Luka 2 - Uz' Zavet

Iisusan sündund

¹ Sil aigal andoi Avgust-kesar՚ käskön, miše kaikes valdkundas pidab tehta rahvahan kirjutamine.

² Nece kirjutamine oli ezmäine. Se oli tehtud, konz Sirias manižandan oli Kvirini.

³ Kaikuččele pidi mända kirjutamhas ičeze rodun lidnaha.

⁴ Josif mugažo läksi Galilejaspäi, Nazaretan lidnaspäi i mäni kirjutamhas Judejaha, Davidan lidnaha Viflejemaha, sikš ku hän oli Davidan roduspäi.

⁵ Hän läksi sinna ühtes Marianke, kudamb oli toivotadud hänele akaks. Maria oli kohtukaz.

⁶ Konz hö oliba sigä, Mariale tuli aig sündutada,

⁷ i hän sünduti poigan, ičeze ezmäižen. Hän kabaloiči lapsen i pani heinpurnhu, sikš miše heile ei olend sijad adivpertiš.

⁸ Sil tahol ön aigan pöudol oli paimnid varjoičemas lambhid.

⁹ Ühtnägoi heiden edehe seižutihe Ižandan angel, i Ižandan hoštotez sebazi heid. Paimned pöl՚gästuiba lujas,

¹⁰ no angel sanui heile: «Algat varaikoi! Minä sanun teile hüvän vestin: sur՚ ihastuz linneb kaikele rahvahale.

¹¹ Tämbei Davidan lidnas om sündnu teile Päzutai. Hän om Messia, Ižand.

¹² Nece om znam teile: tö löudat lapsen, kudamb venub kabaloitud heinpurnus.»

¹³ Ühtnägoi angelas ümbri ozutihe sur՚ kogo taivhaližid saldatoid, kudambad ülenzoitiba Jumalad sanoil:

¹⁴ – Ülenzoitust Jumalale korktoiš taivhiš, mirud male i hüväd tahtod mehile!

¹⁵ Konz angelad pördihe taivhaze, paimned sanuiba toine toižele: «Lähtkam Viflejemaha! Sigä mö nägištam sen, mi om tehnus, min meile avaiži Ižand.»

¹⁶ Hö läksiba rigol i löuziba Marian i Josifan i lapsen, kudamb venui heinpurnus.

¹⁷ Necen nägištades hö sanuiba, midä heile oli starinoitud lapsen polhe.

¹⁸ Kaik, ked kuliba paimniden sanad, čududelihe.

¹⁹ No Maria pani südäimehe kaiken, mi oli tehnus, i paksus meleti necen polhe.

²⁰ Paimned pördihe tagaze ülenzoitten i kitten Jumalad kaikes siš, midä oliba kulnuded i nähnuded. Kaik oli ani muga, kut heile oli sanutud.

Iisus todas pühäkodihe

²¹ Konz tuli kahesanz՚ päiv, lapsele pidi tehta ümbrileiktuz. Hänele anttihe nimi Iisus, kut oli-ki sanunu angel edel Marian kohtištundad.

²² I konz tuli päiv, kudamban heile Moisejan käskišton mödhe pidi puhtastadas, hö läksiba Jerusalimha vemha last Ižandan edehe,

²³ sikš ku Ižandan käskištos om kirjutadud muga: «Kaikutte poiglaps՚, kudamb ezmäižen tuleb maman kohtuspäi, tarbiž lugeda Ižandan poigaks.»

²⁴ Heile pidi mugažo veda Jumalale lahj, kudamb om märitud Ižandan käskištos: «kaks՚ meckühkjašt ili kaks՚ kühkjaiženpoigašt».

Simeon i Anna nägištiba Iisusan

²⁵ Jerusalimas oli mez՚, kudamban nimi oli Simeon. Hän oli oiged i Jumalad varaidai mez՚, kudamb varasti, miše Jumal päzutab Izrail՚an ahtištusespäi, i Pühä Heng oli hänen päl.

²⁶ Pühä Heng oli sanunu hänele, miše hän ei kole sihesai, kuni ei nägišta Ižandal oigetud Messiad.

²⁷ Hengen vedäden hän tuli pühäkodihe. Ani siloi Iisusan kazvatajad toiba lapsen sinna, miše tehta hänele kaiken käskišton mödhe.

²⁸ Simeon oti lapsen käzivardele, kiti Jumalad i sanui:

²⁹ – Kaikenmahtai Jumal, nügüd՚ sinä andad ičeiž käskabunikale lähtta tünäs toižhe mirhu, muga kut oled toivotanu:

³⁰ Minun sil՚mäd oma nähnuded Päzutajan,

³¹ kudamban oled vaumištanu kaikiden rahvahiden edes:

³² lämoin, kudamb palab verhile rahvahile, i ozutab Izrail՚an, sinun rahvahan, korktan arvon.

³³ A Josif da Iisusan mam čududelihe, midä lapsen polhe sanutihe.

³⁴ Simeon blahoslovi heid i sanui Mariale, lapsen mamale: «Sid՚ om hän, kudamban tagut Izrail՚as äjad lankteba i äjad libuba. Hän om znam, kudambad vastustadas.

³⁵ Dai sinun ičeiž-ki südäimes läbi mäneb sur՚ veič, muga äjiden meletused avaidasoiš.»

³⁶ Sigä oli mugažo Jumalan sanankandai-naine Anna, Fanuilan tütär, kudamb oli Asiran heimokundaspäi. Hän oli jo lujas vanh. Hän oli männu noren neiččen mehele i oli elänu ičeze mužikanke seičeme vot,

³⁷ no nügüd՚ hän oli lesken i hänele oli kahesakümne nel՚l՚ vot. Hän ei lähtend pühäkodišpäi nikuna, vaiše služi Jumalale, öd i päiväd pühüti i loiči.

³⁸ Ani sil aigal hän tuli sinna, ülenzoiti Ižandad i pagiži lapsen polhe kaikile, kudambad varastiba sidä aigad, konz Jumal pästaiži Jerusaliman valdale.

³⁹ Konz Josif i Maria oliba tehnuded kaiken, midä tarbiž tehta Ižandan käskišton mödhe, hö pördihe Galilejaha, ičeze kodilidnaha Nazaretha.

⁴⁰ Laps՚ kazvoi, vahvištui hengel i tegihe lujas melekahaks, i Jumalan armod oliba kaiken hänenke.

Kaks՚toštkümnevozne Iisus pühäkodiš

⁴¹ Iisusan kazvatajad käveliba kaikuččen voden Jerusalimha Äipäivän praznikale.

⁴² Konz Iisusale oli kaks՚toštkümne vot, hö mugažo läksiba Jerusalimha praznikale, kut kaiken-ki.

⁴³ Praznikan päividen lopus hö läksiba matkha tagaze, a Iisus-prihaine jäi Jerusalimha, i Josif i Iisusan mam ei homaičenugoi sidä.

⁴⁴ Hö lugiba, miše hän om toižiden matknikoiden keskes, i vaiše päivänmatkan lopus zavodiba ecta händast ičhižiden i tutabiden keskes.

⁴⁵ Konz ei löudnugoi, ka pördihe Jerusalimha ecmaha händast.

⁴⁶ Päliči koumes päiväs hö löuziba Iisusan pühäkodiš. Hän ištui opendajiden keskes, kundli heid i küzeli.

⁴⁷ Kaik, ked kuliba, midä hän pagiži, čududelihe hänen el՚gendushe i vastusihe.

⁴⁸ Nägištades händast kazvatajad lujas čududelihe, i hänen mamaze sanui: «Poigaižem, mikš sinä muga tegid meile? Sinun tataiž i minä pahoiš meliš olem ecnuded sindai.»

⁴⁹ Iisus sanui heile: «Midä tö mindai ecit? Et-ik tednugoi, miše minei tarbiž olda minun Tatain pertiš?»

⁵⁰ No hö ei el՚gendanugoi, midä hän tahtoi sanuda nenil sanoil.

⁵¹ Iisus läksi kodihe heidenke, tuli Nazaretha i kundli heid kaikiš azjoiš. Hänen mamaze kaiči kaik nene sanad ičeze südäimes.

⁵² Iisus kazvoi i sai mel՚t, Jumalan armod oliba hänenke, i mehed navediba händast.