Ezmäine kirjeine korinfalaižile 9 - Uz' Zavet

Apostolan oiktused

¹ En-ik minä ole valdakaz minun tegoiš? En-ik ole apostol? En-ik minä nägend Iisusad Hristosad, meiden Ižandad? Et-ik tö olgoi minun radon satuz Ižandan täht?

² I hot՚ toižed ei lugekoi mindai apostolaks, no teile minä olen apostol. Tö iče olet se pečat՚, kudamb vahvištoitab, miše minä olen Ižandan apostol.

³ Neniden edes, kudambad mindai sudiba, minä puhtastamoi ninga:

⁴ Ei-ik meil ole valdad söda da joda?

⁵ Ei-ik meil-ki ole valdad matkas oldes pidäda rindal uskojid akoid, kuti toižed apostolad, Ižandan velled da Kifa?

⁶ Olem-ik mö Varnavanke üksjaižed, kenele pidab ičeleze sada rahoid elädes?

⁷ Mitte saldat mäneb služimaha ičeze rahal? Ken ištutab vinpusadun i ei sö sen marjoid? Vai ken paimendab lehmid da kozid i ei jo niiden maidod?

⁸ Pagižen-ik minä necidä rahvahan polespäi kacten? Ei-ik käskišt-ki sanu necidä?

⁹ Ved՚ Moisejan käskištos om sanutud: «Ala sido sud härgale, kudamb om tapmas.» Härgiš-ik pidäb hol՚t Ižand?

¹⁰ Ei-ik hän sanund necidä meiden täht? Ved՚ meiden täht om kirjutadud: «Kündajale künttes da tapajale taptes pidab nadeidas: hän sab satusespäi ičeze palan.»

¹¹ Ku mö semendam teihe hengeližid semnid, ka ei-ik meil ole oiktust rahnda materiališt?

¹² Ku toižil om vald sada teišpäi midä-ni, ei-ik meil-ki ole sidä völ enambad? No mö nikonz em ecnugoi necidä valdad, a tirpam kaiken, vaiše ei tehta nimittušt telustust hüväle vestile Hristosan polhe.

¹³ Et-ik tö tekoi, miše pühäkodiš radajad saba sömäd pühäkodišpäi, a ned, ked služiba altarinno, saba ičeleze palan sišpäi, midä om altarile pandud?

¹⁴ Muga Ižand om märičenu täs-ki, miše hüvän vestin sanelii eläiži vestin sanelendal.

¹⁵ No minä nikonz en pidänd nenid oiktusid ičelein ližaks. I nügüd՚-ki necidä en kirjuta sen tagut, miše midä-ni saižin. Paremba kolen! Necidä korktad mel՚t niken ei voi minai anastada.

¹⁶ Siš, miše minä sanelen hüväd vestid, ei ole nimittušt ülendelust, se om minun rad. Minei oliži paha, ku minä heitäižin hüvän vestin sanelendan!

¹⁷ Ku minä sanelen sidä ičein tahtol, mindai varastab pauk. A ku en tege ičein tahtol, ka tegen vaiše minei anttud radod.

¹⁸ Mitte pauk siloi mindai varastab? Se pauk om siš, miše hüvän vestin Hristosan polhe saneldes minä tegen sidä paukata i en eci sidä oiktust, mitte om minai kut hüvän vestin sanelijal.

¹⁹ Hot՚ minä olen valdakaz kaikes, olen tehnus kaikile orjaks, miše sada Hristosan polele muga äi mehid, kut voib.

²⁰ Evrejalaižile minä tegimoiš evrejalaižeks, miše toda heid Hristosan polele. Miše sada käskišton mödhe eläjid, minä-ki tegimoi sen mödhe eläjaks.

²¹ Neniden täht, ked ei elägoi evrejalaižiden käskišton mödhe, minä tegimoi käskištota eläjaks, hot՚ en ole Jumalan käskištota eläi – ved՚ minai om Hristosan käskišt.

²² Miše sada vähävägižid, iče-ki tegimoi vähävägižeks. Kaikile minä tehlimoi heiden vuiččeks, miše hot՚ kut-ni päzutada erasid.

²³ Necen minä tegen hüvän vestin täht, miše ičelein-ki sada sen hüvüt.

²⁴ Ved՚ tö tedat, miše jokstes jätoižin kaik jokseba, vaiše vägestab üks՚. Sikš jokskat muga, miše saižit vägestusen.

²⁵ Kaikuččele jätoižin joksijale pidab tacta kaik toižed elon azjad, miše sada ičeleze vägestuzvenc. No venc vänttub, a mö tahtoim sada igähižen vencan.

²⁶ Sikš minä en jokse tühjan, en maihuta nürkuil il՚mas tühjan.

²⁷ Minä pidän ičein hibjad varhindoiš da opendan sidä olda minun valdas, miše toižile saneldes en oliži lükäitud čurha.