ივდითი 6 - ბიბლია

¹ სათათბიროს ირგვლივ შემოჯარული ხალხის დრტვინვა რომ მიწყნარდა, ჰოლოფერნემ, ასურელთა ლაშქრის მთავარსარდალმა, ასე მიმართა აქიორს სხვადასხვა მოდგმის ხალხთა და ყველა მოაბელის წინაშე:

² „ვინა ხარ შენ, აქიორ, ეფრემის მოქირავნეებთან ერთად, განუსჯელად რომ გვიწინასწარმეტყველებ და გვეუბნები დღევანდელ დღეს: არ შეებრძოლოთ ისრაელის მოდგმას, რადგანაც ღმერთი მფარველობსო მას? ვინაა ღმერთი, თუ არა ნაბუქოდონოსორი? სწორედ ის მოგვივლენს ძალას და მიწის პირისაგან აღგვის ისრაელს, რომელსაც ვეღარას უშველის მისი ღმერთი.

³ ჩვენ, მისი მონა-მორჩილნი, ისე შევმუსრავთ ისრაელიანებს, როგორც ერთ კაცს, და წინ ვეღარ აღუდგებიან ჩვენი მხედრობის იერიშს.

⁴ ცეცხლით გავავლებთ მუსრს მათსავე მიწა-წყალზე, მთები დათვრებიან მათი სისხლით, ველ-მინდვრები აივსება მათი გვამებით და მათი ფეხი ვეღარ დაგვიდგება წინ, არამედ მოსრვით მოისრვებიან, – ამბობს მეფე ნაბუქოდონოსორი, მთელი ქვეყნიერების მბრძანებელი, და რაკი ამბობს, არ გაცუდდება მისი ნათქვამი.

⁵ შენ კი, აქიორ, ამონის ქირისკაცო, შენი უსამართლობის დღეს რომ წარმოსთქვი ეს სიტყვები, ამიერიდან ვეღარ იხილავ ჩემს სახეს, ვიდრე შურს არ ვიძიებ ეგვიპტიდან გამოსულ ტომზე

⁶ მაშინ კი ფერდებს შეგინგრევს ჩემი ლაშქრის რკინა და ჩემს მსახურთა მახვილი; და შენ დაეცემი მათ მიერ მოწყლულთა გვერდით, როცა უკან გამოვბრუნდები.

⁷ ჩემი მონები აგათრევენ მთის თხემზე და იქ დაგაგდებენ ერთ-ერთი ქალაქის მისადგომთან.

⁸ და არ გეღირსება სიკვდილი, ვიდრე მათთან ერთად არ მოგეღება ბოლო.

⁹ თუ მართლა გულით გჯერა, რომ ჩვენს ხელში არ ჩაცვივდებიან, რაღას ჩამოგტირის თავ-პირი? მითქვამს და არ გამრუდდება არცერთი ჩემი სიტყვა.“

¹⁰ და უბრძანა ჰოლოფერნემ თავის მონებს, მის კარავში რომ ატუზულიყვნენ, შეეპყროთ აქიორი; ბეთულიას აეყვანათ და ისრაელის ძეთათვის გადაეცათ იგი.

¹¹ მონებმაც შეიპყრეს აქიორი, გალავანს გარეთ, ტრამალზე გამოიყვანეს, ხეობის გავლით გაუყენეს მთიანეთის გზას და მიადგნენ ნაკადულებს, ბეთულიას ქვემოთ რომ მოჩხრიალებდნენ.

¹² როგორც კი მთის თხემზე გაშენებული ქალაქის მოქალაქეებმა დაინახეს ისინი, იარაღს დასტაცეს ხელი, ქალაქგარეთ გამოცვიცდნენ და თხემზე გადმოდგნენ; მოშურდულეები ქალაქის მისადგომთან გამაგრდნენ და ქვები დაუშინეს მათ.

¹³ ისინი კი მთის კალთას ამოეფარნენ, ხელ-ფეხი შეუკრეს აქიორს, მთის ძირას დააგდეს და თავის მბრძანებელთან დაბრუნდნენ.

¹⁴ თავიანთი ქალაქიდან ჩამოსული ისრაელის ძენი აქიორთან მივიდნენ, ბორკილები ახსნეს, ბეთულიაში აიყვანეს და წარუდგინეს თავიანთი ქალაქის მთავრებს.

¹⁵ იმხანად ესენი იყვნენ: ყუზია, მიქას ძე, სიმეონის ტომიდან, ქაბრისი, გოთონიელის ძე და ქარმისი, მელქიელის ძე,

¹⁶ რომლებმაც უხმეს ქალაქის ყველა უხუცესს. საკრებულოში თავი მოიყარა ყველა ჭაბუკმა და ქალმა. აქიორი ხალხის შუაში დააყენეს და ოზიამ ამბის გამოკითხვა დაუწყო.

¹⁷ აქიორმა პასუხად აუწყა მათ, რა ითქვა ჰოლოფერნეს სათათბიროში, რა განაცხადა ჰოლოფერნემ ასურელ სარდალთა შორის და რა ქედმაღლურად ლაპარაკობდა იგი ისრაელის სახლზე.

¹⁸ დაემხო ხალხი, თაყვანი სცა ღმერთს და შეჰღაღადა:

¹⁹ „უფალო, ღმერთო ცისაო, იხილე მათი ქედმაღლობა და შეიწყალე სიმდაბლე ჩვენი მოდგმისა! მოხედე დღევანდელ დღეს შენთვის განწმედილთა სახეებს.“

²⁰ ანუგეშეს აქიორი და მადლი მოახსენეს.

²¹ მერე ოზიამ საკრებულოდან შინ წაიყვანა იგი და ლხინი გაუმართა უხუცესთ. მთელი ღამე შეწევნას შესთხოვდნენ ისრაელის ღმერთს.