Online Bible

- Reklamy -

วินิจฉัย 8 - พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940

1 ฝูงชน​ใน​ตระกูล​เอ็ฟ​รา​ยิม​จึง​พูด​ว่ากล่าว​แก่​ฆิด​โอน​อย่าง​แข็งแรง​ว่า, ทำไม​เจ้า​ทำ​กับ​เรา​อย่าง​นี้, เมื่อ​ยก​ไป​ต่อสู้​กับ​พวก​มิด​ยาน​นั้น, ไม่​เชิญ​พวกเรา​ไป​ด้วย?

2 ฆิด​โอน​จึง​ตอบ​เขา​ว่า, เรา​ได้​ทำ​อะไร​เล่า, ถ้า​จะ​เปรียบเทียบ​กับ​การ​ของ​ท่าน​ทั้ง​หลาย​ก็​สู้​ไม่​ได้? ผล​องุ่น​ของ​พวก​เอ็ฟ​รา​ยิม​ที่​เหลือ​พ้น​มือ​ของ​ผู้​เก็บ​ก็​มาก​กว่า​ผล​ของ​พวก​อะบีเอ​ศรี​ที่​เก็บ​ได้​ทั้งหมด​มิใช่​หรือ?

3 พระเจ้า​ทรง​มอบ​โอ​เรบ​และ​เซ​พ​เจ้านาย​มิด​ยาน, ไว้​ใน​มือ​ท่าน​ทั้ง​หลาย​แล้ว: การ​ที่​เรา​กระทำ​นั้น จะ​เทียบ​สู้​กับ​การ​ของ​ท่าน​ไม่​ได้? กล่าว​ดังนี้​แล้ว, เขา​ทั้ง​หลาย​ก็​หายโกรธ

4 ฆิด​โอน​กับ​พรรคพวก​สาม​ร้อย​คน​ที่อยู่​ด้วย, พา​กัน​ไล่​ตาม​ไป​จนถึง​ฝั่ง​ข้าม​แม่น้ำ​ยา​ระ​เดน​ก็​อ่อนเพลีย​ลง.

5 จึง​พูด​แก่​ชน​ชาวเมือง​ซุ​โค​ธ​ว่า, ขอ​ขนม​ให้​คน​ที่​เดิน​ตาม​มา​รับประทาน​บ้าง; เพราะ​เขา​อ่อน​หิว, ใน​การ​ที่​เรา​ไล่​ตาม​ซะบา​และ​ซัลมู​นา, กษัตริย์​มิด​ยาน.

6 เจ้านาย​เมือง​ซุ​โค​ธ​จึง​ตอบ​ว่า, ซะบา​และ​ซัลมู​นา​อยู่​ใน​มือ​เจ้า​แล้ว​หรือ? เรา​จะ​เลี้ยง​กองทหาร​ของ​เจ้า​เพื่อ​อะไร?

7 ฆิด​โอน​จึง​ตอบ​ว่า, เหตุ​ฉะนั้น​เมื่อ​พระ​ยะ​โฮ​วาม​อบ​ซะบา​และ​ซัลมู​นา​ไว้​ใน​มือ​เรา​แล้ว, เรา​ก็​จะ​เอา​เสี้ยนหนาม​ป่า​มา​นวด​เนื้อ​เจ้า​ทั้ง​หลาย.

8 ท่าน​ออก​จาก​ที่นั่น​ขึ้น​ไป​ยัง​เมือง​พะนูเอล, ได้​พูด​กับ​เขา​เหมือน​อย่าง​แต่ก่อน: ชน​ชาว​พะนูเอล​ก็​ตอบ​อย่าง​เดียว​กัน​กับ​ชาว​ซุ​โค​ธ.

9 ท่าน​บอก​ชน​ชาว​พะนูเอล, ว่า, เมื่อ​เรา​กลับ​มา​เป็น​ผา​สุข​แล้ว, เรา​จะ​รื้อ​ป้อม​นี้​เสีย

10 ส่วน​ซะบา​และ​ซัลมู​นา​อาศัย​อยู่​ตำบล​คา​ระ​โค​ร, กับ​กองทัพ​หมื่น​ห้า​พ้น​คน, เป็น​ชาว​เขตต์​ตะวันออก​ซึ่ง​ยัง​เหลือ​อยู่: และ​ผู้​ที่​ถือ​กระบี่​ล้มตาย​เสีย​แสน​สอง​หมื่น​คน.

11 ฆิด​โอน​ก็​ขึ้น​ไป​ทาง​เขตต์​พวก​อาศัย​กะ​ท่อม​ฝ่าย​ตะวันออก​แห่ง​โน​บา, และ​ยัฆบะ​ฮา, ตี​กองทัพ: ซึ่ง​ตั้ง​ปรกติ​อยู่.

12 ฝ่าย​ซะบา​และ​ซัลมู​นา​หนี​ไป, ฆิดโอน​ก็​ไล่​ตาม, จับ​ซะบา​และ​ซัลมู​นา, กษัตริย์​พวก​มิด​ยาน​ได้​ทั้ง​สอง​องค์, กองทัพ​ก็​พ่ายแพ้​ทั้งสิ้น

13 ฆิด​โอน​บุตร​โย​อาศ​ก็​กลับ​จาก​การ​ศึก, จาก​ที่​ขึ้น​ไป​ตำบล​ฮา​เร็ศ,

14 จับ​ชายหนุ่ม​ชาว​เมื่อ​งซุ​โค​ธ​ได้​ผู้​หนึ่ง, จึง​ซักถาม​เขา: เขา​ก็​บอก​ด้วย​เจ้านาย​และ​ผู้ใหญ่​ใน​เมือง​ซุ​โค​ธ​ถึง​เจ็ดสิบ​เจ็ด​คน.

15 ฆิด​โอน​จึง​มา​ยัง​ชน​ชาว​ซุ​โค​ธ, กล่าว​ว่า, จง​ดู​ซะบา​และ​ซัลมู​นา, ซึ่ง​เมื่อ​แต่ก่อน​เจ้า​ทั้ง​หลาย​เยาะเย้ย​เรา, ว่า, ซะบา​และ​ซัลมู​นา​อยู่​ใน​มือ​เจ้า​แล้ว​หรือ? เรา​จะ​เลี้ยง​กองทหาร​ของ​เจ้าที่​หิว​หอบ​ด้วย​เพื่อ​อะไร?

16 ฆิด​โอน​ก็​จับ​ผู้ใหญ่​ใน​เมือง, เอา​เสี้ยนหนาม​ป่า, มา​สอน​ชน​ชาวเมือง​ซุ​โค​ธ.

17 ท่าน​ก็​รื้อ​ป้อม​พะนูเอล, และ​ประหาร​ชีวิต​ชาวเมือง​เสีย

18 ท่าน​จึง​ถาม​ซะบา​และ​ซัลมู​นา​ว่า, คน​ที่​เจ้า​ฆ่า​ใน​เมือง​ธา​โบ​ร​รูป​อย่างไร? เขา​ตอบ​ว่า, คน​เหล่านั้น​รูป​คล้าย​กับ​ท่าน; เป็น​เหมือน​ราชบุตร​ทุกคน.

19 ฆิด​โอน​จึง​ว่า, พวก​เหล่านั้น​เป็น​พี่น้อง​ท้อง​เดียวกัน​กับ​เรา: ถ้า​เจ้า​ทั้ง​หลาย​ให้​เขา​รอด​อยู่. พระ​ยะ​โฮ​วา​ทรง​พระชนม์​อยู่​แน่​ฉันใด, เรา​จะ​ไม่​ประหาร​ชีวิต​เจ้า​แน่​ฉันนั้น.

20 แล้ว​ท่าน​สั่ง​เยเธอร์​บุตร​หัวปี​ของ​ท่าน​ว่า, จง​ลุก​ขึ้น, ฆ่า​เขา​ทั้ง​สอง​เสีย. เว้นแต่​คน​หนุ่ม​นั้น​ไม่​กล้า​ชัก​กระบี่​ออก: ด้วย​เขา​ยัง​หนุ่ม​อยู่.

21 ฝ่าย​ซะบา​และ​ซัลมู​นา​เรียน​ว่า, ท่าน​จง​ลุก​ขึ้น​ฟัน​เอง​เถิด: ด้วย​กำลัง​สม​กับ​คน​ฉกรรจ์. ฆิดโอน​ก็​ลุก​ขึ้น, ฆ่า​ซะบา​และ​ซัลมู​นา, แล้ว​เก็บ​เอา​เครื่องประดับ​คอ​อูฐ​ของ​เขา​ไว้

22 พวก​ยิศ​รา​เอล​ก็​เรียน​ฆิด​โอน​ว่า, จง​ปกครอง​พวก​ข้าพ​เจ้า​เถิด, ทั้ง​ท่าน, กับ​ลูกหลาน​ด้วย: เพราะ​ท่าน​ได้​ช่วย​ให้​พ้น​มือ​พวก​มิด​ยาน.

23 ฆิด​โอน​จึง​ตอบ​เขา​ทั้งปวง​ว่า, เรา​และ​บุตร​ของ​เรา, จะ​ไม่​ปกครอง​ท่าน​ทั้ง​หลาย: ด้วย​พระ​ยะ​โฮ​วา​จะ​ทรง​ปกครอง​ท่าน​ทั้ง​หลาย.

24 ฆิด​โอน​ก็​บอก​เขา​เหล่านั้น​ว่า, เรา​จะ​ขอ​สิ่ง​หนึ่ง​ต่อ​ท่าน​ทั้ง​หลาย, คือ​ให้​ทุกๆ คน​ถวาย​ตุ้มหู​ซึ่ง​ได้​ริบ​มา. ด้วย​เขา​เหล่านั้น​เป็น​ชาวเมือง​อิศ​มา​เอล, ต้อง​ใช้​ตุ้มหู​ทองคำ.

25 เขา​ก็​ตอบ​ว่า, เรา​เต็มใจ​จะ​ให้. ทุกๆ คน​ก็​ปู​ผ้า​ลง, วาง​ตุ้มหู​ซึ่ง​ริบ​มา​ได้​ไว้​ที่​นั้น.

26 ตุ้มหู​ทองคำ​ซึ่ง​ท่าน​ขอ​ได้​นั้น, หนัก​พัน​เจ็ด​ร้อย​บาท; ทองคำ​นอกจาก​สร้อย​สังวาล, ตุ้มหู​และ​ผ้า​แพร​สี​ม่วง​ที่​กษัตริย์​มิด​ยาน​ทรง, ทั้ง​เครื่องผูก​คอ​อูฐ​ก็​ไม่​ได้​นับ.

27 ฆิด​โอน​เอา​ทองคำ​นี้​ทำ​เป็น​รูป​เอโฟด, ไว้​ที่​อัฟ​รา: ณ เมือง​ของ​ท่าน, แล้ว​บรรดา​พวก​ยิศ​รา​เอล​ผิด​ประเพณี: ก็​ไป​นมัสการ​รูป​ที่​นั้น​เป็น​บ่วง​แร้ว​แก่​ฆิด​โอน, และ​พงศ์พันธุ์​ของ​ท่าน.

28 ชาวเมือง​มิด​ยาน​ก็​พ่ายแพ้​ต่อหน้า​พวก​ยิศ​รา​เอล. ไม่​อาจ​ยก​ศีรษะ​ขึ้น​อีก​เลย. คราว​ฆิด​โอน​นั้น​แผ่น​ดิน​ก็​เป็นสุข​สงบเงียบ​อยู่​ถึง​สี่​สิบ​ปี

29 ฝ่าย​ยะ​รู​บา​ละ​บุตร​โย​อาศ​ก็​ไป​อาศัย​อยู่​บ้าน​ของ​ตน.

30 ฆิด​โอน​มี​บุตรชาย​เกิด​แต่​สายโลหิต​ของ​ท่าน​เจ็ดสิบ​คน: ด้วยว่า​ท่าน​มี​ภรรยา​หลาย​คน.

31 เมียน้อย​ของ​ฆิด​โอน​ชาวเมือง​เซ​เค็ม, มี​บุตรชาย​ผู้​หนึ่ง​ด้วย​ฆิด​โอน, ให้​ชื่อ​บุตร​นั้น​ว่า, อะบีเมเล็ค.

32 ฆิด​โอน​บุตร​โย​อาศ​อายุ​ชะ​รา​ลง​ก็​สิ้นชีพ, เขา​เชิญ​ศพ​ไป​ฝัง​ไว้​เมือง​อัฟ​รา, ใน​อะบีเอ​ศรี​ซึ่ง​เป็น​ที่​ฝังศพ​ของ​โย​อาศ​บิดา​ของ​ท่าน

33 เมื่อ​ฆิด​โอน​สิ้นชีพ​แล้ว, พวก​ยิศ​รา​เอล​ได้​ผิด​ประเพณี, ไป​ตาม​พระ​บาอะลีม, ถือ​บา​ละ​บะ​รี​ธ​เป็น​พระ​ของ​ตน.

34 พวก​ยิศ​รา​เอล​มิได้​ระลึก​ถึง​พระ​ยะ​โฮ​วา​พระเจ้า​ของ​ตน, ผู้​ทรง​ช่วย​ให้​รอดพ้น​จาก​มือ​ข้าศึก​อัน​ล้อมรอบ:

35 เขา​ไม่​ได้​สนอง​กรุณาคุณ​ต่อ, วงศ์​ยะ​รู​บา​ละ, คือ​ฆิด​โอน, ให้​สม​กับ​บรรดา​การ​ดี​ซึ่ง​ฆิด​โอน​ได้​ทำ​ไว้​แก่​พวก​ยิศ​รา​เอล

พระคริสตธรรมคัมภีร์ ภาคพันธสัญญาเดิมและใหม่ ฉบับ 1940 สงวนลิขสิทธิ์ 1940 โดยสมาคมพระคริสตธรรมไทย The Holy Bible – Thai 1940 Copyright ©1940 Thailand Bible Society

Thailand Bible Society
Následuj nás:



Reklamy