Ezmäine kirjeine korinfalaižile 16 - Uz' ZavetRahankeradand Jerusaliman ristituile 1 Ku tö keradat rahad Jerusaliman uskojile, tehkat kaiken muga, kut olen nevonu Galatian uskondkundile: 2 kaikuččen nedalin ezmäižel päiväl jogahine teišpäi pangha eriži sen verdan rahad, äjak hän voib, miše konz minä tulen, ka ei pidaiži kerata. 3 Sid՚ konz tulen, ka oigendan teiden valitud mehid Jerusalimha, miše hö ühtes minun kirjeižidenke veižiba teiden rahalahjan. 4 A ku pidaškandeb minei-ki lähtta sinna, ka hö lähteba ühtes minunke. Miččid matkoid Pavel tahtoib tehta 5 Minä tulen teidennoks, konz mänen Makedonias läbi. Ved՚ minä tulen Makedonian kal՚t. 6 Voib olda, minä linnen teidenno kuverdan-se aigad, voib olda, tulen kaikeks tal՚veks, i tö abutat minei keratas toižhe matkaha. 7 En tahtoi čokaitas teidennoks nügüd՚, sikš ku nadeimoi, miše Makedoniaspäi tuldes minä voin olda teil hätkemba, ku Jumal andab. 8 A täs, Efesas, minä linnen Stroicanpäivhäsai, 9 sikš ku minei om levedas avaidanus verai plodukahaze radho, hot՚ om jo äi vastustajid-ki. 10 Ku tuleb teidennoks Timofei, kackat, miše hänele ei pidaiži sigä nimidä varaita. Hän tegeb Ižandan azjoid, kut minä-ki, 11 sen täht algat hondostagoi händast. Kerakat händast tünäs matkaha, miše hän voiži pörtas minunnoks. Minä varastan händast tägä toižiden vellidenke. 12 A midä koskeb Apollos-velled, ka minä lujas pakičin händast lähtmaha toižiden vellidenke teidennoks, no hän nikut ei tahtoind lähtta nügüd՚, a lähteb möhemba, konz linneb aigad. Jäl՚gsanad da tervhutesed 13 Olgat herkhil, püžugat uskondas vahvas, olgat rohktad, olgat vägevad! 14 Kaik, midä tö teget, tehkat armastusenke! 15 Minai oliži völ pagin teile, velled. Tö tedat, Stefan i hänen kanz oma meiden radon ezmäine satuz Ahaijas, i hö oma tulnuded jumalanuskojiden aburadho. 16 A tö kundelkat heid i kaikid, ked radaba da tirpaba mokid ühtes heidenke. 17 Olen ihastusiš, miše Stefan, Fortunat da Ahaik oma tulnuded tänna. Hö oma minei teiden sijas. 18 Hö ližaziba minei i teile väged. Mugoižid mehid tarbiž pidäda korktas arvos. 19 Azian uskondkundad oigendaba teile tervhutesid. Akila i Priskilla i uskondkund, kudamb keradase heiden kodihe, mugažo oigendaba teile äi tervhutesid Ižandan nimes. 20 Tervhutesid kaikiš vellišpäi. Toivotagat tervhut toine toižele pühäl tervehtusel. 21 Minä, Pavel, ičein kädel kirjutan teile tervhutesed. 22 Ken ei armasta Ižandad Iisusad Hristosad, sille olgha anafema. Maran afa! ‘Ižand tuleb!’ 23 Olgha teidenke meiden Ižandan Iisusan Hristosan armod! 24 Olgha teidenke kaikidenke minun armastuz Hristosas Iisusas! Amin՚. |
(c) Biblijan kändmižen institut, Helsinki 2006
Institute for Bible Translation, Finland