मीकाको पुस्तक 4 - सरल नेपाली पवित्र बाइबल

परमप्रभुको शासन र विश्‍व शान्ति

¹ आउँदा दिनहरूमा मन्‍दिर बनिएको डाँडा सबैभन्दा अग्‍लो र उच्‍च हुनेछ। धेरै जातिहरू ओइरिएर त्‍यहाँ आउनेछन्,

² अनि ती मानिसहरूले भन्‍नेछन्, “हामी परमप्रभुको पर्वत उक्‍लेर इस्राएलका परमेश्‍वरको मन्‍दिरमा जाऔँ किनकि उहाँले हामीलाई हामीले गर्नुपर्ने काम सिकाइदिनुहुनेछ। उहाँले खटाउनुभएको बाटोमा हामी हिंड्‍नेछौं किनभने परमप्रभुका शिक्षा यरूशलेमबाट आउँछ र सियोनबाट वचन फैलिनेछ र उहाँ आफ्‍ना प्रजासँग बोल्‍नुहुन्‍छ।”

³ उहाँले जाति-जातिहरूका बीच र टाढा-नजिकका बलिया जातिहरूका बीच मुद्दा-मामिलाहरू छिनाफाना गर्नुहुनेछ। तिनीहरूले आ-आफ्‍ना तरवारहरू पिटेर हलोको फालीहरू र भालाहरू पिटेर हसिंयाहरू बनाउनेछन्। जाति-जातिहरूका बीच फेरि लडाइँ हुनेछैन, तिनीहरूले फेरि कहिल्‍यै युद्धको तयारी गर्नेछैन।

⁴ हरेक मानिस आफ्‍नो दाखको बोट र आफ्‍नो नेभाराको बोटमुनि शान्‍तिसँग बस्‍नेछ र कसैले तिनीहरूलाई डर देखाउनेछैन किनकि सर्वशक्तिमान् परमप्रभुले नै यस्‍तो प्रतिज्ञा गर्नुभएको छ।

⁵ हरेक जातिले आफ्‍नै देवताको पूजा गर्ला र आज्ञा मान्‍ला तर हामीचाहिँ आफ्‍ना परमप्रभु परमेश्‍वरलाई सधैँभरि पुज्‍नेछौं अनि उहाँको आज्ञापालन गर्नेछौं।

कैदबाट इस्राएलीहरू फर्कन्‍छन्

⁶ परमप्रभु भन्‍नुहुन्‍छ, “त्‍यो समय आउँदै छ मैले दण्‍ड दिएका र कैदमा दु:ख भोगेका मानिसहरूलाई एकसाथ भेला गर्नेछु।

⁷ ती लङ्गडा भएका र घरदेखि लखेटिएकाहरूमध्‍ये बाँकी रहेकाहरूबाट म एउटा नयाँ सुरूवात गर्नेछु र तिनीहरू एउटा महान् जाति बन्‍नेछन्। त्‍यस उप्रान्‍त सदासर्वदा सियोन पर्वतमा म तिनीहरूमाथि राज्‍य गर्नेछु।”

⁸ ए यरूशलेम! गोठालाले मचानबाट भेडा हेरेझैँ परमेश्‍वरले आफ्‍नो प्रजालाई हेर्नुहुनेछ र फेरि एकपल्‍ट आफैं राज्‍यको राजधानी सहर बन्‍नेछस्।

⁹ तँ किन यसरी चिच्‍याएर रुन्‍छस्? स्‍त्रीले सुत्‍केरी हुने पीडा पाएझैँ तँ किन कष्‍ट भोग्‍छस्? के तेरो कोही राजा नभएकोले वा तेरा सल्‍लाहकारहरूको मृत्‍यु भएको हुनाले त्‍यसो भएको हो?

¹⁰ यरूशलेमका निवासीहरू हो! एउटी सुत्‍केरी हुन लागेकी स्‍त्रीझैँ, तिमीहरू बटारिंदै पीडाले चिच्‍याओ किनभने अब तिमीहरूले सहर छोड्‍नुपर्नेछ र खुला मैदानमा गएर बास गर्नुपर्नेछ। तिमीहरू बेबिलोनमा जानुपर्नेछ तर त्‍यहाँ परमप्रभुले तिमीहरूलाई शत्रुहरूका हातबाट उद्धार गर्नुहुनेछ।

¹¹ तिमीहरूमाथि हमला गर्न धेरै जातिहरू भेला भएका छन्। तिनीहरू भन्‍छन्, “यरूशलेम नाश गरिनैपर्छ। हामी त्‍यो ध्‍वंस भएको नहेरी छोड्‍नेछैनौं।”

¹² तर परमप्रभुको मनमा के विचार छ, यी जातिहरूले जान्‍दैनन्। जसरी दाइँ गर्न खलामा अन्‍न बटुलिन्‍छ, त्‍यसरी नै दण्‍ड दिन तिनीहरूलाई भेला गरिएको हो भनी तिनीहरू बुझ्‍दैनन्।

¹³ परमप्रभु भन्‍नुहुन्‍छ, “हे यरूशलेमका बासिन्‍दाहरू हो! गएर अब दाइँ गर म तिमीहरूलाई फलामका सिङ र काँसाका खुर भएका साँढेझैँ बलियो बनाउनेछु। धेरै जातिहरूलाई तिमीहरूले चकनाचुर पार्नेछौ र तिनीहरूले हिंसा गरेर कमाएको धन-सम्‍पत्ति सारा पृथ्‍वीका परमप्रभुमा अर्पण गर्नेछौ।”