Luka 17 - Uz' Zavet

Manitesiden, prostindan i uskondan polhe

¹ Iisus sanui openikoile: «Manitusile tarbiž tulda, ei voi toižin olda, no voi sidä, kenen kal՚t ned tuleba!

² Paremb oliži hänele, miše ken-ni lükäidaiži händast merhe mellickivi kaglas, mi hän veb grähkähä ühten-ki neniš penišpäi.

³ Kackat ičhetoi! Ku sinun vel՚l՚ tegeb pahad sindai vaste, ka laji händast, a ku žalleičeb, miše om tehnu muga, ka prosti händast.

⁴ Hot՚ hän seičeme kerdad päiväs tegeb pahad sindai vaste i seičeme kerdad tuleb sanumaha: ‘Minä žalleičen, miše olen tehnu muga’, ka prosti händast.»

⁵ Apostolad sanuiba Ižandale: «Anda meile enamba uskondad!»

⁶ No Ižand sanui: «Ku teil oliži uskondad vaiše gorčicansemnen verdan, ka tö voižit sanuda necile smokvanpule: ‘Heitä jured maspäi i ištuta ičtaiž merhe,’ i se kundliži teid.»

Midä käskabunikaspäi varastadas

⁷ «Ku teil om käskabunik kündmas vai paimendamas i konz hän pördase pöudolpäi, tö et sanugoi hänele: ‘Tule teramba sömha.’

⁸ Ei, tö sanut: ‘Tege minei sömäd, vajehta sobad i andle minei kaik, kuni minä sön i jon. Vaiše jäl՚ges necidä sö i jo iče.’

⁹ Kitäškandet-ik tö käskabunikad sikš, miše hän tegi sen, mi hänele oli käsktud? Tedan, et kitkoi.

¹⁰ Muga tö-ki, konz olet tehnuded kaiken, midä teile oli käsktud tehta, sanugat: ‘Mö olem vaiše arvotomad käskabunikad. Olem tehnuded sen, midä meile pidi-ki tehta’.»

Iisus tegeb tervhikš kümne prokazas läžujad

¹¹ Matkas Jerusalimha Iisus astui Samarian i Galilejan keskustmežadme.

¹² Konz hän tuli erasehe külähä, hänele vastha tuli kümne prokazas läžujad. Hö seižutihe edehko

¹³ i kidastaškanziba: «Iisus, opendai, armahta meid!»

¹⁴ Mehid nägištades Iisus sanui heile: «Mängat i ozutagatoiš papile.» Asttes hö puhtastihe.

¹⁵ Konz üks՚ heišpäi homaiči, miše tegihe tervheks, hän pördihe tagaze i ülenzoiti Jumalad komedal änel.

¹⁶ Hän lanksi Iisusan jaugoihe i kiti händast. Nece mez՚ oli samarialaine.

¹⁷ Iisus küzui: «Ei-ik kaik kümne olgoi puhtastanus? Kus nene ühesa oma?

¹⁸ Mikš hö toižed ei pördnus ülenzoitmaha Jumalad, pördihe vaiše nece verhan man mez՚?»

¹⁹ I hän sanui mehele: «Libu i mäne. Sinun uskond tegi sindai tervheks.»

Konz Jumalan valdkund tuleb?

²⁰ Kerdan farisejad küzuiba Iisusal, konz Jumalan valdkund tuleb. Hän sanui heile: «Jumalan valdkund ei tule muga, miše sen tulendan voiži nägištada.

²¹ Ei voi sanuda: ‘Se om tägä,’ vai ‘Se om sigä.’ Kackat: Jumalan valdkund om teiden südäimiš.»

Mehen Poigan päiv

²² Iisus sanui openikoile: «Tuleb aig, konz tö tahtoškandet nägištada hot՚ ühten päivän, konz Mehen Poig om tägä, no tö et nägištagoi.

²³ Teile sanutas siloi: ‘Hän om sigä,’ i ‘Hän om tägä,’ no algat mängoi nikuna, algat jokskoi jäl՚ghe.

²⁴ Kut samalduz samaldab i tegeb taivhan vauktaks agjaspäi agjahasai, sen vuitte linneb i Mehen Poig sil päiväl, konz tuleb.

²⁵ No edel sidä hänele tarbiž äi mokitas, i nügüdläine sugupol՚v käraudase hänespäi.

²⁶ Muga kut oli Nojan päivil, muga linneb Mehen Poigan päivil-ki.

²⁷ Mehed söiba i joiba, naiba i andliba mehele ičeze tütrid sihe päivhäsai, konz Noi mäni surhe veneheze. Sid՚ tuli sur՚ upotand i koleti heid kaikid.

²⁸ Linneb muga, kut oli Lotan päivil-ki. Mehed söiba i joiba, ostiba i möiba, ištutiba i sauvoiba.

²⁹ No sen päivän, konz Lot läksi Sodomaspäi, taivhaspäi vihmuškanzi lämoil i palabil kivil, i nece koleti kaikid Sodoman eläjid.

³⁰ Muga linneb i sen päivän, konz Mehen Poig ozutase.

³¹ Ku sen päivän ken-ni om katusel, a hänen tavarad oma pertin südäimes, ka algha hän mängoi alahaks otmaha niid, a ku ken-se om pöudos, ka algha pörtkoiš kodihe.

³² Muštkat Lotan akad!

³³ Ken tahtoškandeb kaita ičeze henged, ka kadotab sen, no ken sen kadotab, ka hän kaičeb sidä.

³⁴ Minä sanun teile: Sil öl kahten magadaškandeba ühtel magaduzsijal: toine ottas, toine jättas.

³⁵ Kaks՚ akad ühtes jauhoškandeba: toine ottas, toine jättas.

³⁶ Kaks՚ mužikad linneba pöudol: toine ottas, toine jättas.»

³⁷ «Kus nece linneb, Ižand?» – küzuiba openikad. Hän sanui: «Kuna om živat kolnu, sinna kogodase sured habukad-ki.»