Luka 18 - Uz' Zavet

Lesk՚ i värmeline sudj

¹ Iisus sanui openikoile ozoitezstarinan, miše ozutada heile: tarbiž kaiken loita, a ei väzuda.

² «Erases lidnas oli sudj, kudamb ei varaidand Jumalad i ei huiktelnus mehid.

³ Siš-žo lidnas eli mugažo leskiak, kudamb paksus käveli hänennoks sanumaha: ‘Abuta minei, pästa mindai minun väritajaspäi.’

⁴ No sudj hätken ei tahtoind abutada. No jäl՚ges hän sanui iče ičeleze: ‘Olgha, hot՚ minä Jumalad en varaida i en huiktelde mehid,

⁵ no ku nece leskiak tegeb minei äi mokid, ka minä abutan hänele, miše hän enambad ei tuliži minunnoks i ei mokičiži mindai’.»

⁶ Ižand sanui: «Kulet-ik, midä sanub värmeline sudj?

⁷ Ka ei-ik Jumal abuta ičeze valitud mehile, kudambad päiväd i öd kucuba händast abuhu? Hätkestub-ik hän abunke?

⁸ Minä sanun teile: Hän teravas tuleb abuhu. No konz Mehen Poig tuleb, löudab-ik hän uskondad täl mal?»

Farisei i maksunkeradai

⁹ Erasile, kudambad pidiba ičtaze oiktoin i hondostiba toižid, Iisus sanui necen ozoitezstarinan:

¹⁰ «Kaks՚ mest mäniba pühäkodihe loičmaha. Toine oli farisei i toine maksunkeradai.

¹¹ Farisei seižui i loiči ičeksaze: ‘Sur՚ Sünd, minä kitän sindai, miše en ole mugoine kuti toižed mehed, razbainikad, pahudentegijad, verhiden akoidenke magadajad vai kut nece maksunkeradai.

¹² Minä pühütan kahtišti nedališ i maksan kümnendesen kaikespäi, midä san.’

¹³ Maksunkeradai seižui tagemba. Hän ei rohtind eskai leta sil՚mid taivhaze, vaiše löi ičtaze rindhiže i saneli: ‘Sur՚ Sünd, armahta mindai, grähkhišt!’

¹⁴ Minä sanun teile: hän läksi kodihe Jumalan sil՚miš oiktan mehen, no se toine ei. Kaikutte, ken iče ičtaze korgenzoitab, linneb alenzoittud, no ken iče ičtaze alenzoitab, linneb korgenzoittud.»

Iisus i lapsed

¹⁵ Iisusannoks todihe mugažo penid lapsid, miše hän kosketaiži heid. Necen nägištades openikad lajiškanziba tojid,

¹⁶ no Iisus kucui lapsid ičezennoks i sanui: «Pästkat lapsid minunnoks, algat heid kel՚tkoi. Heiden vuiččed päzuba Jumalan valdkundaha.

¹⁷ Todeks sanun teile: ken ei ota südäimehe Jumalan valdkundad muga kut laps՚, ka ei päzu sinna.»

Iisus i elokaz mužik

¹⁸ Üks՚ sur՚ pämez՚ küzui Iisusal: «Hüvä opendai, midä minei tarbiž tehta, miše saižin jäl՚gestuseks igähižen elon?»

¹⁹ Iisus sanui hänele: «Mikš sanud mindai hüväks? Niken ei ole hüvä, vaiše üks՚ Jumal.

²⁰ Käsköd sinä tedad: ala magada verhan akanke, ala riko, ala vargasta, ala kelhas värita, ole hüvä ičeiž tatale i mamale.»

²¹ «Kaikiden neniden käsköiden mödhe olen elänu nores aigaspäi», sanui mez՚.

²² Necen kulištades Iisus sanui: «Üks՚ sinai om völ tehmata. Mö kaik, midä sinai om, i jaga dengad gollile, i sinai linneb bohatust taivhas. Tule sid՚ i astu minunke.»

²³ Konz mez՚ kulišti necen, hän tuli pahaze mel՚he, sikš ku hän oli lujas elokaz.

²⁴ Iisus nägišti, miše mez՚ tuli pahaze mel՚he, i sanui: «Kut jüged om nenile, kenel om äi kodielod, putta Jumalan valdkundaha!

²⁵ Kebnemb om verbl՚udale ličtas neglankorvaižes läbi, mi elokahale putta Jumalan valdkundaha.»

²⁶ «Ken siloi voib sada päzutandan?» küzuiba kulijad.

²⁷ Iisus sanui: «Midä ei voi mez՚, sidä voib tehta Jumal.»

Pauk, kudamb tuleb openikoile

²⁸ «A kutak mö?» – küzui Petr. «Mö jätim kaiken, midä meil oli, i astum sinunke.»

²⁹ Iisus sanui heile: «Minä sanun teile: kaikutte, ken Jumalan valdkundan täht om jätnu ičeze kodin, vai kazvatajad, vai velled, vai sizared, vai akan, vai lapsed,

³⁰ hän jo necen aigan sab äjad enamba, mi om jätnu, i sen aigan, kudamb tuleb, hän sab igähižen elon.»

Iisus möst pagižeb ičeze surman polhe

³¹ Iisus kucui kaks՚toštkümne openikad eriži i sanui heile: «Mö mänem nügüd՚ Jerusalimha. Sigä tegese kaik, midä Jumalan sanankandajad oma kirjutanuded Mehen Poigan polhe.

³² Händast anttas Jumalad tundmatomiden rahvahiden käzihe, händast nagrdas i huigenzoittas, hänen päle sül՚ktas,

³³ lödas kunutoil i surmitas. No koumandel päiväl hän eläbzub.»

³⁴ Openikad ei el՚gendanugoi Iisusan sanoišpäi nimidä. Heile nece kaik oli kuti hämäras, hö ei tärtnugoi, midä Iisus sanui.

Iisus tegeb tervheks sogedan pakičijan

³⁵ Iisus tuli läz Jerihonad. Teveres ištui soged mez՚ pakičemas.

³⁶ Konz mez՚ kulišti, miše siriči astub äi rahvast, ka küzui, midä tegese.

³⁷ Hänele sanutihe, miše Iisus Nazaretalaine astub siriči.

³⁸ Siloi soged mez՚ kidastaškanzi: «Iisus, Davidan Poig, armahta mindai!»

³⁹ Ked astuiba ezinenas, käskiba hänele vaikastuda, no hän vaiše kidasti völ-ki lujemba: «Davidan Poig, armahta mindai!»

⁴⁰ Iisus seižutihe i käski toda händast ičezennoks. Mez՚ tuli, i Iisus küzui hänel:

⁴¹ «Midä tahtoid, miše minä tegižin sinei?» Mez՚ sanui: «Ižand, tahtoižin sada nägun.»

⁴² Siloi Iisus sanui hänele: «Ka näge! Sinun uskond tegi sindai tervheks.»

⁴³ Sen-žo aigan mez՚ zavodi nähta, i hän läksi Iisusan jäl՚ghe i ülenzoiti Jumalad. I kaik, ked nägiba necen, kitiba Jumalad.