Joan 12 - Uz' Zavet

Iisus voideltas Vifanias

¹ Kuz՚ päiväd edel Äipäivän praznikad Iisus tuli Vifaniaha, kus eli Lazar՚, kudamban hän oli eläbzoitnu kollijoišpäi.

² Iisusale tehtihe sigä ehtlong. Marfa adivoičeti, i Lazar՚ oli heiden keskes, ked söiba ühtes Iisusanke.

³ Maria oti täuden butulkan puhtast, lujas kallišt nardanvoid i voidi Iisusan jaugad i kuivazi ned ičeze hibusil. Kaik honuz täutihe čomal voin haiškel.

⁴ Siloi Juda Iskariot, Simonan poig, kudamb oli Iisusan openik i kudamb möhemba möi Iisusan, sanui:

⁵ «Mikš necidä void ei mödud koumessadas dinarijas i rahad ei anttud gollile?»

⁶ Necidä hän ei sanund sen täht, miše hänele oli žal՚ gollid, a sikš miše oli vargaz. Hänel oli ühthine kukor, i hän otli ičeleze rahoid, kudambid sinna panliba.

⁷ Iisus sanui: «Jäta händast, hän om kaičenu sen minun mahapanendan päivän täht.

⁸ Gol՚l՚ad oma teidenke kaiken aigan, a mindai teidenke ei ole kaiken.»

⁹ Äjad evrejalaižed tedištiba, miše Iisus om Vifanias, i tuliba sinna ei vaiše Iisusan täht, a miše nägištada Lazarin, kudamban Iisus oli eläbzoitnu kollijoišpäi.

¹⁰ Muga ülembaižed papid tahtoiba rikta Lazarin-ki,

¹¹ sikš ku äjad evrejalaižed hänen täht tuliba i uskoškanziba Iisusaha.

Iisus raccastab Jerusalimha

¹² Toižel päiväl leviganzi vest՚ – Iisus tuleb Jerusalimha. Sured rahvazkogod, kudambad oliba tulnuded praznikale,

¹³ otiba pal՚man oksad, mäniba hänele vastha i kidastiba: – Osanna! Blahoslovidud om hän, kudamb tuleb Ižandan nimes, Izrail՚an kunigaz!

¹⁴ Sades noren oslan, Iisus ištuihe sel՚gha, muga kut om sanutud Pühiš Kirjutusiš:

¹⁵ – Ala varaida, Sion-tütär, sinun kunigaz tuleb! Hän raccastab norel oslal.

¹⁶ Openikad siloi völ ei el՚gendanugoi sidä, no konz Iisus oli libutadud taivhaližehe hoštoteshe, heile johtui mel՚he, miše hänen polhe oli ninga kirjutadud i miše hänele muga oli tehtud-ki.

¹⁷ Rahvaz, kudamb oli olnu Iisusanke, todišti, miše hän kucui Lazarin kaumaspäi i eläbzoiti händast kollijoišpäi.

¹⁸ Sikš rahvaz läksi-ki hänele vastha, ku kulišti, miččen tundmuztegon Iisus oli tehnu.

¹⁹ Farisejad pagižiba kesknezoi: «Ka kackat! Nimidä ei abuta. Kaik mir jokseb hänen jäl՚ghe.»

Iisus pagižeb ičeze surman polhe

²⁰ Heiden keskes, ked oliba tulnuded praznikale loičmaha Jumalale, oliba erased grekalaižed.

²¹ Hö tuliba Filippannoks, kudamb oli Galilejan Vifsaidaspäi, i sanuiba: «Mö tahtoižim nägištada Iisusan.»

²² Filip mäni sanumaha necen azjan polhe Andrejale, i sid՚ hö molembad läksiba sanumaha Iisusale.

²³ Iisus sanui heile: «Se aig om tulnu, konz Mehen Poigan korged arv todas sil՚mnägubale.

²⁴ Todest tozi sanun teile: ku nižun jüvä pandes maha ei kole, ka se jäb vaiše ühteks jüväks, a ku se koleb, ka tob čoman villän.

²⁵ Ken navedib ičeze henged, ka kadotab sen, no ken neciš mirus ei navedi sidä, ka kaičeb sidä igähižen elon täht.

²⁶ Ku ken-se tahtoib olda minun käskabunikan, ka astkaha minunke. Kus minä olen, sigä linneb minun käskabunik-ki, i Tat pidäškandeb korktas arvos sidä, ken om minun käskabunik.

²⁷ Nügüd՚ olen südäintuskiš. Midä sanuižin? Tatam, päzuta mindai neciš mokičuzaigaspäi! Ei! Necen aigan täht minä olen tänna tulnu-ki.

²⁸ Tatam, ülenzoita ičeiž nimi!» Siloi tuli taivhaspäi än՚: «Minä olen sen ülenzoitnu i völ-ki ülenzoitan.»

²⁹ Ked oliba sil tahol, kuliba änen i sanuiba sen jumalanjuruks. No erased sanuiba: «Angel pagiži hänele.»

³⁰ Siloi Iisus sanui: «Nece än՚ ei olend minun täht, a teiden täht.

³¹ Nügüd՚ nece mir suditas, nügüd՚ necen mirun ižand kükstas valdaspäi.

³² I konz mindai libutadas ülähäks maspäi, minä vedän kaikid ičeinnoks.»

³³ Nenil sanoil Iisus ozuti, miččel surmal hän koleb.

³⁴ Mehed sanuiba Iisusale: «Käskišt om sanunu meile, miše Messia om igähine. Kut void sanuda, miše Mehen Poigad tarbiž libutada ülähäks? Ken nece Mehen Poig om?»

³⁵ Iisus sanui heile: «Völ vähän aigad lämoi om teidenke. Astkat sihesai, kuni teil om lämoi, miše pimed ei sebadaiži teid. Ken astub pimedas, ei teda, kuna hän mäneb.

³⁶ Sihesai kuni teil om lämoi, uskkat lämoihe, miše tö tegižitoiš lämoin lapsikš.» Konz Iisus oli sanunu necen, hän läksi i kadoi heiden sil՚mišpäi.

Mehed ei uskkoi

³⁷ Hot՚ Iisus oli tehnu äi tundmuztegoid mehiden sil՚miš, hö ei usknugoi hänehe.

³⁸ Muga todenzuiba Jumalan sanankandajan Isaijan sanad: – Ižand, ken om usknu meiden sanoihe? Kenele om ozutadud Ižandan käden vägi?

³⁹ Hö ei voinugoi uskta, ved՚ Isaija völ sanui toižes sijas:

⁴⁰ – Hän om sogenzoitnu heiden sil՚mäd i kivenzoitnu heiden südäimed, miše hö ičeze sil՚mil ei nägiži, ičeze südäimel ei el՚gendaiži, ei käraudaižihe, miše minä tegižin heid tervhikš.

⁴¹ Muga Isaija sanui, konz nägišti Messian hoštotesen i pagiži hänen polhe.

⁴² Üks՚kaik äjad pämehed-ki uskoškanziba Iisusaha, no farisejiden täht ei sanunugoi nimidä, miše heid ei oliži erigoittud suimpertišpäi.

⁴³ Mehiden kitänd oli heile armhemb mi Jumalan.

⁴⁴ Iisus kirgui lujal änel: «Ken uskob minuhu, ei usko minuhu, vaiše hänehe, kudamb om oigendanu mindai.

⁴⁵ Ken nägeb mindai, nägeb händast, ken om oigendanu mindai.

⁴⁶ Minä olen lämoi i olen tulnu mirhu sen täht, miše ni üks՚, ken uskob minuhu, ei jäiži pimedaha.

⁴⁷ Ku ken-ni kuleb minun sanad, no ei usko, minä en sudi händast. Minä en ole tulnu sudimaha mirud, a päzutamha sen pahaspäi.

⁴⁸ Ku ken-ni käraudase minuhu sel՚gin i ei ota minun sanoid südäimehe, ka hänel om ičeze sudii: se sana, miččen olen sanunu, sudiškandeb händast jäl՚gmäižel päiväl.

⁴⁹ Minä en ole pagižnu ičein päspäi. Tat, kudamb om mindai oigendanu, om käsknu, midä minei tarbiž sanuda i pagišta,

⁵⁰ i minä tedan, miše hänen käsk tob igähižen elon. Konz pagižen, ka pagižen muga, ku Tat om minei käsknu pagišta.»