Toine kirjeine korinfalaižile 10 - Uz' Zavet

Pavel polestab ičeze radod

¹ Minä, Pavel, kudamb teiden keskes oldes, kut pagištas, olen mugoine varaidai, a edahali teišpäi – kovatabaine, pagižen nügüd՚ teile. Hristosan laskvan hüvüden täht

² pakiten pakičen teid, algat käskkoi minei tuldes teidennoks olda mugoižen-žo rohktan, miččen minei pidab olda nenidenke, ked lugeba, miše mö eläm kut necen mirun mehed.

³ Hot՚ mö eläm neciš mirus, no em vedägoi torad muga, kut tehtas neciš mirus.

⁴ Meiden tora-azegin ei olgoi necen mirun azeged, a om Jumalal anttud vägi mureta lidnanseinid. Mö murendam mehiden meletusid

⁵ i murendam kaiken, mi nenakahašti libub vastustamha Jumalan tundemišt. Mö tabadam kaik meletused, miše toda niid Hristosan valdan alle.

⁶ Konz mö nägištam, miše tö kaikes kundlet Hristosad, ka sid՚-žo olem vaumhed kovas opendamha nenid, ked ei kundelkoi händast.

⁷ Kackat toden sil՚mihe! Ku ken-se uskob, miše hän om Hristosan, ka muštkaha, miše ku hän om Hristosan, muga mö-ki olem Hristosan.

⁸ I hot՚ minä völ enamban kitäižimoi meiden valdal, ka minei ei oliži huiged, sikš ku necen valdan om andnu minei Ižand – tugedamha teid, a ei murendamha.

⁹ Algat meletagoi, miše minä vaiše pöl՚gästoitan teid kirjeižil.

¹⁰ Ved՚ erased sanuba: «Ka, kirjeižiš hän om kovatabaine da vägev, a rahvahan edes om väl՚l՚, i hänen paginad oma tühjad.»

¹¹ Mugoižile pidaiži el՚geta: midä minä sanun kirjeižiš, konz en ole teidenno, sidä minä tegen-ki, konz linnen sigä.

¹² Mö em rohtigoi panda ičtamoi neniden keskhe da em rohtigoi rindatada ičtamoi nenihe, kudambad kitäba iče ičtaze. Hö oma el՚getomad, konz märičeba ičtaze ičelaze da rindataba ičtaze ičheze.

¹³ A mö em tahtoigoi kittäs päliči märas, a meiden mär om se röunatud taho, kudamban om märičenu meile Jumal; sigä olet tö-ki.

¹⁴ Mö em lähtnugoi röunatud tahospäi. Et-ik tö-ki mülügoi meiden tahoze? Ka mülüt! Ved՚ mö toim hüväd vestid Hristosan polhe teihesai.

¹⁵ Mö em kitkoiš verhil radoil päliči märas. Mö nadeimoiš: ku kazvaškandeb teiden uskond, ka kazvaškandeb meiden znamoičend-ki teiden keskes.

¹⁶ Sid՚ mö voiškandem veda hüväd vestid völ edemba toižihe sijoihe, no em kitäškakoiš sil, midä oma tehnuded toižed ičeze tahoiš.

¹⁷ Ken kitäse, kitkahas Ižandas.

¹⁸ Ei se ole arvokaz, ken iče ičtaze kitäb, a se, keda kitäb Jumal.