Joan 10 - Uz' Zavet

Hüvä paimen

¹ «Todest tozi sanun teile: ken ei mäne lambhiden tanhaze verajan kal՚t, a ličese sinna tošt tedme, ka se om vargaz i razbainik.

² Se, ken mäneb verajan kal՚t, om lambhiden paimen.

³ Hänele verajanvarjoičii avaidab verajan, i lambhad kundleba hänen än՚t. Hän kucub ičeze lambhid nimel i pästab irdale.

⁴ Konz hän om pästnu lambhid irdale, hän astub ezil, a lambhad mäneba hänen taga, sikš miše hö tundeba hänen än՚t.

⁵ Verhan taga hö ei lähtkoi, a pageneba hänespäi, sikš miše hö ei tuntkoi verast än՚t.»

⁶ Iisus sanui heile necen ozoitezstarinan, no hö ei el՚gendanugoi, min polhe hän pagiži.

⁷ Sikš Iisus völ sanui: «Todest tozi sanun teile: minä olen lambhiden verai.

⁸ Kaik, ked tuliba edel mindai, oma varghad i razbainikad, lambhad ei kundelnugoi heid.

⁹ Minä olen verai. Se, ken tuleb südäimehe minun kal՚t, ka päzub. Hän voib tulda i mända, i hän löudab omaluižen.

¹⁰ Vargaz tuleb vaiše vargastamha, rikmaha, surmičemha. Minä olen tulnu andmaha elon, täuden, külläižen elon.

¹¹ Minä olen hüvä paimen. Hüvä paimen andab ičeze elon lambhiš.

¹² A paukatud paimen ei ole oiged paimen, lambhad ei olgoi hänen. Konz hän nägeb, miše tuleb händikaz, ka hän jätab lambazkogon i pageneb. Händikaz rästab lambhid i kükseb niid kaikjale.

¹³ Paukatud paimen pageneb, sikš ku om paukatud, hän ei holdu lambhiš.

¹⁴ Minä olen hüvä paimen. Minä tunden ičein lambhid, i hö tundeba mindai,

¹⁵ muga kut Tat tundeb mindai i minä Tatad. Minä andan hengen lambhiš.

¹⁶ Minai om toižid-ki lambhid, mugoižid, kudambad ei olgoi neciš lambazkogospäi, i niid-ki minei tarbiž paimeta. Ned kundleba minun än՚t, i muga linneb üks՚ lambazkogo i üks՚ paimen.

¹⁷ Tat armastab mindai, sikš ku minä andan ičein hengen – miše jäl՚ges saižin sen tagaze.

¹⁸ Niken ei anasta sidä minai, minä iče andan sen. Minai om vald antta se i otta tagaze. Muga minun Tat om käsknu minei tehta.»

¹⁹ Neniden sanoiden tagut evrejalaižed möst ridleškanziba kesknezoi.

²⁰ Äjad heišpäi sanuiba: «Hänes om paha heng, hän om urad. Midä tö händast kundlet?»

²¹ Toižed sanuiba: «Ninga ei pagiže mugoine, kenes om paha heng. Jose paha heng voib avaita sogedan sil՚mäd?»

Evrejalaižed käraudasoiš Iisusaspäi

²² Oli tal՚v, i Jerusalimas oli pühäkodin udištamižen voz՚praznik.

²³ Konz Iisus käveli pühäkodiš, Solomonan pacazgalerejas,

²⁴ evrejalaižed kogozihe ümbri hänes i sanuiba: «Hätken-ik sinä mokičeškanded meid? Ku sinä oled Messia, sanu se kohtha.»

²⁵ Iisus sanui: «Minä ved՚ olen sanunu teile, no tö et uskkoi. Tegod, kudambad minä tegen Tatan nimes, todištaba minun polhe.

²⁶ No tö et uskkoi, sikš ku et olgoi minun lambhad, muga kut sanuin-ki teile.

²⁷ Minun lambhad kundleba minun än՚t, i minä tunden heid, i hö astuba minun jäl՚ghe.

²⁸ Minä andan heile igähižen elon. Hö igäs ei kadogoi, i niken ei anasta heid minai.

²⁹ Minun Tat, kudamb om andnu heid minei, om suremb kaikid, i niken ei voi anastada heid minun Tatan kädespäi.

³⁰ Minä i Tat olem üks՚.»

³¹ Evrejalaižed keradaškanziba kivid, miše tacta Iisusaha.

³² Iisus sanui heile: «Minä olen tehnu teiden sil՚miš äi hüvid tegoid, kudambad oma minun Tataspäi. Miččen tegon tagut tö tahtoit tacta kivil minuhu?»

³³ Evrejalaižed sanuiba: «Mö em tackoi kivil sinuhu miččen-se hüvän tegon tagut, a vaiše sen tagut, miše sinä nagrad Jumalad. Sinä teged ičtaiž Jumalaks, a oled mez՚.»

³⁴ Iisus sanui: «Ei-ik teiden käskištos ole kirjutadud nene Jumalan sanad: ‘Minä sanuin: tö olet jumalad?’

³⁵ Ku hän sanub jumaloikš heid, kenele Jumalan sana anttihe – a Pühid Kirjutusid ei sa mureta –

³⁶ ka kutak tö sanut hänele, keda Tat om valičenu pühiže azjoihe i oigendanu mirhu: ‘Sinä nagrad Jumalad’, vaiše sen pohjal, miše minä sanuin: ‘Minä olen Jumalan Poig’?

³⁷ Ku minä en tege minun Tatan tegoid, algat uskkoi minun sanoihe.

³⁸ No ku tegen, uskkat minun tegoihe, hot՚ et uskkoi minei. Siloi tö tedištat i uskoškandet, miše Tat om minus, i minä olen hänes.»

³⁹ Evrejalaižed möst tahtoiba tabata Iisusad, no hän pageni heiden käzišpäi.

⁴⁰ Iisus mäni udes Jordanjogen toižele polele, sinna kus Joan ezmäi oli valatanu rahvast, i jäi sihe.

⁴¹ Hänennoks tuli äi rahvast. Hö sanuiba: «Joan ei tegend ni üht tundmuztegod, no kaik, midä hän necen mehen polhe sanui, om tozi.»

⁴² Äjad uskoiba sigä Iisusaha.