Ezmäine kirjeine korinfalaižile 11 - Uz' Zavet

¹ Otkat mindai ozuteseks, kut minä kaiken otan Hristosad ozuteseks.

Mikš naižile pidab katta pä uskondkundan suimiš

² Minä kitän teid, velled, miše tö muštat mindai da teget neniden opendusiden mödhe, kudambid olet sanuded minuspäi.

³ Minä tahtoin, miše tö tedaižit necen: kaikuččen mužikan pä om Hristos, naižen pä om mužik, i Hristosan pä om Jumal.

⁴ Ku mužikan pähä om midä-se pandud, konz hän loičeb vai saneleb Jumalan vestid, ka hän huigenzoitab ičeze päd.

⁵ No vastkarin, ku naine om pal՚hal päl konz loičeb vai saneleb Jumalan vestid, ka hän mugažo huigenzoitab ičeze päd. Se om üks՚kaik, ku hän keričiži pän.

⁶ Ku naine ei kata päd, ka hän voib leikata hibused vai kerita pän. No ku hibusiden leiktamine vai pän keričemine huigenzoitab našt, ka katkaha hän pä paikal.

⁷ Mužikale ei pida katta päd, sikš ku hän om Jumalan kuva i hänes tuleb sil՚mnägubale Jumalan korged arv. Sen sijas naižes tuleb sil՚mnägubale mužikan korged arv.

⁸ Ved՚ mužik ei ole tehtud naižespäi, a naine mužikaspäi,

⁹ i ei ved՚ mužik ole tehtud naižen täht, a naine mužikan täht.

¹⁰ Sikš ičeze kattud päl naižele pidab ozutada angeloile, miše hän om valdan al.

¹¹ Ižandan edes ei ole našt mužikata da mužikad naižeta,

¹² sikš ku naine om tehtud mužikaspäi, a mužik sündub naižespäi. No kaik om lähtnu Jumalaspäi.

¹³ Kackat iče, om-ik naižele hüvä loita Jumalale pal՚hal päl.

¹⁴ Ei-ik iče londuz-ki openda teid: ku mužikal oma pit՚käd hibused, ka nece om huiged,

¹⁵ no ku naižel oma pit՚käd hibused, ka se om hüvä? Pit՚käd hibused om anttud hänele katandaks.

¹⁶ No ku ken-ni tahtoib ridelta neciš, ka sanun hänele, miše meil, kut toižil-ki uskondkundil, ei ole tošt verod.

Kut söda pühä long

¹⁷ Tahtoižin sirttas toižehe azjaha. Minä en voi kitta teid teiden suimiš, kudambad toba enamban pahad mi hüväd.

¹⁸ Ezmäi kaiked olen kulnu, miše konz tö keradatoiš ühthe, teiden keskes sündub ridoid. Minä kuti uskon neche.

¹⁹ Ka, teiden keskes voib olda erilaižid melid, i nece ei ole hond, sikš ku siloi tö nägištat, ken teišpäi voib püžuda vahvemba uskondas.

²⁰ Nu ka naku, konz tö keradatoiš ühthe, ka sidä ei voi lugeda Ižandan pühäks longikš,

²¹ sikš ku kaikutte rigehtib söda ičeze sömid: toine om näl՚gäs, a toine om humalas.

²² Ei-ik teil ole kodid, kus tö voižit söda i joda? Vai hondostat-ik Jumalan uskondkundad i huigenzoitat nenid, kenel ei ole nimidä? Midä sid՚ sanuda teile? Kitta-k teid? Ei, neniš azjoiš en kitäškande.

²³ Minä olen sanu necen Ižandaspäi, midä olen mugažo teile-ki opendanu: Ižand Iisus sil öl, konz händast mödihe, oti leibän,

²⁴ kiti siš Jumalad, lohkaiži i sanui: «Otkat, sögat, nece om minun hibj, lohkaitud teiden täht. Tehkat nece minun muštoks.»

²⁵ Ehtlongin lopus hän oti mugažo mal՚l՚an i sanui: «Nece mal՚l՚ om uz՚ kožmuz minun veres. I kaikuččen kerdan, konz tö jot sišpäi, ka tehkat nece minun muštoks.»

²⁶ I kaikuččen kerdan, konz tö söt necidä leibäd da jot neciš mal՚l՚aspäi, ka tö sanelet Ižandan surman polhe sihesai, konz hän tuleb udes.

²⁷ Sikš se, ken el՚gendamata söb sidä leibäd da job Ižandan mal՚l՚aspäi, se huigenzoitab Ižandan hibjad da vert.

²⁸ Kaikuččele pidab ezmäi paremba tundištada ičtaze, a vaiše sen jäl՚ghe söda necidä leibäd da joda neciš mal՚l՚aspäi.

²⁹ Se, ken söb da job muite, ka hän söb da job ičeleze sudaks, ku ei el՚genda, miše nece om Ižandan hibj.

³⁰ Sikš-se teiden keskes om-ki äi vähävägižid da läžujid, a äjad oma jo pästnuded hengen.

³¹ Meile pidaiži paremba tundištada ičtamoi, siloi meile ei oliži sudad.

³² No konz Ižand sudib meid, se om meile openduseks, ika meid sudiškatas ühtes necen mirunke.

³³ Ka velled, konz keradatoiš sömlaudan taga, varastagat toine tošt.

³⁴ A ku ken-se om näl՚gäs, ka sögha kodiš, miše et keradaižihe ičeletoi sudaks. Konz iče tulen, ka andan nevondoid toižiš azjoiš.