Titus 1 - ბიბლია

¹ პავლე, ღმერთის მონა და იესო ქრისტეს მოციქული ღმერთის რჩეულთა რწმენისა და ჭეშმარიტების შეცნობისათვის, ღვთისმოსაობით,

² საუკუნო სიცოცხლის იმედით, რომელიც აღგვითქვა უტყუარმა ღმერთმა საუკუნეთა უწინარეს,

³ და ჯეროვან ჟამს გამოაცხადა თავისი სიტყვა უწყებაში, რომელიც მომენდო მე ჩვენი მაცხოვარი ღმერთის ბრძანებით –

⁴ ტიტეს, ჩემს ნამდვილ შვილს საერთო რწმენით, მადლი, წყალობა და მშვიდობა მამა ღმერთისა და ჩვენი მაცხოვარი ქრისტე იესოსაგან.

⁵ იმისათვის დაგტოვე კრეტეში, რომ მოაწესრიგო, რაც დარჩა გასაკეთებელი და დააყენო ყველა ქალაქში ხუცესები, როგორც მე დაგავალე, –

⁶ თუ არის ვინმე უმწიკვლო, ერთი ცოლის ქმარი, ჰყავს მორწმუნე შვილები, გარყვნილებასა და ურჩობაში ბრალდაუდებელნი.

⁷ რადგან ეპისკოპოსი უნდა იყოს უმწიკვლო, როგორც ღმერთის განმგებელი, არა თავნება, არა გულფიცხი, არა ლოთი, არა მოჩხუბარი, არა გულხარბი,

⁸ არამედ სტუმართმოყვარე, კეთილის მოყვარული, გონიერი, მართალი, თავშეკავებული,

⁹ სარწმუნო სიტყვის მიმდევარი სწავლების თანახმად, რათა შეძლოს საღი მოძღვრებით შეაგონოს და ამხილოს მოწინააღმდეგენი.

¹⁰ რადგან ბევრია ურჩი, ყბედი და მატყუარა, განსაკუთრებით წინადაცვეთილთაგან,

¹¹ რომლებსაც უნდა აეკრას პირი. ისინი აუკუღმართებენ მთელ სახლებს, ასწავლიან, რასაც არ უნდა ასწავლიდნენ სამარცხვინო ანგარებისათვის.

¹² თქვა ერთ-ერთმა მათგანმა, მათმავე საკუთარმა წინასწარმეტყველმა: „კრეტელნი მუდამ ცრუნი არიან, ველური მხეცები, უქნარა სტომაქები.“

¹³ ეს მოწმობა სამართლიანია. ამ მიზეზით ამხილე ისინი მკაცრად, რათა საღნი იყვნენ რწმენაში.

¹⁴ ყურად არ იღონ ებრაელთა ზღაპრები და იმ ადამიანთა შეგონებები, ვინც დაშორდა ჭეშმარიტებას.

¹⁵ წმიდათათვის ყველაფერი წმიდაა, ხოლო ბილწთა და ურწმუნოთათვის არაფერია წმიდა, არამედ ბილწია მათი გონებაც და სინდისიც.

¹⁶ ისინი სიტყვით აღიარებენ ღმერთს, საქმეებით კი უარყოფენ, რადგან საძაგელნი და ურჩნი არიან და უვარგისნი ყოველი კეთილი საქმისათვის.