Joan 11 - Uz' Zavet

Iisus eläbzoitab Lazarin

¹ Üks՚ mez՚, kudamb kuctihe Lazarikš, läžui. Hän eli Vifanias, siš-žo küläs, kus hänen sizared Maria i Marfa.

² Maria, kenen Lazar՚-vel՚l՚ läžuškanzi, oli se, ken voidi Ižandan čomahajuižel voil i pühki hänen jaugad ičeze hibusil.

³ Lazarin sizared oigenziba Iisusale vestin: «Ižand, se, keda sinä armastad, läžub.»

⁴ Necen kulištades Iisus sanui: «Nece kibu ei ole surmaline, a ozutab, mitte sur՚ Jumal om, i sen kal՚t tuleb sil՚mnägubale se-ki, mitte sur՚ om Jumalan Poig.»

⁵ Iisus lujas armasti Marfad, hänen sizart i Lazarid.

⁶ Hot՚ hän kulišti Lazarin läžundan polhe, no jäi sinna völ kahteks päiväks,

⁷ no jäl՚ges sanui openikoile: «Lähtkam tagaze Judejaha.»

⁸ Openikad vastustiba: «Ravvi, ved՚ ei amu evrejalaižed tahtoiba tacta kivil sinuhu, i sinä möst lähted sinna!»

⁹ Iisus sanui heile: «Päiväs om kaks՚toštkümne časud. Ken astub päiväl, ei kukištu, sikš ku hän nägeb necen mirun lämoin.

¹⁰ A ken käveleb öl, kukištelese – ved՚ hänes ei ole lämoid.»

¹¹ Neniden sanoiden jäl՚ghe hän virki: «Meiden sebranik Lazar՚ uinzi, no minä mänen heraštoitmaha händast.»

¹² Openikad sanuiba: «Ižand, ku hän om uindanu, ka tervneb.»

¹³ Iisus pagiži Lazarin surman polhe, no openikad meletiba, miše pagin om unen polhe.

¹⁴ Siloi Iisus sanui heile kohtha: «Lazar՚ om kolnu.

¹⁵ Teiden täht da sen täht, miše tö uskoižit, voin sanuda sen: om hüvä, miše en olend sigä. No nügüd՚ lähtkam hänennoks.»

¹⁶ Siloi Foma, kudamb völ kuctihe Kaks՚jäižeks, sanui toižile openikoile: «Mängam mö-ki, kolgam ühtes hänenke.»

¹⁷ Konz Iisus tuli sinna, hänele sanutihe, miše Lazar՚ oli jo nel՚l՚ päiväd kaumas.

¹⁸ Vifania oli läz Jerusalimad, videstoštkümnes stadijas,

¹⁹ i äi evrejalaižid oli tulnu tüništoitmaha Marfad i Mariad heiden vellen surman tagut.

²⁰ Konz Marfa kulišti, miše Iisus tuleb, hän läksi hänele vastha. Maria jäi kodihe.

²¹ Siloi Marfa sanui Iisusale: «Ižand, ku olnuižid tägä, minun vel՚l՚ ei kolnuiži.

²² No nügüd՚-ki tedan sen: Jumal andab sinei kaiken, midä hänel pakičed.»

²³ Iisus sanui: «Sinun vel՚l՚ eläbzub.»

²⁴ Marfa sanui: «Ka, tedan, miše eläbzub jäl՚gmäižel päiväl, konz kaik eläbzuba.»

²⁵ Iisus sanui: «Minä olen eläbzumine i elo. Ken uskob minuhu, ka eläškandeb, hot՚ koleb-ki.

²⁶ I kaikutte, ken eläb i uskob minuhu, igäs ei kole. Uskod-ik neche?»

²⁷ «Uskon, Ižand», Marfa sanui, «minä uskon, miše sinä oled Messia, Jumalan Poig, kudambale tarbiž tulda mirhu.»

²⁸ Neniden sanoiden jäl՚ghe Marfa pördihe kodihe, kucui ičeze sizaren Marian i sanui hänele peitoiči: «Opendai om tägä i kucub sindai.»

²⁹ Kuldes sen Maria rigol libui i läksi Iisusannoks.

³⁰ Iisus völ ei tulend külähä, a oli völ sigä, kus Marfa vastsi händast.

³¹ Konz evrejalaižed, kudambad oliba pertiš tüništoitmas Mariad, nägištiba, kut hän kipsahti lähtta irdale, läksiba hänen jäl՚ghe. Hö meletiba, miše hän mäni voikmaha kaumale.

³² Konz Maria tuli sinna, kus Iisus oli, i nägišti händast, hän lanksi hänen jaugoihe i sanui: «Ižand, ku olnuižid tägä, minun vel՚l՚ ei kolnuiži.»

³³ Konz Iisus nägišti Marian kündliš i hänenke tulnuzid evrejalaižid-ki kündliš, ka hän lanksi süvähä opalaha.

³⁴ Hän küzui: «Kuna tö panit händast?» «Ižand, tule kacmaha», hö sanuiba.

³⁵ Iisus kündlestihe.

³⁶ Evrejalaižed sanuiba: «Kackat, kut hän armasti Lazarid!»

³⁷ No erased sanuiba: «Ku hän voi avaita sogedan sil՚mäd, ei-ik hän voinuiži tehta muga, miše Lazar՚ ei kolnuiži?»

³⁸ Iisus möst lanksi opalaha. Hän tuli kaumale. Se oli sur՚ kal՚l՚onduz, saubatud kivel.

³⁹ «Heitkat kivi», käski Iisus, no Marfa, kollijan sizar, sanui hänele: «Ižand, hän haižub jo. Hän om olnu sid՚ jo nel՚l՚ päiväd.»

⁴⁰ Iisus sanui: «En-ik sanund sinei: ku uskod, ka nägištad Jumalan vägen?»

⁴¹ Kivi heittihe kal՚l՚ondusespäi, kus venui kollii. Iisus libuti sil՚mäd i sanui: «Tatam, minä kitän sindai, miše oled kulištanu mindai.

⁴² Ka, minä tedan, miše sinä kaiken kuled mindai, no minä sanun necen neniden täht, kudambad seižuba ümbri, miše hö uskoižiba: sinä oled oigendanu mindai.»

⁴³ Iisus sanui necen, sid՚ kirgouzi koval änel: «Lazar՚, tule irdale!»

⁴⁴ Siloi kollii tuli irdale, jaugad i käded kärautud sidegil, mod kattud paikal. Iisus sanui: «Heitkat hänespäi sideged i antkat hänele mända.»

Iisus tahtoidas surmita

⁴⁵ Äjad neniš evrejalaižišpäi, ked oliba tulnuded Mariannoks i nähnuded, midä Iisus tegi, uskoškanziba hänehe.

⁴⁶ No erased heišpäi mäniba farisejidennoks i sanuiba, midä Iisus oli tehnu.

⁴⁷ Siloi ülembaižed papid i farisejad kucuiba Nevondkundan suimale i küzuiba sigä: «Midä meile tarbiž tehta? Se mez՚ tegeb äi tundmuztegoid.

⁴⁸ Ku andam hänele edemba-ki tehta ninga, hänehe uskoškandeba ani kaik, siloi tuleba rimalaižed i anastaba meil necen tahon i kaiken meiden rahvahan.»

⁴⁹ Siloi üks՚ heišpäi, Kajafa, kudamb oli sen voden ülembaižen papin, sanui: «Tö et el՚gekoi nimidä.

⁵⁰ Et-ik tö tärtkoi, miše meile oliži paremba, ku üks՚ mez՚ koliži rahvahan täht, mi kaik rahvaz koliži?»

⁵¹ Nece ei olend hänen ičeze mel՚, no ku hän sil vodel oli ülembaižen papin, ka endusti, miše Iisus koleb rahvahan täht,

⁵² i ei vaiše sen rahvahan täht, a miše kogota ühthe kaikid Jumalan lapsid kaikiš managjoišpäi.

⁵³ Siš päiväspäi hö ladiba surmita Iisusan.

⁵⁴ Sen täht Iisus enambad ei kävelend avoin Judejas, a mäni Efraim-lidnaha, kudamb oli läz rahvahatont mad. Sigä hän oleskeli ičeze openikoidenke.

⁵⁵ Evrejalaižiden Äipäivän praznik oli läheli, i külišpäi jo edel Äipäiväd tuli äi rahvast Jerusalimha puhtastamhas.

⁵⁶ Hö eciba Iisusad i seištes pühäkodiš küzeliba toine tošt: «Mittušt mel՚t olet? Tuleb-ik hän praznikale vai ei?»

⁵⁷ Ülembaižed papid i farisejad oliba andnuded mugoman käskön: ku ken-ni tedištab, kus Iisus om, ka sanugaha heile, miše hö voižiba händast tabata.