เพลงสดุดี 44 - ฉบับมาตรฐานคนในชาติคร่ำครวญและทูลขอความช่วยเหลือ ถึงหัวหน้านักร้อง มัสคิลบทหนึ่งของตระกูลโคราห์ 1 ข้าแต่พระเจ้า ข้าพระองค์ทั้งหลายได้ยินกับหู บรรพบุรุษของพวกข้าพระองค์เล่าให้ฟัง ถึงพระราชกิจซึ่งพระองค์ทรงทำในสมัยของพวกเขา ในสมัยโบราณกาลนั้น 2 พระองค์ทรงขับไล่บรรดาประชาชาติออกไปด้วยพระหัตถ์ของพระองค์เอง แต่พระองค์ทรงปลูกบรรพบุรุษไว้ พระองค์ทรงทำให้ชาวประเทศทั้งหลายทุกข์ใจ แต่ทรงปล่อยบรรพบุรุษเป็นอิสระ 3 เพราะเขาทั้งหลายไม่ได้ยึดแผ่นดินนั้นด้วยดาบของเขาเอง อีกทั้งแขนของเขาก็มิได้นำชัยชนะมาให้ แต่โดยพระหัตถ์ขวา และพระกรของพระองค์ และโดยความสว่างแห่งพระพักตร์ของพระองค์ เพราะพระองค์พอพระทัยเขาเหล่านั้น 4 ข้าแต่พระเจ้า พระองค์ทรงเป็นกษัตริย์ของข้าพระองค์ ขอประทานชัยชนะแก่ยาโคบ 5 ข้าพระองค์ทั้งหลายดันศัตรูออกไปโดยพระองค์ พวกข้าพระองค์เหยียบบรรดาผู้ที่ต่อสู้ข้าพระองค์ลงโดยพระนามของพระองค์ 6 เพราะข้าพระองค์มิได้วางใจในคันธนูของข้าพระองค์ และดาบของข้าพระองค์ก็ช่วยข้าพระองค์ให้รอดไม่ได้ 7 แต่พระองค์ได้ทรงช่วยข้าพระองค์ทั้งหลายให้พ้นจากศัตรู และทรงให้ผู้เกลียดชังพวกข้าพระองค์อับอาย 8 ข้าพระองค์ทั้งหลายอวดถึงพระเจ้าเสมอ และพวกข้าพระองค์จะยกย่องพระนามของพระองค์เป็นนิตย์เส-ลาห์ 9 แต่พระองค์ได้ทรงทอดทิ้งข้าพระองค์ทั้งหลาย และให้พวกข้าพระองค์ขายหน้า และมิได้เสด็จออกไปกับกองทัพของข้าพระองค์ทั้งหลาย 10 พระองค์ทรงให้ข้าพระองค์ทั้งหลายล่าถอยจากศัตรู และคนที่เกลียดพวกข้าพระองค์ก็ได้ของริบไป 11 พระองค์ทรงให้ข้าพระองค์ทั้งหลายเป็นเหมือนแกะที่ใช้เป็นอาหาร และทรงกระจายพวกข้าพระองค์ไปท่ามกลางบรรดาประชาชาติ 12 พระองค์ทรงขายประชากรของพระองค์ไปด้วยราคาถูก ไม่ทรงได้อะไรจากการขายนั้น 13 พระองค์ทรงทำให้ข้าพระองค์ทั้งหลายเป็นที่เยาะเย้ยของเพื่อนบ้าน เป็นที่ดูถูกและดูหมิ่นแก่ผู้ที่อยู่รอบพวกข้าพระองค์ 14 พระองค์ทรงทำให้พวกข้าพระองค์เป็นคำล้อเลียนท่ามกลางบรรดาประชาชาติ เป็นที่หัวเราะท่ามกลางชาวประเทศทั้งหลาย 15 ความขายหน้าอยู่ตรงหน้าข้าพระองค์วันยังค่ำ และความอับอายคลุมหน้าข้าพระองค์ไว้ 16 เนื่องด้วยเสียงของคนเยาะเย้ยและคนด่าทอ เนื่องด้วยศัตรูและผู้แก้แค้น 17 สิ่งทั้งปวงนี้เกิดกับข้าพระองค์ทั้งหลาย แม้ว่าพวกข้าพระองค์ไม่ได้ลืมพระองค์ หรือทำผิดต่อพันธสัญญาของพระองค์ 18 จิตใจของข้าพระองค์ทั้งหลายก็มิได้หันเห ย่างเท้าของพวกข้าพระองค์ก็มิได้พรากจากพระมรรคาของพระองค์ 19 พระองค์ยังทรงบดขยี้ข้าพระองค์ทั้งหลายในที่ของหมาป่า และคลุมพวกข้าพระองค์ไว้ด้วยเงามัจจุราช 20 ถ้าข้าพระองค์ทั้งหลายได้ลืมพระนามพระเจ้า หรือพนมมือของตนไหว้พระอื่น 21 พระเจ้าจะไม่ทรงทราบเรื่องนี้หรือ? เพราะพระองค์ทรงทราบความลึกลับของจิตใจ 22 เพราะเห็นแก่พระองค์ ข้าพระองค์ทั้งหลายถูกฆ่าวันยังค่ำ และถูกนับว่าเป็นแกะสำหรับเอาไปฆ่า 23 ข้าแต่องค์เจ้านาย ขอทรงตื่นเถิด ไฉนบรรทมอยู่? ขอทรงตื่นขึ้นเถิด ขออย่าทรงทอดทิ้งข้าพระองค์เป็นนิตย์ 24 ไฉนพระองค์ซ่อนพระพักตร์เสีย? ไฉนทรงลืมความทุกข์ยากและการที่ข้าพระองค์ทั้งหลายถูกบีบบังคับ? 25 เพราะจิตใจข้าพระองค์ทั้งหลายโน้มถึงผงคลี ร่างกายของพวกข้าพระองค์เกาะติดดิน 26 ขอทรงลุกขึ้นมาช่วยข้าพระองค์ทั้งหลายเถิด ขอทรงไถ่พวกข้าพระองค์เพื่อเห็นแก่ความรักมั่นคงของพระองค์ |