Luka 11 - Uz' Zavet

Iisus opendab openikoid loičmaha

¹ Kerdan Iisus oli erases sijas loičmas. Konz hän lopi, üks՚ hänen openikoišpäi sanui: «Ižand, openda meid loičmaha, muga kut Joan-ki openzi ičeze openikoid.»

² Iisus sanui heile: «Konz loičet, sanugat ninga: – Meiden taivhaline Tatam! Olgha pühä sinun nimi. Tulgha sinun valdkund. Tehkahas kaik sinun tahton mödhe täl-ki mal, kut taivhas.

³ Anda meile kaikuččen päivän meiden jogapäiväine leib.

⁴ I pästa meile meiden grähkäd, kut mö-ki pästam velgad kaikuččele meiden velgnikale. Ala ve meid manitushe, no päzuta meid pahaspäi.»

⁵ Iisus sanui völ: «Kackat: kenel-ni teišpäi om sebranik, a sinä tuled hänennoks kesked öd i sanud: ‘Vellüdem, anda velgha minei koume leibäd.

⁶ Minun sebranik matkas oldes tuli minunnoks, a minai ei ole nimidä tarita hänele.’

⁷ A toine sanub ičeze kodišpäi: ‘Lähte täspäi, ala telusta. Uks՚ om jo saupkes, i minä olen jo vernu ühtes lapsidenke. Minä en voi libuda andmaha nimidä.’

⁸ No minä sanun teile: hot՚ hän ičeze sebranikan täht ei libuiži-ki andmaha, ka hän üks՚kaik libub, sikš ku nece mez՚ pakiten pakičeb, i hän andab severdan, kuverdan se pakičeb.

⁹ Muga sanun teile: Pakikat, i teile anttas. Eckat, i tö löudat. Kolkotagat, i teile avaitas.

¹⁰ I kaikutte pakičii sab, ecii löudab, i kolkotajale avaitas.

¹¹ Niken teišpäi, tedan, ei ole mugoine tat, miše andab ičeze poigale kiven, konz hän pakičeb leibäd, vai andab kün kalan sijas, konz poig pakičeb kalad,

¹² vai skorpionan, konz hän pakičeb munad.

¹³ I ku tö, pahad mehed, mahtat antta ičetoi lapsile hüvid lahjoid, ka taivhaline Tat völ suremban tahtonke andab Pühän Hengen nenile, ked necidä hänel pakičeba.»

Iisus i Vel՚zevul

¹⁴ Kerdan Iisus küksi pahan hengen keletomas mehespäi. Konz paha heng läksi, keletoi mez՚ pagižeškanzi, i rahvaz čududelihe.

¹⁵ Erased sanuiba: «Vel՚zevulan, pahoiden hengiden pämehen vägel Iisus kükseb pahoid hengid.»

¹⁶ A toižed tahtoiba kodvda händast i pakičiba hänel tundmuztegod, kudamb tuliži taivhaspäi.

¹⁷ No Iisus tezi, midä heil om meles, i sanui: «Kaikutte valdkund, kudamb jagase i ridleb iče ičezenke, tühjeneb, i pert՚, kudamb iče jagase, lankteb.

¹⁸ I ku soton zavodib ridelta iče ičezenke, ka kut hänen valdkund voib püžuda? A tö sanut, miše minä küksen pahoid hengid mehišpäi Vel՚zevulan vägel.

¹⁹ No ku minä küksen pahoid hengid Vel՚zevulan vägel, ka kenen vägel tijalaižed kükseba heid? Sikš hö linneba teile sudjin.

²⁰ A ku minä küksen pahoid hengid Jumalan sormel, ka Jumalan valdkund tozi-ki om jo tulnu teidennoks.

²¹ Konz vägekaz mez՚ oružj kädes varjoičeb ičeze horomoid, hänen kodielole niken ei voi tehta pahad.

²² No ku toine vägevamb taciše hänen päle i vägestab händast, ka anastab hänen oružjan, kudambaha hän nadeihe, i jagab satusen.

²³ Ken ei ole minun polel, om mindai vasthapäi, i ken ei kogoda ühtes minunke, se rajadab.»

Pagan heng pördase

²⁴ «Konz pagan heng lähteb mehespäi, se käveleb vedetomid i rahvahatomid tahoidme i ecib lebusijad, no ei löuda. Siloi se sanub: ‘Minä pördamoi kodihe, kuspäi läksin.’

²⁵ Konz hän pördase, ka löudab, miše pert՚ om pühkitud i keratud.

²⁶ Sid՚ nece heng mäneb i otab ičezenke völ seičeme pahembad henged, mi iče om, i ned tuleba südäimehe i eläškandeba neciš mehes. I muga sen mehen elo lopuks tuleb völ pahembaks, mi ezmässai oli.»

Ken om ozakaz

²⁷ Konz Iisus muga pagiži, eraz naine rahvazkogospäi sanui komedal änel: «Ozakaz om se koht, kudamb om sindai kandišnu! Ozakahad oma ned nižad, kudambad oma sindai imetanuded!»

²⁸ Sihe Iisus sanui: «I muga, ozavad oma ned, ked kuleba Jumalan sanan i eläba sen mödhe.»

Rahvaz varastab tundmuzznamad

²⁹ Konz rahvast kogozihe völ enamban, Iisus zavodi pagišta heile: «Nügüdläine rahvaz om paha rahvaz. Se pakičeb tundmuzznamad, no üksjaine znam, kudamban sille anttas, om Jumalan sanankandajan Jonan znam.

³⁰ Kut Jona oli znaman Ninevian eläjile, muga Mehen Poig linneb znaman necile nügüdläižele rahvahale.

³¹ Suviman kunigaz-naine eläbzub i tuleb sudale ühtes necen nügüdläižen rahvahanke i väritaškandeb heid. Hän tuli man toižes agjaspäi kundelmaha Solomonan melekahid paginoid, a sid՚ ved՚ om enamb mi Solomon!

³² Ninevian eläjad eläbzuba i tuleba sudale ühtes necen nügüdläižen rahvahanke i väritaškandeba heid. Hö kärauzihe grähkišpäi, konz Jona saneli heile Jumalan vestid, a sid՚ ved՚ om enamb mi Jona!»

Sil՚m om hibjan lamp

³³ «Niken ei virita lampad sen täht, miše peitta se jäl՚ges vai panda astijan alle. Se pandas lampanpidimehe, miše ned, ked tuleba pert՚he, nägižiba lämoin.

³⁴ Sinun sil՚mäd oma sinun hibjan lamp. Konz sinun sil՚mäd oma tervhed, ka kaik sinun hibj-ki linneb täuz՚ lämoid. Konz sinun sil՚mäd oma hondod, ka sinun hibj-ki linneb pimed.

³⁵ Kacu, miše lämoi, kudamb sinus om, ei oliži pimed.

³⁶ Ku kaik sinun hibj om täuz՚ lämoid i sinus ei ole ni üht pimedad sijad, ka siloi kaik linneb vauged, kuti lamp andab sinei ičeze loštajan lämoin.»

Iisus väritab farisejid i käskištonopendajid

³⁷ Konz Iisus oli opendamas, üks՚ farisei kucui händast sömha ičeze kodihe. Hän mäni sinna i ištuihe.

³⁸ Farisei čududelihe, konz nägišti, miše hän edel sömäd ei pezend käzid.

³⁹ No Ižand sanui hänele: «Tö, farisejad, puhtastat mal՚l՚ad i padad irdpolespäi, no teiden südäin om täuz՚ anastust i pahut.

⁴⁰ Tö, meletomad! Ei-ik hän ole üks՚, ken om tehnu irdpolen i südäinpolen?

⁴¹ Antkat gollile sidä, midä teiden mal՚l՚as om. Siloi kaik teil linneb puhtaz.

⁴² Voi teid, farisejad! Tö maksat käskišton mödhe kümnendesen m՚atas, rutas i kaikiš toižiš sadheiniš, no et meletagoi oiktuses i Jumalan armastuses. A teile ezmäi tarbiž neciš muštta i sidä ei unohtada.

⁴³ Voi teid, farisejad! Tö navedit ištta suimpertiš ezmäižil sijoil i teile om mel՚he, konz rahvaz sanub teile tervhensanoid irdal.

⁴⁴ Voi teid, käskištonopendajad i farisejad! Olet tö koiverdelijad! Tö olet kuti kaumad, kudambil ei ole kaumankivid i kudambiden päl mehed käveleba i ei tekoi, mi om heiden jaugoiden al!»

⁴⁵ Siloi üks՚ käskištonopendajišpäi sanui hänele: «Opendai, mugoižel paginal sinä abidoičed meid-ki.»

⁴⁶ Iisus sanui: «Voi teid-ki, käskištonopendajad! Tö panet mehiden niškale kandmoid, kudambid om jüged kantta, a iče ühtel-ki sormel et kosketagoi niid.

⁴⁷ Voi teid! Tö teget surid muštznamoid Jumalan sanankandajiden kaumoile. No heid ved՚ rikoiba teiden tatad.

⁴⁸ Muga tö ozutat, miše tedat teiden tatoiden tegod i luget niid oiktoikš: hö rikliba Jumalan sanankandajid, a tö teget heile muštznamoid.

⁴⁹ Sikš Jumalan Mel՚ om-ki sanunu: ‘Minä oigendan heidennoks sanankandajid i apostoloid, erasid hö rikoškandeba, a erasid kükseškandeba.’

⁵⁰ Sikš nügüdläižele rahvahale tarbiž maksta Jumalan sanankandajiden veres, kudamb om vodanu mirun tegemižen aigaspäi,

⁵¹ Avel՚an verespäi Zaharian verhesai, hänen, kudamb oli riktud altarin i pühäkodin keskhe. Muga minä sanun teile: nügüdläižele rahvahale tarbiž maksta kaikes.

⁵² Voi teid, käskištonopendajad! Tö otit ičeletoi tedon avadimen. Tö iče et männugoi südäimehe, i nenile-ki, kudambad tahtoiba mända, tö et andnugoi.»

⁵³ Konz Iisus pagiži necidä, käskištonopendajad i farisejad lujas verduiba hänen päle i tartuiba hänehe ičeze küzundoil.

⁵⁴ Hö kundliba tarkašti hänen paginoid i tahtoiba tabata miččes-ni sanas, miše voižiba väritada händast.