สุภาษิต 28 - พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 19401 ถึงไม่มีใครไล่ตามคนชั่วก็หนีไป; แต่คนชอบธรรมมีใจกล้าหาญดุจสิงห์โต 2 เมื่อบ้านเมืองเกิดจลาจล. ก็มีหลายคนตั้งตัวเป็นเจ้า; แต่คนประกอบด้วยปัญญาอาจให้บ้านเมืองเจริญยั่งยืนสืบไปได้. 3 คนใจโหดร้ายที่บีบคั้นคนจนก็เปรียบเหมือนห่าฝนที่ท่วมกวาดเอาอาหารไปหมด. 4 คนทั้งปวงที่ละเลยพระบัญญัตินั้นก็มักชมเชยคนชั่ว, แต่ตนทั้งหลายที่ประพฤติตามพระบัญญัติย่อมห้ามปรามและต่อสู้เหล่าคนชั่ว. 5 คนชั่วไม่เข้าใจความยุตติธรรม, และเหล่าคนที่แสวงหาพระยะโฮวาเข้าใจได้ทุกประการ. 6 คนจนที่ดำเนินตามทางสุจริตของตัวก็ดีกว่าคนมั่งมีที่ประพฤติไปในทางคดโกง. 7 บุตรที่ประพฤติตามคำสั่งสอนก็เป็นคนมีปัญญา; แต่ผู้ที่คบคนเสเพลก็กระทำให้บิดาของตนได้ความละอาย. 8 คนที่ผะสมทรัพย์สมบัติไว้โดยคิดดอกเบี้ยเกินพิกัด, เขาก็เป็นแต่ส่ำสมสมบัตินั้นไว้ให้คนที่มีใจเมตตาคนยากจน. 9 คนใดที่บ่ายหูไม่ฟังพระบัญญัติ, คำอธิษฐานของเขาก็เป็นที่น่าสะอิดสะเอียน. 10 คนที่พาคนซื่อตรงให้หลงประพฤติตามทางชั่ว, คนนั้นคงจะตกลงในหลุมพลางของตัวเอง; แต่คนจนที่ดีรอบคอบจะได้ของที่ดีเป็นมรดก. 11 คนมั่งมีมักเห็นไปว่า, ตนเป็นคนมีปัญญา; แต่คนจนที่มีความเข้าใจย่อมรู้จักเขาได้ดี. 12 เมื่อคนชอบธรรมมีอำนาจ, ก็มีการฉลองเอิกเริก; แต่ว่าเมื่อคนชั่วมีอำนาจขึ้น, คนทั้งหลายก็พากันหลบหน้าไปหมด. 13 คนที่ปกปิดความบาปของตนไว้จะไม่เจริญ; แต่คนที่รับสารภาพและละทิ้งการผิดของตนเสียจะประสพความเมตตา. 14 คนที่กลัวบาปเสมอจะเป็นสุข; แต่คนที่กระทำใจของตัวให้แข็งกะด้างจะได้รับภัยพิบัติ. 15 สิงห์โตที่คำรามร้องและหมีที่เที่ยวหาอาหาร ก็เหมือนกับผู้ครองเมืองใจอำมหิตที่ปกครองคนจน. 16 เจ้านายที่ขาดความเข้าใจก็ย่อมเป็นคนบีบคั้นคนด้วย; แต่คนที่เกลียดความโลภจะกระทำให้อายุของตนยั่งยืน. 17 คนที่แบกบาปเนื่องจากได้ทำเลือดเขาตกถึงตาย, ก็จะหนีลงไปซ่อนในบ่อลึก: อย่าให้ใครหน่วงเหนี่ยวเขาไว้เลย. 18 คนที่ประพฤติซื่อตรงจะไม่เป็นอันตราย; แต่คนที่ประพฤติตามทางคดโกงจะล้มลงโดยเร็วพลัน. 19 คนที่ฟื้นดินในเนื้อที่ของตนจะมีอาหารบริบูรณ์; แต่ผู้ที่ติดตามไปในสิ่งที่ไร้ประโยชน์จะได้รับความยากจนพอดูอยู่. 20 คนสัตย์ซื่อจะได้ความสุขมากมาย; แต่คนที่รีบจะเป็นคนมั่งมีจะพ้นโทษก็หามิได้. 21 ที่จะเห็นแก่หน้าคนเป็นการไม่ดี, ที่จะทำผิดเพราะเห็นแก่อาหารคำเดียวก็ไม่ดีเหมือนกัน. 22 คนที่มีตาสำแดงใจแคบก็รีบเร่งแสวงหาทรัพย์, และไม่รู้ว่าความยากจนจะมาถึงตัว. 23 ผู้ที่ตักเตือนว่ากล่าวคน ภายหลังจะกลับเป็นที่น่านับถือ มากกว่าคนที่ใช้ลิ้นป้อยอ. 24 คนที่ลักสิ่งของเอาไปจากบิดามารดาของตนแล้วว่า ไม่ผิด ก็จัดว่าคนนั้นอยู่ในจำพวกคนทำลาย. 25 คนใดที่มีใจโลภมักก่อเหตุให้เกิดวิวาทกัน; แต่คนที่ได้วางใจในพระยะโฮวาจะสมบูรณ์. 26 ผู้ที่ไว้วางใจแต่ตนเองก็เป็นคนโฉด; แต่ผู้ที่ประพฤติโดยใช้ปัญญาจะพ้นภัย. 27 คนที่แจกจ่ายให้แก่คนจนจะไม่ขัดสน; แต่คนที่ไม่เหลียวแลเขาเลยจะถูกแช่งมากมาย. 28 เมื่อคนชั่วมีอำนาจขึ้น, คนทั้งหลายก็พากันหลบหน้าไปหมด; แต่เมื่อคนชั่วถูกล้างผลาญ, ผู้ชอบธรรมก็เจริญขึ้น |
พระคริสตธรรมคัมภีร์ ภาคพันธสัญญาเดิมและใหม่ ฉบับ 1940 สงวนลิขสิทธิ์ 1940 โดยสมาคมพระคริสตธรรมไทย The Holy Bible – Thai 1940 Copyright ©1940 Thailand Bible Society
Thailand Bible Society