Luka 19 - Uz' Zavet

Iisus i Zakhei

¹ Iisus tuli Jerihonha i astui lidnas läbi.

² Sigä eli mez՚, kudamban nimi oli Zakhei. Hän oli maksunkeradajiden pämez՚ i oli lujas bohat.

³ Hän tahtoi nägištada Iisusan i tedištada, mitte hän om, no suren rahvazkogon keskes ei voind, ku oli lujas pen՚ kazvol.

⁴ Sid՚ hän joksi edemba i libui puhu, miše nägištada Iisusad, kudambale pidi mända neciš pus siriči.

⁵ Tuldes necile sijale Iisus kacuhti ülähäks, nägišti händast i sanui: «Zakhei, tule teramba alahaks. Tämbei minei tarbiž olda sinun kodiš adivon.»

⁶ Zakhei tuli teramba alahaks i kucui ihastusiš Iisusad ičezennoks adivoihe.

⁷ Konz mehed nägištiba necen, hö buraidaškanziba: «Hän läksi adivoihe grähkhižen mehen pert՚he.»

⁸ No Zakhei sanui Ižandale kaikiden edes: «Ižand! Polen ičein kodielospäi minä andan gollile, a kenel olen manitusel midä-ni anastanu, ka sille maksan tagaze nel՚l՚ kerdad enambad.»

⁹ Iisus sanui: «Tämbei päzutand om tulnu necile kanzale, sikš ku nece-ki mez՚ om Avraaman poig.

¹⁰ Ved՚ Mehen Poig om tulnu, miše löuta grähkähä segoinuzid mehid i päzutada heid.»

Ozoitezstarin kümnen kuldaižen rahan polhe

¹¹ Nenile, kudambad necen kuliba, Iisus sanui völ ozoitezstarinan, sikš ku hän oli jo läz Jerusalimad, i hö meletiba, miše teravas tuleb Jumalan valdkund.

¹² Hän sanui: «Üks՚ mez՚ korktas suguspäi läksi matkha edahaižehe maha, miše sada sigä kunigahan valdan i pörtas tagaze.

¹³ Aigemba sidä hän kucui ičezennoks kümne käskabunikad, andoi heile kaikuččele kuldaižen mina-rahan i sanui: ‘Pangat nene rahad azjoihe, kuni minä pördamoi.’

¹⁴ No hänen kodiman mehed ei navedinugoi händast i oigenziba hänen jäl՚ghe vestinkandajid sanumaha: ‘Mö em tahtkoi necidä mest meiden kunigahaks.’

¹⁵ Konz hän sai kunigazvaldan i pördihe ičeze maha, ka hän käski kucta käskabunikoid, miše tedištada, mihe kaikutte oli sen rahan pidänu.

¹⁶ Ezmäine tuli hänennoks i sanui: ‘Ižand, sinun kuldaine mina-raha toi kümne kuldašt mina-rahad.’

¹⁷ Kunigaz sanui hänele: ‘Hüvä, oled hüvä käskabunik. Ku sinei voi vähäs uskta, ka ižandoiče kümnes lidnas.’

¹⁸ Toine tuli i sanui: ‘Ižand, sinun mina-raha om tonu viž mina-rahad.’

¹⁹ Hänele kunigaz sanui: ‘Ižandoiče sinä-ki vides lidnas.’

²⁰ No völ üks՚ käskabunik tuli i sanui: ‘Ižand, täs om sinun mina-raha. Olen kaičenu sidä paikha käralten.

²¹ Minä varaižin sindai, sikš miše sinä oled kovatabaine mez՚. Sinä otad, midä ed ole pannu varha, i rahnod, midä ed ole semendanu.’

²² Kunigaz sanui hänele: ‘Sinun sanoil minä sindai sudiškanden. Sinä oled paha käskabunik! Sinä tezid, miše minä olen kovatabaine: otan, midä en ole pannu varha, i rahnon, midä en ole semendanu.

²³ Mikš ed panend minun rahad kassaha? Pörttes minä voinuižin sada sen tagaze ližanke.’

²⁴ Kunigaz sanui rindal seižujile: ‘Otkat hänel se mina-raha i antkat sille, kudambal om kümne.’

²⁵ Hö sanuiba: ‘Ižand, hänel om jo kümne mina-rahad.’

²⁶ No hän sanui: ‘Sanun teile: kaikuččele, kenel om, anttas, no kenel ei ole, sil ottas se-ki, midä hänel om.

²⁷ No nenid minun vihanikoid, kudambad ei tahtoinugoi mindai kunigahaks, togat tänna i surmitagat minun edes’.»

IISUSAN TÖD JERUSALIMAS 19:28–21:4 Iisus raccastab Jerusalimha

²⁸ Necen sanudes Iisus läksi edemba Jerusalimhapäi.

²⁹ Konz hän tuli mägennoks, kudamban nimi oli Voipunmägi, i oli jo läz Vifaniad i Viffagiad, hän oigenzi edelpäi kaks՚ openikad

³⁰ i sanui: «Mängat külähä, kudamb om sigä edes. Konz tulet sinna, tö nägištat oslanvarzan, kudamb om sidotud i kudambal sel՚gäs völ niken ei ištund. Otkat se kütkespäi i togat tänna.

³¹ Ku ken-ni küzub: ‘Mikš tö otat sen?’, ka sanugat ninga: ‘Ižandale tarbiž se’.»

³² Oigetud mehed läksiba i löuziba kaiken, kut Iisus oli heile sanunu.

³³ Konz hö otiba oslanvarzan kütkespäi, sen ižandad küzuiba: «Mikš tö otat oslan?»

³⁴ Hö sanuiba: «Ižandale tarbiž se.»

³⁵ Hö toiba varzan Iisusale, paniba ičeze sobad sen sel՚gha i abutiba Iisusale išttas raccile.

³⁶ Konz hän raccasti, rahvaz leviti ičeze sobad tele.

³⁷ Konz Iisus tuli läz sidä tahod, kuspäi te laskese Voipunmägelpäi alahaks, kaik openikad surel änel da ihastusiš kitäškanziba Jumalad kaikiš suriš tegoiš, kudambad hö oliba nähnuded.

³⁸ Hö kidastiba: – Blahoslovidud olgha kunigaz, kudamb tuleb Ižandan nimes! Mir taivhas, i ülenzoituz Jumalale korktoiš taivhiš!

³⁹ Erased farisejad rahvazkogospäi sanuiba Iisusale: «Opendai, kel՚dä ičeiž openikoid!»

⁴⁰ No Iisus sanui heile: «Minä sanun teile: ku hö vaikastuba, ka siloi kived kidastaškandeba.»

Iisus voikab Jerusaliman polhe

⁴¹ Konz Iisus tuli lähemba, hän nägišti lidnan i voikaškanzi.

⁴² Hän sanui: «Ku sinä necen päivän el՚gendaižid, mi tob sinei mirud! No nügüd՚ se om sinun sil՚mišpäi peittud.

⁴³ Völ nägištad sinä sen aigan, konz sinun vihanikad tegeškandeba ümbri lidnas suren valan, ümbärdaškandeba sindai i ahtištaškandeba kaikiš polišpäi.

⁴⁴ Hö paneba sindai mantazale i rikoba sinun lapsid. Sinai ei jä kived kiven päle, sikš miše sinä ed rižand aigad, konz Jumal oli läz sindai.»

Pühäkodin puhtastamine

⁴⁵ Iisus mäni pühäkodihe i kükseškanzi irdale nenid, ked oliba sigä mömas da ostmas.

⁴⁶ Hän sanui heile: «Pühiš Kirjutusiš om sanutud: ‘Minun kodi om kodi loičendan täht.’ A tö tegit sen razbainikoiden peitsijaks.»

⁴⁷ Kaikuččen päivän hän openzi pühäkodiš. Ülembaižed papid, käskištonopendajad i rahvahan vanhembad meletiba, kut voiži händast surmita.

⁴⁸ Hö nikut ei voinugoi ladidas siš, midä tehta hänele, sikš ku kaik rahvaz oli ümbri Iisusas kundelmas hänen sanoid.