Ezmäine kirjeine fessalonikalaižile 5 - Uz' Zavet

Olgat vaumhed

¹ Konz nece aig vai päiv tuleb, teile ei tarbiž kirjutada, velled,

² sikš ku tö tedat iče ani hüvin, miše Ižandan päiv tuleb tedmata, kuti vargaz öl.

³ Konz rahvaz sanub: «Kaik om hüvin, ei pida varaita nimidä», siloi-se heid ühtnägoi sabutab ozatomuz՚, kut sündutandkibu tabadab kohtukahan akan, i hö ei ehtkoi pästta pagod.

⁴ No tö, velled, et elägoi pimedas, i se päiv ei voi tabata teid kuti vargaz.

⁵ Tö kaik olet vauktan päivän lapsed. Mö em olgoi pimedan ön lapsed.

⁶ Sid՚ ei sa meile magata, kut magadaba toižed, a pidab olda jaugoil da sel՚ktal päl.

⁷ Ned, ked magadaba, magadaba öl, ked humaloičeba, oma humalas öl.

⁸ No meile, päivän lapsile, pidab olda sel՚ktal päl: meile pidab sätas uskondan da armastusen sobihe, a pähä otta šlemaks päzutandan nadei.

⁹ Jumal ei ole pannu meid hänespäi vihad samha, a pani samha päzutandan meiden Ižandan Iisusan Hristosan kal՚t.

¹⁰ Hristos om kolnu meiden täht, miše mö voižim eläda ühtes hänenke, olem mö hänen tulendpäivän hot՚ hengiš, hot՚ surman unes.

¹¹ Ka vahvištagat i tehkat rohktembikš toine tošt, muga ved՚ tö olet tehnuded-ki.

Nevondad da lopsanad

¹² Pakičem teid, velled, pidäda arvos nenid, kudambad äjan radaba teiden keskes, oma teiden vanhembad Ižandan nimes da andaba teile nevondoid.

¹³ Ozutagat heile sur՚t armastust i pidägat heid sures arvos heiden radon tagut. Elägat kožmuses ičekesken.

¹⁴ Mö pakičem teid, velled: ozutagat oiged te kundlematomile, ližakat varaidajile rohktust, abutagat vähävägižile da olgat tirpajad kaikidenke.

¹⁵ Kackat, miše niken ei maksaiži pahal pahas rados. Olgat kaiken hüväd toine toižele i kaikile.

¹⁶ Olgat kaiken ihastusiš.

¹⁷ Loičkat väzumata.

¹⁸ Kitkat kaikes. Necidä Jumal tahtoib teišpäi, ked olet Hristosan Iisusan lapsed.

¹⁹ Algat sambutagoi Henged,

²⁰ algat vähenzoitkoi Jumalan sanankandajiden vestid.

²¹ Kackat hüvin kaik nene vestid i otkat se, mi om hüvä.

²² Olgat eriži kaikes pahaspäi.

²³ Iče kožmusen Jumal tehkaha teid pühikš kaikes, kaičegha kaiked mest, teiden henged da hibjad, miše oližit vigatomad meiden Ižandan Iisusan Hristosan tuldes.

²⁴ Hänele, ken teid kucub, voib uskta, i hän pidäb ičeze toivotusen.

²⁵ Velled, loičkat meiš.

²⁶ Tervehtagat kaikid vellid pühäl tervehtusel.

²⁷ Ižandan nimes käsken teile: lugekat nece kirjeine kaikile pühile vellile.

²⁸ Olgha teidenke meiden Ižandan Iisusan Hristosan armod! Amin՚.