Online Bible

- Reklamy -

โยบ 4 - พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940

1 แล้ว​อะลีฟาศ​ชาว​เธ​มาน​นั้น​จึง​ตอบ​ว่า,

2 “ถ้า​เรา​บังอาจ​กล่าว​อะไรๆ แก่​ท่าน​บ้าง, จะ​ทำ​ให้​ท่าน​หมางใจ​หรือ​ไม่? แต่​ใคร​จะ​อด​พูด​ได้?

3 นี่แหละ​ท่าน​เคย​ได้​ให้​คำ​ตักเตือน​คน​เป็น​อัน​มาก​มา​แล้ว, และ​ได้​ทำ​ให้​มือ​ที่​อ่อนเพลีย​กลับ​มี​แรง​ขึ้น.

4 ถ้อยคำ​ของ​ท่าน​เคย​ได้​หนุน​ใจ​ผู้​ที่​กำลัง​ล้ม​ลง, และ​ได้​ให้​เกิด​กำลัง​แก่​หัวเข่า​ที่​อ่อนเปลี้ย​มี​แรง​ขึ้น.

5 บัดนี้​เรื่อง​นั้น​ก็​มา​โดน​เข้า​กับ​ตัว​ของ​ท่าน​เอง, แล้ว​ใจ​ของ​ท่าน​ก็​ห่อเหี่ยว; มัน​ก็​มา​ถูก​เข้า​กับ​ตัว​ของ​ท่าน​เอง, แล้ว​ท่าน​ก็​สิ้น​สม​ป​ฤดี.

6 ความ​เกรงกลัว​พระเจ้า​นั้น​เป็น​สิ่ง​ที่​ยึดเหนี่ยว​ของ​ท่าน​มิใช่​หรือ? และ​การ​ประพฤติ​ดี​รอบคอบ​ของ​ท่าน​นั้น​เป็น​ความ​หวัง​ใจ​ของ​ท่าน​มิใช่​หรือ?

7 ขอ​ท่าน​จง​ระลึก​จำ​ไว้​เถอะ​ว่า, ใคร​ที่​ไม่​มี​ผิด​และ​ได้​พินาศ​ไป​หรือ? และ​มี​ที่ไหน​ที่​คน​ชอบธรรม​ถูก​กำจัด​เสีย.

8 ตาม​ที่​ข้าฯ ได้​เคย​เห็น​มา​แล้ว, ผู้​ที่​ไถ​ด้วย​ความ​ชั่ว​และ​หว่าน​ด้วย​ความ​ร้าย, ก็​ย่อม​ได้​เกี่ยว​ผล​อย่าง​นั้น.

9 ด้วย​ลม​เป่า​จาก​พระโอษฐ์​ของ​พระเจ้า​เขา​ก็​พินาศ​ไป, และ​ลม​แห่ง​พระ​พิ​โร​ธ​ของ​พระองค์​ก็​ไหม้​เขา​ให้​มอด​ไป.

10 เสียง​คำราม​แห่ง​สิงห์โต, แล​ะเสียง​สิงห์โต​ที่​แผด​อยู่, และ​ฟัน​ของ​สิงห์โต​หนุ่ม​นั้น​ได้​ถูก​ทำลาย​ให้​แหลก​ลาน​ไป.

11 สิงห์โต​แก่​นั้น​ก็​ตาย​ด้วย​ไม่​มี​อาหาร​กิน; และ​เหล่า​ลูก​ของ​แม่​สิงห์โต​ก็​กะ​เจิด​กะ​เจิง​ไป

12 “ครั้ง​หนึ่ง​ได้​มี​เสียง​บอก​ความลับ​แก่​ข้าฯ, และ​หู​ของ​ข้าฯ ได้​รับ​เสียง​กระซิบ​บอก​นั้น,

13 ขณะ​เมื่อ​ข้าฯ กำลัง​คิดถึง​นิมิตต์​ใน​เวลา​ค่ำคืน​เมื่อ​คน​ทั้ง​หลาย​หลับ​สนิท.

14 ใน​เวลา​นั้น​ความ​กลัว​ก็​เกิด​แก่​ข้าฯ, และ​ข้าฯ ก็​ตัวสั่น, กระทำ​ให้​กะ​ดูก​ของ​ข้าฯ สะท้าน​สั่น​เทิ้ม​ไป.

15 เวลา​นั้น​มี​วิญญาณ​ดวง​หนึ่ง​ผ่าน​หน้า​ข้าฯ ไป; ขน​ของ​ข้าฯ ก็​ลุก​ชัน​ขึ้น.

16 วิญญาณ​นั้น​ก็​ไป​หยุดนิ่ง​อยู่, แต่​ข้าฯ สังเกต​ไม่​ได้​ว่า​รูปร่าง​เป็น​อย่างไร. มี​ลักษณะ​เป็น​เงา​อยู่​ต่อหน้า​ข้าฯ, และ​ใน​การ​เงียบ​สงัด​นั้น​ข้าฯ ได้ยิน​เสียงพูด​มา​ว่า,

17 มนุษย์​บุถุ​ชน​จะ​ยุ​ต​ติ​ธรรม​ยิ่ง​กว่า​พระเจ้า​หรือ? มนุษย์​จะ​บริสุทธิ์​ยิ่ง​กว่า​พระ​ผู้สร้าง​เขา​หรือ?

18 นี่แหละ​พระองค์​มิได้​ทรง​ไว้ใจ​ผู้​รับใช้​ของ​พระองค์, และ​พระองค์​ยัง​ทรง​กล่าว​บ่ง​ว่า, ทูต​สวรรค์​ของ​พระองค์​ก็​บกพร่อง.

19 จะ​เลว​ยิ่งกว่านั้น​สัก​เท่าใด​สำหรับ​ผู้​ที่​อาศัย​อยู่​ใน​เรือน​ดิน, ซึ่ง​มี​กำเนิด​มา​แต่​ผงคลี​ดิน, ซึ่ง​อาจ​จะ​ถูก​ทำลาย​เสีย​ได้​ดุจ​แมลง​เม่า.

20 ชั่วเวลา​เช้า​ถึง​เย็น​มัน​ก็​ถูก​ทำลาย​เสียแล้ว; มัน​ศูนย์​ไป​โดย​ไม่​มี​ใคร​สังเกต.

21 อัน​คนเรา, เมื่อ​สาย​เชือก​แห่ง​ชีวิต​ได้​ถูก​กระตุก​ให้​ขาด, เขา​ก็​ตาย​ไป​โดย​ไม่​รู้ตัว​ดุจ​กัน

พระคริสตธรรมคัมภีร์ ภาคพันธสัญญาเดิมและใหม่ ฉบับ 1940 สงวนลิขสิทธิ์ 1940 โดยสมาคมพระคริสตธรรมไทย The Holy Bible – Thai 1940 Copyright ©1940 Thailand Bible Society

Thailand Bible Society
Následuj nás:



Reklamy