Luka 8 - Uz' Zavet

Naižed, kudambad oliba Iisusanke

¹ Sen jäl՚ghe Iisus käveli lidnaspäi lidnaha i küläspäi külähä i saneli hüväd vestid Jumalan valdkundan polhe. Hänenke oli kaks՚toštkümne openikad

² i erased naižed, kudambid hän oli tehnu tervhikš i küksnu heišpäi pahoid hengid. Hö oliba: Magdalan Maria, kudambaspäi läksi seičeme pahad henged,

³ Joanna, kudamban mužik Huza oli Irodan horomoiden pertinpidäi, Susanna i äi toižid-ki. Hö kaik pidiba hol՚t Iisusas i hänen openikoiš ičeze varaspäi.

Semendai

⁴ Konz kogozihe äi rahvast, i kaikiš lidnoišpäi mehed tuliba Iisusannoks, hän sanui heile ozoitezstarinan:

⁵ «Mez՚ läksi semendamha semnid. Konz hän semenzi, erased semned lanksiba teverhe. Sigä jüväd polgetadihe, i taivhan lindud söiba ned.

⁶ Erased lanksiba kivimaha i mäniba orahaižile, no orahaižed kuivehtuiba, sikš miše ei sanugoi maspäi vet.

⁷ Erased lanksiba kesked ogahheinid, i konz orahaižed kazvoiba, ogahheinäd-ki kazvoiba i täpsiba orahaižid.

⁸ No erased semned lanksiba hüvähä maha, kazvoiba i toiba villäd sada kerdha enamban, ku oli semetud.» Necen sanudes Iisus kirgui: «Kenel oma korvad kulda, ka se kulgaha!»

Kut el՚geta ozoitezstarinad semendajan polhe

⁹ Openikad küzuiba Iisusal, kut el՚geta necidä ozoitezstarinad.

¹⁰ Hän sanui: «Teile om anttud teta Jumalan valdkundan peitazjad, no toižile kaik sanutas ozoitezstarinoil, muga miše hö kacuba i ei nähkoi, kuleba i ei el՚gekoi.

¹¹ Ozoitezstarin om se: Semen om Jumalan sana.

¹² Teverhe langenuded semned oma mehed, kudambad kuleba sanan, no lemboi tuleb i otab sanan heiden südäimespäi, miše hö ei uskoiži i ei päzuiži igähižehe eloho.

¹³ Kivimaha langenuded semned oma ned, kudambad kuldes otaba sanan ihastusiš, no uskoba vaiše penen aigan. Heil ei ole jurid, i konz heid kodviškatas, hö käraudasoiš neciš sanaspäi.

¹⁴ Ogahheiniden keskhe langenuded semned oma ned, kudambad kuleba sanan, no hö upehtuba elon holihe, bohatushe i ihastusiden navedindaha. Hö ei togoi hüväd villäd.

¹⁵ No hüvähä maha langenuded semned oma ned, kudambad kuleba sanan i kaičeba sidä hüväs i puhthas südäimes, kaiken tirpaba i toba čomad satust.» Necen sanudes Iisus kirgui: «Kenel oma korvad kulda, ka se kulgaha!»

Kuna pandas lamp

¹⁶ «Niken ei virita lampad, miše peitta se astijan alle vai panda magaduzsijan alle. Se pandas lampanpidimehe, miše ned, ked tuleba pert՚he, nägižiba lämoin.

¹⁷ Ei ole nimidä peitolišt, mi ei tuliži sil՚mnägubale, ei ole nimidä süväs peittud, mi ei pal՚l՚astuiži i tuliži kaikile tetabaks.

¹⁸ Sid՚ kackat, kut tö kulet. Kenel om, sille anttas, no kenel ei ole, sil ottas se-ki, midä, kut hän meletab, hänel om.»

Iisusan todesižed heimod

¹⁹ Iisusan mam i velled tuliba, miše nägištada händast, no mugoižes rahvazkogos ei voinugoi putta hänennoks.

²⁰ Iisusale sanutihe: «Sinun mamaiž i velled seižuba irdal i tahtoiba nägištada sindai.»

²¹ No hän sanui: «Minun mam i minun velled oma nene, kudambad kuleba Jumalan sanan i tegeba sen mödhe.»

Iisus tüništoitab torokan

²² Erasen päivän Iisus ištuihe openikoidenke veneheze i sanui heile: «Nügüd՚ mängam järven toižele randale.» Hö läksiba ehtatamhas.

²³ Matkas Iisus uinzi. A järvel libui toroktullei, veneh zavodi täuttas vedel, i hö oliba jo surman kündusel.

²⁴ Siloi openikad heraštoitiba Iisusan i sanuiba: «Opendai, opendai, mö uptam!» Iisus nouzi, kel՚di tulleid i lainhid. Ned hilleniba, i tegihe tün՚.

²⁵ «Kus teiden uskond om?» küzui Iisus. Openikad pöl՚gästuiba, čududelihe i sanuiba kesknezoi: «Kenak nece mez՚ om? Hän käskeb tulleile i vedele, i ned kundleba händast.»

Iisus Gadaran mas

²⁶ Hö tuliba Gadaran maha, kudamb om Galilejan mad vastaiti.

²⁷ Konz Iisus läksi venehespäi randha, hänele vastha tuli mez՚ lidnaspäi, kudambad amu jo oma mokičenuded pahad henged. Mez՚ oli sobita i ei eländ pertiš, a vaiše kal՚l՚kaumoiš.

²⁸ Nägištades Iisusan hän kirgouzi, tacihe hänen jaugoihe i kidastaškanzi komedal änel: «Midä sinä minuspäi tahtoid, Iisus, Ülembaižen Jumalan Poig? Minä pakičen: ala mokiče mindai!»

²⁹ Mez՚ sanui muga, sikš miše Iisus oli käsknu paganale hengele lähtta hänespäi. Nece heng jo hätken mokiči mužikad muga, miše händast sidotihe čapihe, pandihe raudha, miše hän ei voinuiži pageta nikuna, no hän kaiken-se rebiti sidoged, i paha heng küksi händast rahvahatomha tahoze.

³⁰ «Kut sindai kuctas?» küzui Iisus. Mužik sanui: «Legion», sikš ku hänehe oli männu äi pahoid hengid.

³¹ Ned henged pakičiba, miše Iisus ei küksiži niid pohjatomha haudha.

³² Täs, mägel, oli äi sigoid sömäs. Pahad henged pakičeškanziba Iisusad, miše hän andaiži heile mända sigoihe. Hän hökkähtui.

³³ Siloi pahad henged läksiba mužikaspäi i loihe sigoihe, i kaik sigoiden kogo tacihe mürkas kräžaspäi järvhe i upsi.

³⁴ Konz sigoiden paimned nägištiba necen, hö pästiba pagod i starinoičiba kaikes lidnas i küliš.

³⁵ Äi rahvast läksi kacmaha, midä oli tehnus. Hö tuliba Iisusannoks i nägištiba mužikan, kudambaspäi pahad henged oliba lähtnuded. Mužik ištui Iisusan jaugoidenno sobad päl, i hänen mel՚ oli terveh. Nece pöl՚gästoiti heid.

³⁶ Ked oliba kaiken nähnuded, sanuiba toižile, kut nece mez՚ päzui pahoiš hengišpäi.

³⁷ Siloi kaik Gadaran ümbrišton eläjad pakičeškanziba Iisusad lähtta sigäpäi, sikš ku hö oliba lujas pöl՚gästunuded. Iisus ištuihe veneheze i läksi tagaze.

³⁸ Mez՚, kudambaspäi pahad henged oliba lähtnuded, pakiči, miše voiži olda hänenke, no Iisus käski hänele lähtta i sanui:

³⁹ «Pörte kodihe i sanu, midä Jumal om sinei tehnu.» Mez՚ läksi, käveli kaiktäna lidnas i saneli, midä Iisus oli hänele tehnu.

Iisus eläbzoitab Jairan tütren i azotab naižel veren

⁴⁰ Konz Iisus pördihe, hänele vastha tuli äi rahvast, sikš ku kaik varastiba händast.

⁴¹ Siloi Iisusannoks tuli mez՚, kudamb kuctihe Jairaks. Hän oli suimpertin pämez՚. Jair tacihe Iisusan jaugoihe i pakiči händast tulda hänen kodihe.

⁴² Hänen üksjaine laps՚, tütär, kudambale oli läz kahttoštkümned vot, oli surman kündusel. Matkan aigan ümbri Iisusas tungihe sur՚ rahvazkogo.

⁴³ Sigä oli mugažo naine, kudambad jo kaks՚toštkümne vot mokiči verenvodand. Hän oli pidänu kaik ičeze dengad lekarihe, no niken ei voind händast tehta tervheks.

⁴⁴ Hän tuli tagapäi Iisusannoks i kosketi hänen sobanagjan, i hänen verenvodand sid՚-žo seižutihe.

⁴⁵ Iisus küzui: «Ken kosketi mindai?» Kaik sanuiba, miše ei olgoi hö. A Petr i toižed hänenke olijad sanuiba: «Opendai, kaikiš polišpäi tungese rahvast, hö ličesoiš sinunnoks, a sinä küzud: ‘Ken kosketi mindai?’»

⁴⁶ No Iisus sanui: «Ken-se kosketi mindai. Minä rižin, miše minuspäi läksi vägi.»

⁴⁷ Konz naine homaiči, miše ei voi olda peitos, hän tuli säreganden edehe i tacihe Iisusan jaugoihe. Hän sanui rahvahan aigan, mikš oli kosketanu Iisusad i kut sid՚-žo oli tehnus tervheks.

⁴⁸ Iisus sanui hänele: «Ala varaida, tütrudem, sinun uskond tegi sindai tervheks. Mäne tünäs.»

⁴⁹ Konz Iisus völ pagiži, todihe suimpertin pämehele vest՚ kodišpäi: «Sinun tütär om kolnu. Ala mokiče opendajad.»

⁵⁰ No konz Iisus kulišti necen, hän sanui pämehele: «Ala varaida. Vaiše usko, ka hän eläbzub.»

⁵¹ Hän tuli pämehen kodinnoks i ei käskend nikenele tulda hänenke kodihe, vaiše Petrale, Joannale i Jakovale i neičukaižen tatale i mamale.

⁵² Kaik itkiba i voikiba neičukaižen surman tagut, no Iisus sanui: «Algat voikkoi! Hän ei ole kolnu, hän magadab.»

⁵³ Hö nagroiba händast, sikš ku teziba, miše neičukaine oli kolnu.

⁵⁴ No hän küksi kaikid irdale, oti neičukaižen kädes i sanui lujal änel: «Neičukaine, libu!»

⁵⁵ Siloi heng pördihe neičukaižhe. Hän sid՚-žo libui, i Iisus käski antta hänele söda.

⁵⁶ Neičukaižen kazvatajad čududelihe. Iisus käski heile, miše hö ei sanuiži nikenele, midä oli tehnus.