Ezmäine kirjeine korinfalaižile 12 - Uz' Zavet

Pühän Hengen lahjad

¹ Velled, tahtoižin pagišta Pühän Hengen lahjoiš. Tahtoin, miše tö hüvin el՚gendaižit nene azjad.

² Ved՚ tö muštat, kut völ oldes Jumalad tundmatomin, mitte-se vägi ajoi teid keletomiden tühjiden jumaloidennoks.

³ Sikš sanun teile sel՚ktas, miše niken, ken pagižeb Jumalan Hengen valdas, ei sanu: «Olgha Iisusale anafema», i niken ei voi sanuda Iisusad Ižandaks muite, vaiše ku Pühän Hengen valdas.

⁴ Pühän Hengen lahjad oma erilaižed, no Heng om se-žo üks՚.

⁵ I služind voib olda erazvuitte, no Ižand, kudambale služitas, om se-žo üks՚.

⁶ Radoid om erazvuiččid, no Jumal, kudamb kaikiš i kaiken radab, om se-žo üks՚.

⁷ Hän andab Hengele ozutadas jogahižes mehes erilaižil maneroil, no vaiše kaikiden hüvüdeks.

⁸ Hengen kal՚t eraz sab melevuden sanoid, eraz – tedon sanoid sen-žo ühten Hengen kal՚t,

⁹ eraz sab uskondan sen-žo Hengen kal՚t, eraz – tervehtoitajan lahjoid sen-žo Hengen kal՚t,

¹⁰ eraz sab lahjan tehta surid tegoid, eraz – vägen sanelda Jumalan vestid, eraz lahjan kal՚t mahtaškandeb tedištada, mi miččes hengespäi om tulnu, eraz pagižeškandeb tundmatomil kelil, a eraz sel՚genzoitab nenid kelid.

¹¹ No kaiken necen tegeb se-žo üks՚ Heng, kudamb andab lahjoid kaikuččele ičeze tahton mödhe.

Üks՚ hibj, äi hibjanpaloid

¹² Hristos om kuti mehen hibj, kudamb om üks՚, no kudambas om äi hibjanpaloid; i hot՚ hibjanpaloid om äi, ned kaik mülüba sihe-žo ühthe hibjaha.

¹³ Meid kaikid, olem mö evrejalaižed vai grekalaižed, orjad vai valdakahad, valatadihe ühtel Hengel ühteks hibjaks i anttihe joda sidä-žo üht Henged.

¹⁴ Ved՚ hibj ei ole tehtud ühtes palaspäi, a äjišpäi.

¹⁵ I hot՚ jaug sanuiži: «Ku en ole käzi, ka en mülü hibjaha», se siloi-ki mülüiži hibjaha.

¹⁶ I hot՚ korv sanuiži: «Ku en ole sil՚m, ka en mülü hibjaha», se siloi-ki mülüiži hibjaha.

¹⁷ Ku kaik hibj oliži kuti üks՚ sil՚m, voižim-ik siloi kulda? I ku se oliži kuti üks՚ korv, voižim-ik siloi rižada, mille haižub?

¹⁸ Jumal kaiken-se om pannu kaik palaižed ühthe hibjaha, kaikuččen ičeze sijale, hänen tahton mödhe.

¹⁹ Ku kaik oliži kuti üks՚ pala, midä sid՚ mülüiži hibjaha?

²⁰ I muga – hibjanpaloid om äi, no hibj om üks՚.

²¹ Sil՚m ei voi sanuda kädele: «Minei ei tarbiž sindai», i ei pä-ki jaugoile: «Minei ei tarbiž teid.»

²² Vastkarin, ned hibjanpalaižed, miččid mö lugem kaikid toižid vällembikš, oma-ki kaikid tarbhaižembad.

²³ Nenid hibjanpalaižid, miččid mö em pidägoi-ki korktas arvos, mö peitäm hüvin.

²⁴ A nenid, kudambid mö huiktelemoiš, mö peitäm völ paremba. Nenid hibjanpaloid, miččid mö em huiktelde, ei tarbiž peitta. Konz Jumal kerazi hibjaha kaik palad, hän andoi korktemban arvon nenile paloile, kudambid em lugekoi arvokahikš,

²⁵ miše hibjas ei sünduiži ridoid, a kaik palad ühtejiččikš pidäižiba hol՚t toine toižes.

²⁶ Ku üks՚ hibjanpala tirpab mittušt-ni mokad, ka ühtes senke mokičese toižed-ki, i ku üks՚ sab kitändan, kaik toižed-ki ihastuba senke ühtes.

²⁷ Tö olet Hristosan hibj, i kaikutte teišpäi om necen hibjan pala.

²⁸ Uskondkundas Jumal pani ezmäks erasid apostoloikš, sid՚ toižid sanankandajikš, a koumanzid opendajikš, erasile andoi vägen tehta surid tegoid, erasile – tervehtoitajan lahjad, erasile – abutada toižile, erasile – lahjan ižandoitta, erasile – pagišta tundmatomil kelil.

²⁹ Jose kaik oma apostolad? Vai sanankandajad? Vai opendajad? Vai čudoiden tegijad?

³⁰ Jose kaikil oma tervehtoitajan lahjad? Jose kaik voiba pagišta tundmatomil kelil da sel՚genzoitta nenid?

³¹ No eckat arvokahambid lahjoid! A minä ozutan teile kaikid parahiman ten.