Luka 24 - Uz' Zavet

Iisusan eläbzumine

¹ Nedalin ezmäižel päiväl, ani aigoiš homendesel, naižed otiba kerdale čomahajuižid voiškid, kudambid hö oliba tehnuded, i mäniba kaumale. Heidenke ühtes tuli erasid toižid-ki.

² Hö homaičiba, miše kivi oli heittud kal՚l՚kauman reiguspäi,

³ i konz hö mäniba kauman südäimehe, ka ei löudnugoi Ižandan Iisusan hibjad.

⁴ Konz hö čududelihe sidä, ühtnägoi heiden edes ozutihe kaks՚ mest hoštabad sobad päl.

⁵ Naižed pöl՚gästuiba i kacuškanziba maha. No mehed sanuiba heile: «Mikš ecit eläbad kollijoiden keskes?

⁶ Händast ei ole tägä, hän om eläbzunu. Muštat-ik tö, midä hän pagiži teile, konz völ oli Galilejas?

⁷ Hän sanui: ‘Muga tarbiž tehtas, miše Mehen Poig anttas grähkhižiden käzihe i nagloitas ristha, a koumandel päiväl hän eläbzub’.»

⁸ Siloi heile johtuiba mel՚he nene Iisusan sanad.

⁹ Pörttes kaumalpäi naižed sanuiba kaiken necen polhe ühteletoštkümnele openikale i kaikile toižile.

¹⁰ Nene naižed oliba Magdalan Maria, Joanna, Jakovan mam Maria. Heiden keskes oli toižid-ki. Hö sanuiba kaiken apostoloile,

¹¹ no apostolad meletiba, miše nene heiden sanad oma tühjad, i ei usknugoi naižile.

¹² Petr läksi joksten kaumale. Kumartes kal՚l՚kauman südäimehe hän nägišti vaiše sideged, kudambihe Iisus oli olnu kärdüd. Hän läksi sigäpäi čududelden meles sihe, midä oli tehnus.

Iisus ozutase Emmausan tel

¹³ Necil-žo päiväl kaks՚ openikoišpäi astuiba külähä, kudamban nimi oli Emmaus, kunasai oli kuz՚kümne stadijad Jerusalimaspäi.

¹⁴ Hö pagižiba kesknezoi kaikes, midä oli tehnus.

¹⁵ Konz hö pagižiba i küzeliba kesknezoi, Iisus iče läheni heihe i läksi heidenke.

¹⁶ No heiden sil՚mäd oliba kuti sogenuded, hö ei tundištanugoi händast.

¹⁷ Iisus küzui heil: «Miš tö pagižet? Mikš tö olet pahoiš meliš?»

¹⁸ Toine heišpäi, kudamban nimi oli Kleopa, sanui: «Sinä-k oled Jerusalimas üksjaine kaikiš sinna tulnuzišpäi, ken ei teda, midä sigä om nenil päivil tehnus?»

¹⁹ «A mi om tehnus?» – Iisus küzui. Hö sanuiba: «Ka se, mi om tehnus Iisusale Nazaretaspäi. Nece mez՚ oli Jumalan sanankandai, vägev sanoiš i tegoiš Jumalan i kaiken rahvahan edes.

²⁰ Meiden ülembaižed papid i valdanpidäjad andoiba sudida händast surmale i nagloita händast ristha.

²¹ No mö panim ičemoi nadejad sihe, miše hän oli se, kudamb andab valdan Izrail՚ale. I nece völ ei ole kaik. Tämbei om jo koumanz՚ päiv, konz kaik nece tegihe,

²² a nügüd՚ erased naižed meiden sebraspäi sanuiba meile čudon. Aigoiš homendesel hö kävuiba kaumale,

²³ no ei löudnugoi hänen hibjad. Konz hö pördihe, ka sanuiba: heile ozutihe angelad i sanuiba, miše Iisus om eläb.

²⁴ Erased meišpäi mäniba kaumale i löuziba sigä kaiken muga, kut naižed oliba sanunuded. Iisusad hö ei nähnugoi.»

²⁵ Siloi Iisus sanui heile: «Voi teid meletomid i el՚getomid! Kut hilläs tö uskot kaikehe sihe, midä Jumalan sanankandajad oma pagižnuded!

²⁶ Ei-ik muga Messiale pidi-ki mokitas i tulda ičeze hoštoteshe?»

²⁷ I zavodides Moisejan i kaikiden Jumalan sanankandajiden kirjutusišpäi, hän sel՚genzoiti heile, midä kaikiš Pühiš Kirjutusiš oli sanutud hänen polhe.

²⁸ Konz hö oliba jo läz küläd, kuna astuiba, Iisus kuti ozuteli heile, miše tahtoib mända edemba,

²⁹ no hö seižutiba händast i sanuiba: «Jä meidenke. Zavodib jo ehttuda.» Ninga hän mäni heidenke pert՚he i jäi sinna.

³⁰ Konz hän oli heidenke sömäs, hän oti leibän, kiti Jumalad, lohkaiži leibän i andoi sen heile.

³¹ Siloi heiden sil՚mäd avaižihe, i hö tundištiba händast. No necen aigan hän jo kadoi heiden sil՚mišpäi.

³² Hö sanuiba toine toižele: «Kut ei hüpähtanugoi meiden südäimed rindhišpäi, konz hän tel pagiži meidenke i openzi meid, kut el՚geta Pühid Kirjutusid!»

³³ Sid՚-žo hö libuiba stolan tagapäi, läksiba matkha i pördihe Jerusalimha. Sigä oliba nene üks՚toštkümne apostolad i toižed, ked oliba heiden sebraspäi,

³⁴ i hö sanuiba: «Ižand todeks om eläbzunu! Hän ozutihe Simonale.»

³⁵ Sid՚ nene kaks՚ openikad mugažo starinoičiba, midä tel oli tehnus i kut hö oliba tundištanuded Iisusan, konz hän lohkaiži leibän.

Iisus ozutase apostoloile

³⁶ Konz hö völ pagižiba necen polhe, Iisus iče seižutihe heiden keskhe i sanui: «Tervhen elät!»

³⁷ Hö varaidusiš i pöl՚gästusiš meletiba, miše heile ozutihe kollii.

³⁸ No Iisus sanui heile: «Mikš tö olet muga pöl՚gästunuded? Mikš mugoižed meletused tuleba teiden südäimihe?

³⁹ Kackat minun käzihe i minun jaugoihe; minä nece olen. Kosketagat mindai, kackat iče. Kollijaspäi lähtnudel hengel ei voi olda lihad i luid, a minai, kut tö näget, om.»

⁴⁰ Muga sanudes hän ozuti heile ičeze käded i jaugad.

⁴¹ No konz hö ihastusiš ei voinugoi völ uskta, vaiše čududelihe, Iisus küzui: «Om-ik teil tägä mittušt-ni sömäd?»

⁴² Hö andoiba hänele palaižen pašttud kalad i met.

⁴³ Hän oti i söi ned heiden edes.

⁴⁴ Iisus sanui heile: «Necen polhe minä pagižin oldes teiden keskes. Kaikele necile pidi tehtas, min polhe Moisejan käskištos, Jumalan sanankandajiden kirjoiš i psalmoiš om minun polhe kirjutadud.»

⁴⁵ Siloi hän avaiži heiden meled, miše hö voiba el՚geta Pühid Kirjutusid.

⁴⁶ Hän sanui heile: «Muga om kirjutadud: Messiale pidi mokitas i koumandel päiväl eläbzuda kollijoišpäi.

⁴⁷ Kaikile rahvahile Jerusalimaspäi zavodides tarbiž hänen nimes sanelda: Käraukatoiš grähkišpäi, i muga hän pästab teiden grähkäd.

⁴⁸ Tö olet necen todištajad.

⁴⁹ Minä oigendan teile sidä, midä minun Tatain om toivotanu. Olgat Jerusalim-lidnas sihesai, kuni teile anttas väged taivhaspäi.»

Iisus ottas taivhaze

⁵⁰ Iisus vei openikoid lidnaspäi lähele Vifaniad, lendi käded i blahoslovi heid.

⁵¹ I blahoslovides hän zavodi erigata heišpäi, i händast ottihe ülähäks taivhaze.

⁵² Openikad kumarzihe hänele mahasai i ihastusiš i hüviš meliš pördihe Jerusalimha.

⁵³ Hö oliba kaiken aigan pühäkodiš, ülenzoitiba i kitiba Jumalad. Amin՚.