Luka 5 - Uz' Zavet

Iisusan ezmäižed openikad

¹ Kerdan Iisus seižui Gennisaretjärven randal. Sur՚ rahvazkogo tungihe hänes ümbri, miše kulištada Jumalan sanad.

² Sid՚ hän nägišti randas kaks՚ veneht. Kalanikad oliba lähtnuded venehišpäi i huhtoiba verkoid.

³ Iisus mäni ühthe veneheze, kudamb oli Simonan, i pakiči Simonad souta randaspäi vähän edemba. Sid՚ hän ištuihe i zavodi opeta rahvast venehespäi.

⁴ Konz hän lopi paginan, hän sanui Simonale: «Souda venehel süvembale, laskkat sinna verkod abajoho.»

⁵ Neche Simon sanui: «Opendai, mö olem radnuded jo kaiken ön, no em sanugoi nimidä. No lasken völ kerdan verkod, ku sinä muga käsked.»

⁶ Muga hö tegiba-ki i saiba severdan äi kalad, miše heiden verkod-ki zavodiba rebita.

⁷ Hö kucuiba abuhu sebranikoid, ked oliba toižes venehes. Hö tuliba i täutiba molembad venehed kalal muga, miše venehed uptaškanziba.

⁸ Necen nägištades Simon Petr lanksi Iisusan jaugoihe i sanui: «Lähte täspäi, Ižand! Ved՚ minä olen grähkhine mez՚.»

⁹ Hän i kaik toižed, ked oliba hänen venehes, pöl՚gästuiba necidä sur՚t kalansatust,

¹⁰ heiden keskes mugažo Jakov i Joan, Zevedejan poigad, kudambad oliba Simonan sebras kalatamas. No Iisus sanui Simonale: «Ala varaida. Neciš päiväspäi sinä linned mehiden püdajan.»

¹¹ Hö vediba molembad venehed randale, jätiba kaiken i läksiba Iisusanke.

Iisus tegeb tervheks prokazas läžujad

¹² Ühtes lidnas Iisus vastsi mehen, kudambal kaik hibj oli prokazas. Nägištades Iisusan, mez՚ lanksi modol maha i pakiten pakičeškanzi: «Ižand! Ku sinä tahtoid, ka void puhtastada mindai.»

¹³ Iisus oigenzi käden, kosketi mest i sanui: «Minä tahtoin, tehte puhthaks.» Prokaza sid՚-žo läksi mehespäi.

¹⁴ Iisus käski, miše hän ei sanuiži necen polhe nikenele, i virki: «Mäne, ozutade papile i anda Jumalale žertv, kudamban oli käsknu Moisei antta puhtastandas, todištuseks heile.»

¹⁵ Iisusan polhe pagištihe jo kaikjal, i sured kogod rahvast kerazihe kundelmaha händast i tehmahas tervhikš kibuišpäi.

¹⁶ No hän lähtli rahvahatomihe sijoihe i loiči sigä.

Iisus tegeb tervheks ičeze kibus läžujad

¹⁷ Erasen päivän, konz Iisus möst openzi, sigä ištuiba farisejad i käskištonopendajad. Heid oli tulnu kaikiš Galilejan i Judejan külišpäi i Jerusalimaspäi. Ižandan vägi Iisusas oli mugoine, miše hän tegi tervhikš läžujid.

¹⁸ Sinna tuliba mehed, kudambad kandoiba magaduzsijal ičeze kibus läžujad. Hö ladiba toda händast pertin südäimehe, miše panda Iisusan edehe.

¹⁹ No ku mugomas rahvazkogos hö ei voinugoi toda händast südäimehe, ka libuiba katusele, tegiba katusehe reigun i lasketiba sijan läžujanke keskele, Iisusan edehe.

²⁰ Konz Iisus nägišti, kut vahvas hö uskoba hänehe, hän sanui mehele: «Sinun grähkäd om pästtud.»

²¹ Käskištonopendajad i farisejad meletaškanziba: «Mitte mez՚ nece om? Hän alenzoitab Jumalad, ku pagižeb muga. Ken toine ku ei Jumal voib pästta grähkid?»

²² No Iisus tezi, min polhe hö meletaba, i hän sanui heile: «Miš tö meletat ičetoi südäimiš?

²³ Mi om kebnemb sanuda: ‘Sinun grähkäd om pästtud’ vai: ‘Libu i kävele’?

²⁴ No miše tö tedaižit: Mehen Poigal om vald man päl pästta grähkid» – hän sanui nügüd՚ ičeze kibus läžujale – «minä sanun sinei: Libu, ota ičeiž magaduzsija i mäne kodihe.»

²⁵ Sid՚-žo, kaikiden aigan, mez՚ libui jaugoile, oti magaduzsijan, kudambal venui, i ülenzoitten Jumalad läksi kodihe.

²⁶ Kaik lujas čududelihe i ülenzoitiba Jumalad. Pöl՚gästusiš hö saneliba: «Mö nägim tämbei mugoman čudon, mihe ei voiži uskta-ki.»

Iisus kucub Levian

²⁷ Necen jäl՚ghe Iisus läksi sigäpäi i nägišti maksunkeradajan, kudamban nimi oli Levi. Hän ištui sijal, kus keratihe rahvahaspäi maröunan maksuid. Iisus sanui hänele: «Astu minunke.»

²⁸ I Levi libui, jäti kaiken i läksi Iisusanke.

²⁹ Levi tegi ičeze kodiš Iisusale suren praznikan. Heidenke oli sömäs äi maksunkeradajid i toižid adivoid.

³⁰ Käskištonopendajad i farisejad buraižiba i sanuiba Iisusan openikoile: «Mikš tö söt i jot ühtes maksunkeradajidenke i toižiden grähkhižidenke?»

³¹ Iisus sanui heile: «Tervhile ei tarbiž lekarid, vaiše läžujile.

³² Minä en tulend kucmaha tozioiktoid, a tulin kucmaha grähkhižid käraudamhas Jumalaha.»

Sajanadivod ei pühütagoi

³³ Iisusale sanutihe: «Mikš Joannan openikad pühütaba paksus i loičeba, farisejiden openikad mugažo, no sinun openikad vaiše söba i joba?»

³⁴ Hän sanui: «Ved՚ tö et voigoi käskta adivoile pühütada sajan aigan, konz ženih völ om heidenke.

³⁵ Tuleb se-ki aig, konz ženih ottas heilpäi. Siloi, nenil päivil hö pühütaškandeba.»

³⁶ Iisus sanui heile völ ozoitezstarinan: «Niken ei omble hudraha sobaha udes sobaspäi ottud paikad. Muite uz՚ soba rebineb, a hudraha udes sobaspäi ottud paik ei sättu.

³⁷ Niken ei vala ut vinad vanhoihe nahkastijoihe, ika uz՚ vin rebitab nahkastijad, vin valase maha, a nahkastijad travišoiš.

³⁸ Ei, uz՚ vin tarbiž valada uzihe nahkastijoihe. Siloi molembad kaičesoiš.

³⁹ Niken, kudamb om jonu vanhad vinad, ei tahtoškande sid՚-žo ut. Hän sanub: ‘Vanh om paremb’.»