วินิจฉัย 7 - พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 19401 ครั้นรุ่งเช้า, ยะรูบาละคือฆิดโอน, กับบรรดากองทัพพากันตื่นนอน ยกมาตั้งค่ายอยู่ริมบ่อน้ำพุฮะโรด; ส่วนค่ายมิดยานก็ตั้งอยู่ข้างทิศเหนือ, ที่ดินราบริมภูเขาโมเร 2 พระยะโฮวาตรัสแก่ฆิดโอนว่า, “พลทหารอยู่ด้วยเจ้ายังมากเกินนักที่เราจะมอบเหล่ามิดยานไว้ในมือของเขาไม่ได้, เกลือกว่าพวกยิศราเอลจะอวดตัวต่อเราว่า, ฝีมือของตนเองช่วยตนให้รอด. 3 เดี๋ยวนี้จงประกาศให้คนทั้งปวงฟังว่า, ผู้ใดๆ กลัว, ใจยังสะดุ้งอยู่, ให้ผู้นั้นหันกลับไปจากหมู่เขาฆีละอาด.” มีพลทหารกลับไปเสียสองหมื่นสองพันคน, เหลืออยู่แต่หมื่นหนึ่ง 4 พระยะโฮวาทรงตรัสแก่ฆิดโอนว่า, “พลทหารยังมากอยู่; จงนำเขาลงไปยังบ่อน้ำพุ, เราจะลองใจเขาให้เจ้าเห็นที่นั่น: ผู้ที่เราจะบอกแก่เจ้าว่า, ให้คนนี้ไปกับเจ้า; ผู้นั้นก็ต้องไป, ผู้ที่เราบอกว่าคนนี้อย่าให้ไป, ผู้นั้นไปไม่ได้.” 5 เมื่อท่านพาชนทั้งหลายไปที่บ่อน้ำ: พระยะโฮวาทรงรับสั่งฆิดโอนว่า, “ทุกๆ คนที่ใช้ลิ้นเลียน้ำ, ดุจสุนัข, จงตั้งผู้นั้นไว้ต่างหาก; และจงตั้งทูกๆ คนที่คุกเข่าลงดื่มไว้ต่างหากเหมือนกัน.” 6 พวกที่ใช้มือตักน้ำขึ้นถึงปากเลียกินนั้น, นับได้สามร้อยคน: นอกจากนั้นเป็นผู้คุกเข่าลงกินน้ำทั้งสิ้น. 7 พระยะโฮวาจึงตรัสแก่ฆิดโอนว่า, “เราจะช่วยเจ้าทั้งหลายให้รอด, โดยสามร้อยคนที่เลียน้ำกินนั้น, เราจะมอบเหล่ามิดยานไว้ในมือเจ้าทั้งหลาย: นอกจากนั้นให้กลับไปบ้านของตนทุกคน.” 8 พลทหารก็เตรียมแตร, และเสบียงอาหารไว้ในมือ: ฝ่ายพวกยิศราเอลที่เหลือนั้นก็ปล่อยให้ไปบ้านสิ้นทุกคน, แต่กักสามร้อยคนนั้นไว้: ส่วนค่ายของพวกมิดยานก็อยู่ข้างใต้ท่านที่หุบเขา 9 ในคืนวันนั้น, พระยะโฮวาตรัสแก่ท่านว่า, “จงลุกขึ้น, ลงไปตีค่ายเถิด; ด้วยว่าเรามอบไว้ในมือเจ้าแล้ว. 10 ถ้าแม้นเจ้าไม่กล้าจะลงไปสู้จงพาฟูราคนใช้ของเจ้าลงไปด้วยกันให้ถึงค่ายนั้น: 11 เจ้าจะได้ยินว่าเขาพูดกันอย่างไร; ภายหลังมือของเจ้าจะมีกำลังขึ้น, แล้วเจ้าจะลงไปตีค่าย.” ส่วนฆิดโอนกับฟูราคนใช้ก็พากันลงไปถึงแดนค่าย. 12 ฝ่ายชาวเมืองมิดยาน, ชาวเมืองอะมาเล็ค, และชนชาวเขตต์ตะวันออกตั้งทัพอยู่ตามดินราบดุจหมู่ตั๊กกะแตน; ฝูงอูฐของเขาก็นับไม่ถ้วน, มากดุจเม็ดทรายที่ฝั่งทะเล. 13 ครั้นฆิดโอนแอบมา, ก็ได้ยินผู้หนึ่งเล่าความฝันให้เพื่อนฟังว่า, ข้าพเจ้าฝันเห็น, ขนมก้อนหนึ่งกลิ้งเข้าไปในกองทัพพวกมิดยาน, โดนกะโจม, พังคว่ำลงนอนอยู่กับพื้นดิน. 14 เพื่อนก็ตอบว่า, นี่ใช่ว่าเหตุอื่นไกลเลย, นอกจากกระบี่ฆิดโอน, บุตรโยอาศ, ชนชาติยิศราเอล: พระเจ้าทรงมอบกองทัพมิดยานทั้งสิ้นไว้ในมือท่านแล้ว 15 เมื่อฆิดโอนได้ยินเขาเล่าความฝันกับคำแก้, ท่านนมัสการแล้ว, กลับมายังค่ายพวกยิศราเอล, สั่งว่า, จงลุกขึ้นเถิด; ด้วยพระยะโฮวาทรงมอบกองทัพมิดยานไว้ในมือเจ้าทั้งหลายแล้ว. 16 ท่านก็แยกสามร้อยคนนั้นออกเป็นกอง, ให้ถือแตรคนละแตร, กับถือหม้อเปล่า, มีเชื้อเพลิงในหม้อด้วย. 17 จึงสั่งเขาว่า, จงคอยดูเรา, ให้ทำเหมือนกัน: ขณะเมื่อเราไปถึงเขตต์ค่าย, เราจะทำอย่างไร, จงทำอย่างนั้น. 18 ขณะเมื่อเรากับบรรดากองแตร, เป่าแตรขึ้นเมื่อใด, เจ้าจงเป่ารับให้รอบค่ายทั้งหมด แล้วร้องว่า, ฝ่ายพระยะโฮวาและฝ่ายฆิดโอน 19 ฆิดโอนกับกองร้อย, มาถึงแดนค่ายเพลาต้นยามกลางสี่ทุ่ม; พึ่งผลัดคนยามใหม่: เขาก็เป่าแตรขึ้น, และต่อยหม้อในมือเขาให้แตก. 20 ฝ่ายกองทั้งสามก็เป่าแตรขึ้น, และต่อยหม้อให้แตก, มือซ้ายถือเชื้อเพลิง, มือขวาถือแตรจะได้เป่า: พากันร้องว่า, กระบี่พระยะโฮวาและฆิดโอน. 21 ต่างคนต่างก็ยืนตามที่เสียงอยู่รอบค่าย: และบรรดากองทัพก็ร้องอื้ออึง, วิ่งหนีไปสิ้น. 22 เมื่อสามร้อยคนเป่าแตรขึ้นนั้น, พระยะโฮวาทรงบันดาลให้เขาฟันฆ่าเพื่อนกันทั่วทุกกอง: กองทัพก็แตกหนีไปถึงตำบลเบธชีตา, ข้างเมืองซะเรรัธริมเขตต์อาเบนมะโฮลาตรงตำบลธาบาธ. 23 ส่วนพวกยิศราเอลออกจากตระกูลนัพธาลี, ตระกูลอาเซอร์, และทั่วตระกูลมะนาเซ, รวมพร้อมกันไล่ตามพวกมิดยานไป 24 ฆิดโอนใช้คนไปทั่วเขตต์ภูเขาเอ็ฟรายิมประกาศว่า, จงพากันลงมาถึงท่าน้ำเบธยาราฝั่งแม่น้ำยาระเดน, สกัดพวกมิดยานไว้, บรรดาพลทหารเอ็ฟรายิมก็รวมกันยกมาถึงท่าน้ำเบธบาราฝั่งแม่น้ำยาระเดนขวางทางไว้. 25 เขาจับโอเรบและเซพเจ้ามิดยานได้สององค์; ประหารชีวิตโอเรบเสียบนศิลาชื่อโอเรบ; และเซพนั้นได้ประหารชีวิตเสียที่หีบน้ำองุ่นชื่อเซพ, ก็เลยไล่ตามพวกมิดยานไปแล้วเอาศีรษะโอเรบ, และเซพมาให้ฆิดโอนที่ฝั่งยาระเดนฟากข้างโน้น |
พระคริสตธรรมคัมภีร์ ภาคพันธสัญญาเดิมและใหม่ ฉบับ 1940 สงวนลิขสิทธิ์ 1940 โดยสมาคมพระคริสตธรรมไทย The Holy Bible – Thai 1940 Copyright ©1940 Thailand Bible Society
Thailand Bible Society