Joan 13 - Uz' Zavet

Iisus pezeb openikoiden jaugad

¹ Äipäivän praznik oli jo läheli, i Iisus tezi, miše om tulnu se aig, konz hänele tarbiž lähtta neciš miruspäi Tatannoks. Hän oli kaiken armastanu nenid, ked oliba neciš mirus hänen, i ani lophusai armasti heid.

² Hö oliba ehtlongičemas, konz lemboi oli jo pannu Juda Iskariotale, Simonan poigale, südäimehe meletusen, miše hän möiži Iisusad.

³ Iisus tezi, miše Tat oli andnu kaiken hänen käzihe i miše hän oli tulnu Jumalannopäi i nügüd՚ pidi pörtas hänennoks.

⁴ Muga hän libui sömäspäi, heiti pälembaižen soban i sidoi vösijale pölvasižen käzipaikan.

⁵ Sid՚ hän valoi vet pezuastijaha i pezeškanzi openikoiden jaugad i pühki ned pölvasižel käzipaikal, kudamb oli sidotud vösijale.

⁶ Konz Iisus tuli Simon Petran kohtale, Petr sanui: «Ižand, ka jose sinä pezeškanded minun jaugad?»

⁷ Iisus vastsi: «Necidä, midä minä nügüd՚ tegen, sinä ed völ el՚genda, no möhemba sen tedaškanded.»

⁸ Petr sanui hänele: «Sinä igäs ed pezeškande minun jaugoid!» Iisus sanui: «Ku minä en peze sindai, sinei ei sa olda minunke.»

⁹ Siloi Simon Petr sanui: «Ižand, ala peze vaiše jaugoid, peze mugažo käded i pä.»

¹⁰ Neche Iisus sanui: «Sille, kudamb om jo peznus, tarbiž pesta vaiše jaugad. I muga hän linneb kaik puhtaz. I tö olet-ki puhthad, no et kaik.»

¹¹ Iisus tezi, ken händast möb, i sikš hän sanui: «Tö et olgoi kaik puhthad.»

¹² Konz Iisus oli peznu heiden jaugad i pannu päle soban, hän ištuihe möst ehtlongičemha. Hän sanui heile: «El՚gendat-ik tö, midä teile tegin?

¹³ Tö kucut mindai opendajaks i Ižandaks, i oikti teget: minä olen-ki se.

¹⁴ Ku minä, teiden Ižand i Opendai, olen peznu teiden jaugad, ka teile-ki tarbiž pesta jaugad toine toižel.

¹⁵ Minä ozutin teile, miše tö-ki tegižit muga, kut minä olen tehnu teile.

¹⁶ Todest tozi sanun teile: ei ole käskabunik suremb ičeze ižandad, i oigetud ei ole suremb ičeze oigendajad.

¹⁷ Ku tö necen tedat i tegeškandet muga, tö olet ozavad.

¹⁸ Minä en sanu necidä teiš kaikiš. Minä tedan, keda valičin. No necile Pühiden Kirjutusiden sanale tarbiž todenzuda: ‘Mez՚, kudamb söb minunke, om lendnu käden minun päle.’

¹⁹ Minä sanun necen teile jo nügüd՚, edel ku se todenzub, miše siloi, konz se todenzub, tö uskoižit: nece olen minä.

²⁰ Todest tozi sanun teile: ken otab ičezennoks sen, kudamban minä oigendan, ka otab ičezennoks mindai, i ken otab ičezennoks mindai, ka otab ičezennoks minun Oigendajan.»

Iisus sanub, ken händast möb

²¹ Muga Iisus pagiži. Südäintuskiš hän sanui heile: «Todest tozi sanun teile: üks՚ teišpäi möb mindai.»

²² Openikad kacuiba toine toižhe tedmata, kenen polhe hän pagiži.

²³ Üks՚ openikoišpäi, kudambad Iisus armasti, ehtlongiči hänen rindal.

²⁴ Simon Petr ozuti sille, miše hän küzuiži Iisusal, kenen polhe oli pagin.

²⁵ Openik sirdihe lähemba Iisusannoks, kändihe hänehepäi i küzui: «Ižand, ken hän om?»

²⁶ Iisus sanui: «Se, kenele andan necen leibsupalan.» Sid՚ hän painoi supalan padaha i andoi sen Juda Iskariotale, Simonan poigale.

²⁷ Siloi, sen supalan jäl՚ghe soton mäni Judaha. Iisus sanui hänele: «Midä teget, tege teramba!»

²⁸ Niken, ken oli ehtlongičemas, ei el՚gendand, mikš Iisus sanui hänele muga.

²⁹ Sikš miše Judal oli ühthine kukor, erased meletiba, miše Iisus käski hänele ostta midä-ni praznikaks vai antta midä-ni gollile.

³⁰ Juda oti necen supalan i sid՚-žo läksi. Oli ö.

Uz՚ käsk

³¹ Konz Juda läksi, Iisus sanui: «Nügüd՚ Mehen Poigan korged arv om tulnu sil՚mnägubale i Jumalan korged arv om tulnu sil՚mnägubale hänes.

³² I ku Jumalan korged arv tuleb sil՚mnägubale hänes, ka Jumal-ki ozutab hänen korktan arvon ičesaze, i Jumal tegeb necen jo teravas.

³³ Lapsed! Minei om jänu vähän aigad olda teidenke. Tö eciškandet mindai, no minä sanun nügüd՚ teile sen-žo, midä sanuin evrejalaižile: kuna minä mänen, sinna tö et voigoi putta.

³⁴ Minä andan teile uden käskön: armastagat toine tošt! Muga kut minä olen armastanu teid, armastagat tö-ki toine tošt.

³⁵ Kaik tundištaba teiš minun openikoid, ku tö armastat toine tošt.»

³⁶ «Ižand, kuna sinä mäned?» küzui Simon Petr. Iisus sanui: «Kuna minä mänen, sinä ed voi nügüd՚ tulda minunke, a möhemba tuled.»

³⁷ Petr sanui hänele: «Ižand, mikš en voi nügüd՚ lähtta sinunke? Minä andan ičein hengen sinun täht.»

³⁸ Iisus sanui: «Andad-ik sinä ičeiž hengen minun täht? Todest tozi sanun sinei: ei ehti kukoi launda, kut sinä koumašti sanud, miše ed tunde mindai.»