Joan 3 - Uz' Zavet

Iisus i Nikodim

¹ Farisejiden sebras oli mez՚, kudamb kuctihe Nikodimaks, üks՚ evrejalaižiden pämehišpäi.

² Hän tuli öl Iisusannoks i sanui: «Ravvi, mö tedam, miše sinä oled opendai, kudamban om oigendanu Jumal. Niken ei voi tehta mugomid tundmuztegoid kut sinä teged, ku Jumal ei ole hänenke.»

³ Iisus sanui: «Todest tozi sanun sinei: ku mez՚ ei sündu ülähänpäi, ka hän ei voi nägištada Jumalan valdkundad.»

⁴ Nikodim küzui: «Kut vanh mez՚ voib sünduda udes? Ved՚ hän ei voi mända tagaze maman vacha i sünduda toižen kerdan?»

⁵ Iisus sanui: «Todest tozi sanun sinei: ku mez՚ ei sündu vedespäi i Hengespäi, ka hän ei voi putta Jumalan valdkundaha.

⁶ Mehespäi sündub mez՚, a Hengespäi sündub heng.

⁷ Ala čududelde, miše sanuin sinei: ‘Teile tarbiž sünduda ülähänpäi.’

⁸ Heng om kuti tullei, kudamb puhub kus tahtoib. Sinä kuled sen än՚t, no ed teda, kuspäi se puhub i kuna se puhub. Muga tegese kaikile, ked oma sündnuded Hengespäi.»

⁹ «Kut nece kaik voib olda?» Nikodim küzui hänel.

¹⁰ Iisus sanui: «Ed-ik sinä, Izrail՚an opendai, el՚genda necidä?

¹¹ Todest tozi sanun sinei: Mö pagižem, midä tedam, i todištam, midä olem nähnuded, a tö et otkoi meiden sanoid südäimehe.

¹² Ku olen sanunu teile necen mirun azjoiš, a tö et uskkoi, ka kut voit uskta, ku pagižeškanden teile taivhaližiš azjoiš?

¹³ Niken ei ole libunu taivhaze, vaiše hän, ken om taivhaspäi tänna tulnu: Mehen Poig, kudamb om taivhas.

¹⁴ Muga kut Moisei rahvahatomas mas libuti kün ülähäks, muga tarbiž Mehen Poig-ki libutada ülähäks,

¹⁵ miše ni üks՚, ken uskob hänehe, ei kadoiži, a saiži igähižen elon.

¹⁶ Jumal om armastanu mirud muga äjal, ka andoi ičeze üksjaižen Poigan, miše ni üks՚, ken hänehe uskob, ei kadoiži, a saiži igähižen elon.

¹⁷ Ei sen täht Jumal oigendand ičeze Poigad mirhu, miše sudida sidä, a sen täht, miše mir hänen kal՚t päzuiži pahaspäi.

¹⁸ Ken uskob hänehe, ei linne suditud, no ken ei usko, om jo suditud, sikš ku ei ole usknu Jumalan üksjaižen Poigan nimehe.

¹⁹ Sud om siš, miše lämoi om tulnu mirhu, no ičeze pahoiden tegoiden tagut mehed oma enamban navedinuded pimedad mi lämoid.

²⁰ Se, kudamb tegeb pahad, ei navedi lämoid; hän ei tule lämoinnoks sikš, miše hänen pahad tegod ei pal՚l՚astuiži.

²¹ No se, kudamb eläb toden mödhe, tuleb lämoinnoks, miše hänen tegod tuližiba sil՚mnägubale: ned om tehtud Jumalan edes.»

Joan Valatai i Messia

²² Necen jäl՚ghe Iisus läksi ičeze openikoidenke Judejaha. Hän eli sigä heidenke kuverdan-se aigad i valati mehid.

²³ Joan mugažo valati; hän oli Enonas, läz Salimad, kus oli äi vet. Mehed tuliba sinna, i heid valatadihe.

²⁴ Joan ei olend völ tactud türmha.

²⁵ Kerdan Joannan openikad ridleškanziba evrejalaižidenke puhtastuzkäsköiden polhe.

²⁶ Hö mäniba Joannannoks i sanuiba: «Ravvi, nügüd՚ valataškanzi mugažo se mez՚, kudamb oli sinunke Jordanjogen toižel polel i kudamban polhe sinä hüvin todištid. Kaik mäneba hänennoks.»

²⁷ Joan sanui: «Mez՚ ei voi otta nimidä, ku hänele ei linne anttud necidä taivhaspäi.

²⁸ Tö iče voit todištada, miše minä sanuin: ‘En minä ole Messia, a mindai oigetihe edel händast.’

²⁹ Äenih om se, kudambal om nevest. No ženihon läheline mez՚ seižub hänen rindal i kundleb, midä hän pagižeb, i kundeltes händast lujas ihastub. Minai-ki om nügüd՚ mugoine ihastuz, i se om täutnus.

³⁰ Hänele tarbiž tehtas surembaks, i minei penembaks.

³¹ Hän, ken tuleb ülähänpäi, om kaikid korktemb. Hän, ken om miruspäi, om maine i pagižeb necen mirun azjoiden polhe. Hän, ken tuleb taivhaspäi, om kaikid korktemb i

³² todištab sidä, midä om nähnu i kulnu, no niken ei ota hänen todištust südäimehe.

³³ Ken otab hänen todištusen südäimehe, ka vahvištoitab, miše Jumal pagižeb tot.

³⁴ Ved՚ hän, keda Jumal om oigendanu, pagižeb Jumalan sanoid. Jumal ei anda Henged märal.

³⁵ Tat armastab Poigad, i om andnu kaiken hänen käzihe.

³⁶ Ken uskob Poigha, hänel om igähine elo, no se, ken ei usko Poigha, ka ei nägišta elod, vaiše Jumalan viha jäb hänen päle.»