Luka 23 - Uz' Zavet

Iisus Pilatan edes

¹ Hö läksiba sigäpäi kaik ühtes i veiba Iisusan Pilatan edehe

² i väritaškanziba händast. Hö sanuiba: «Mö voim sanuda vahvas, miše nece mez՚ segoitab meiden rahvast. Hän ei käske rahvahale maksta nalogoid kesarile i sanub, miše hän om Messia, kunigaz.»

³ Pilat küzui Iisusal: «Oled-ik sinä evrejalaižiden kunigaz?» «Sinä sen sanuid», Iisus sanui.

⁴ Pilat sanui ülembaižile papile i rahvazkogole: «Minä en löuda nimittušt vigad, miš väritada necidä mest.»

⁵ No hö udes i udes saneliba ühthe änhe: «Hän semendab torad ičeze opendusel kaikiš Judejan agjoiš, Galilejaspäi tännasai.»

Iisus Irodan edes

⁶ Pilat kulišti sanan Galileja i küzui, om-ik mez՚ galilejalaine.

⁷ Konz tedišti, miše Iisus oli siš tahospäi, kudamb oli Irodan valdan al, hän oigenzi Iisusan Irodannoks, sikš miše se oli nenil päivil Jerusalimas.

⁸ Irod ihastui lujas, konz nägišti Iisusan. Hän amu jo tahtoi vastata händast. Hän oli äjan kulnu Iisusan polhe i nadeihe, miše Iisus tegiži hänen sil՚miš miččen-ni čudon.

⁹ Midä hän vaiše ei küzelend Iisusal, no Iisus ei andand hänele nimittušt vastust.

¹⁰ Ülembaižed papid i käskištonopendajad seižuiba sigä i lujas väritiba Iisusad.

¹¹ Irod i hänen saldatad zavodiba nügüd՚ hondostada Iisusad i nagrda händast. Sid՚ Irod pani hänen päle čoman sädon i oigenzi tagaze Pilatannoks.

¹² Sil päiväl Pilat i Irod tegihe sebranikoikš; nechesai hö oliba vihanikad kesknezoi.

Iisus suditas surmale

¹³ Pilat kogozi ühthe ülembaižid papid, valdanpidäjid i rahvast

¹⁴ i sanui heile: «Tö toit necen mehen minunnoks i väritat händast, miše hän libutab rahvast pämehid vaste. Teiden aigan minä olen pagižnu hänenke i kulnu händast, no en löudand nimittušt vigad, miš tö händast väritat.

¹⁵ Irod-ki ei löudand, ved՚ minä olin oigendanu necen mehen hänennoks. Nece mez՚ ei tegend nimidä, miš voiži sudida händast surmale.

¹⁶ Ezmäi minä käsken händast löda i sid՚ pästan valdale.»

¹⁷ Hänele tarbiž-ki praznikan aigan pästta heile üks՚ mez՚ türmaspäi.

¹⁸ No kaik kidastaškanziba ühthe änhe: «Surmita nece mez՚! Pästa meile Varavva!»

¹⁹ Varavva oli tactud türmha sen tagut, miše libutoiti lidnan rahvast pämehid vaste i rikoi mehen.

²⁰ Pilat möst pagižeškanzi, ku tahtoi pästta Iisusad.

²¹ No rahvaz kidasti: «Nagloiče, nagloiče händast!»

²² Pilat sanui heile koumanden kerdan: «Midä pahad hän om tehnu? En löudand hänes nimittušt vigad, miš voiži sudida surmale. Ezmäi minä käsken händast löda i sid՚ pästan valdale.»

²³ No hö kidastiba surel änel i völ lujemba pakičiba, miše Iisus oliži nagloitud. Necil kidastusel hö i ülembaižed papid saiba, midä tahtoiba.

²⁴ Pilat lopuks tegi muga, kut hö pakičiba.

²⁵ Hän andoi heile sen mehen, kudamban hö tahtoiba – mehen, kudamb oli tactud türmha rahvahan libutusen i rikondan tagut, a Iisusan hän andoi heiden valdha.

Iisus vedas nagloičemha ristha

²⁶ Konz Iisusad veškatihe sigäpäi, saldatad tabaziba tel kirinejalaižen mehen, kudamban nimi oli Simon. Hän astui lidnaha pöudolpäi; hänele käsktihe kantta rist Iisusan jäl՚ghe.

²⁷ Hänen jäl՚ghe astui sur՚ rahvazkogo, i mugažo äi akoid, kudambad voikiba i itkiba Iisusas.

²⁸ No Iisus kärauzihe heihe i sanui: «Algat voikkoi minus, Jerusaliman tütred, voikkat ičetoi dol՚as i lapsiš.

²⁹ Tuleb aig, konz sanutas: ‘Ozavad oma ned, ked ei voigoi sada last, ozavad ned vacad, kudambad ei sündutanugoi, i nižad, kudambad lapsid ei imetanugoi!’

³⁰ Sen aigan mehed sanuba mägile: ‘Langekat meiden päle!’ i mäthile: ‘Peitkat meid!’

³¹ I ku muga tehtas kazvajale pule, ka midä tegese kuivale?»

Iisus ristas

³² Iisusanke surmale vedihe völ kaks՚ tošt mest, kaks՚ razbainikad.

³³ Konz tuldihe tahole, kudamban kuctas Pämal՚l՚aks, hö nagloičiba Iisusan i kaks՚ pahantegijad, toižen hänen oiktale kädele, toižen hurale.

³⁴ No Iisus sanui: «Tatam, prosti heid, hö ei tekoi, midä tegeba.» Saldatad taciba arbad i jagoiba Iisusan sobad kesknezoi.

³⁵ Rahvaz seižui i kacui. Pämehed nagroiba Iisusad. Hö sanuiba: «Toižid hän om päzutanu surmaspäi – päzutagha nügüd՚ ičtaze, ku hän om Messia, Jumalan valitud mez՚.»

³⁶ Mugažo saldatad nagroiba händast. Hö tuliba hänennoks, taričiba hänele muiktad vinad

³⁷ i sanuiba: «Ku oled evrejalaižiden kunigaz, ka päzuta ičtaiž surmaspäi.»

³⁸ Iisusan pän päl oli kirjutadud grekan, latinan i evrejan kelel: «Nece om evrejalaižiden kunigaz.»

³⁹ Üks՚ ristas ripujiš pahantegijoišpäi nagraškanzi Iisusad. Hän sanui: «Ku sinä oled Messia, ka päzuta nügüd՚ ičtaiž i meid!»

⁴⁰ No toine vastkarin lajiškanzi händast i sanui: «Ed-ik sinä varaida Jumalad, ved՚ sinä iče-ki oled suditud surmale?

⁴¹ No meid oikti om suditud, mö saim sen, midä meile tarbiž sada meiden tegoiden tagut, no nece mez՚ ei ole tehnu nimidä pahad.»

⁴² I hän sanui Iisusale: «Johtuta mindai, Ižand, konz tuled ičeiž valdkundaha.»

⁴³ Iisus sanui: «Todeks sanun sinei: tämbei-žo sinä linned minunke rajus.»

Iisusan surm

⁴⁴ Oli jo kudenz՚ čas keskpäiväd, i pimed tegihe kaikes mas. Se oli ühesandehe čashusai.

⁴⁵ Päiväine sambui. I pühäkodin keskuudin rebini poleti.

⁴⁶ I Iisus kirgouzi komedal änel: «Tatam, sinun käzihe minä andan ičein hengen!» Sanudes necen hän pästi hengen.

⁴⁷ Konz sadanpämez՚ nägišti, midä tegihe, hän ülenzoiti Jumalad i sanui: «Nece mez՚ todeks oli oiged.»

⁴⁸ I kaik nene mehed, kudambad surel kogol oliba keradanus kacmaha, necen nägištades pördihe kodihe i löiba ičtaze rindhiže.

⁴⁹ Kaik Iisusan tutabad seižuiba i edahanpäi kacuiba, midä tegihe. Sigä oliba mugažo naižed, kudambad oliba hänenke tulnuded Galilejaspäi.

Iisusan mahapanend

⁵⁰ Üks՚ Nevondkundan mez՚, Josif, hüvätabaine i oiged mez՚,

⁵¹ ei ühtnend Nevondkundan sudha i sihe, midä hö tegiba Iisusale. Hän oli evrejalaižes Arimafejan lidnaspäi i varasti Jumalan valdkundad.

⁵² Hän tuli Pilatannoks i pakiči Iisusan hibjad.

⁵³ Hän heiti sen ristaspäi, käri pölvazkanghaze i pani haudha, kudamb oli kaidud kal՚l՚oho i kudambaha völ nikeda ei olend mahapandud.

⁵⁴ Oli pätnič, evrejalaine sobat oli zavodimas.

⁵⁵ Naižed-ki, ked oliba tulnuded Iisusanke Galilejaspäi, läksiba Josifan jäl՚ghe. Hö nägiba kal՚l՚kauman i sen, kut Iisusan hibj pandihe sinna.

⁵⁶ Hö pördihe lidnaha i tegiba void i čomahajuižid voiškid, i sobatan hö oliba lebul käskišton mödhe.