dai en el՚genda-ki, miš sinä pagižed,» hän sanui i läksi irdale. Siloi launuškanzi kukoi.

⁶⁹ Neižne nägišti händast udes i sanui kaikile, ked sigä oliba: «Nece mez՚ om Iisusan sebraspäi.»

⁷⁰ Möst Petr sanui, miše ei olend. No päliči lühüdas aigas toižed-ki, kudambad sigä oliba, sanuiba hänele: «Sinä, nacein, oled neciš sebraspäi, ved՚ sinä oled galilejalaine, sinun pagin-ki om mugoine.»

⁷¹ Petr sanui vahval sanal: «Surmičegha Jumal mindai, ku minä kelastan! Minä en tunde necidä mest, kudambas tö pagižet!»

⁷² Necen aigan kukoi launuškanzi toižen kerdan. I Petrale johtui mel՚he, midä Iisus oli hänele sanunu: «Edel ku kukoi kahtišti launub, sinä koumašti sanud, miše ed tunde mindai.» Hän voikaškanzi.