Isaiah 9 - ბიბლია

¹ როგორც წინა დროებამ დაამცირა ზებულუნის ქვეყანა და ნაფთალის ქვეყანა, ასე უკანასკნელ დროს განადიდებს ზღვისპირეთს, გაღმა-იორდანეს და წარმართთა გალილეას.

² ბნელში მოარულმა ხალხმა იხილა დიდი სინათლე; ნათელი გამოუბრწყინდათ წყვდიადის ქვეყანაში მცხოვრებთ.

³ შენ მიეცი მათ დიდი სიხარული, უძღვენი დიდი მხიარულება: ხარობენ ისინი შენს წინაშე, როგორც მხირულობენ მოსავლის აღებისას, როგორც ილხენენ ნადავლის გაყოფისას.

⁴ უღელი მისი ტანჯვისა, ტვირთი, მათ მხრებს რომ აწვა, სახრე ზედამხედველისა – ეს ყველაფერი შენ შემუსრე, როგორც მიდიანის დღეს.

⁵ რადგან ბრძოლაში ნატარები ყოველი ფეხსაცმელი, ხმაურით რომ დააბიჯებდა და სისხლით დასვრილი მუნდირი ცეცხლის კერძი გახდება.

⁶ რადგან ყრმა შეგვეძინა, ძე გვებოძა! და მის მხრებზეა ძალაუფლება; და უწოდებენ მას სახელად: საკვირველმოქმედს, ძლევამოსილ ღმერთს, საუკუნო მამას, მშვიდობის მეუფეს,

⁷ მისი მტკიცე ხელმწიფება და კეთილდღეობა არ დასრულდება: ის დააფუძნებს და გაამყარებს დავითის ტახტსა და სამეფოს სამართლიანობითა და ჭეშმარიტებით ამიერიდან და სამარადისოდ. ცაბაოთ უფლის შური იზამს ამას.

⁸ სიტყვა მიავლინა უფალმა იაკობის წინააღმდეგ და სიტყვა ისრაელს ეწია!

⁹ და გაიგებს მთელი ხალხი ეფრემისა და სამარიის მცხოვრებნი, გაზვიადებულნი და გადიდგულებულნი რომ ამბობენ:

¹⁰ „დაინგრა აგურის კედლები, მაგრამ გათლილი ქვით ავაშენებთ; სიკომორი გაიჩეხა და კედარით შევცვლით მას.“

¹¹ და აღძრავს უფალი მის წინააღმდეგ რეცინის მტრებს და მის მოშურნეებს შეაგულიანებს:

¹² არამელთ აღმოსავლეთიდან და ფილისტიმელთ დასავლეთიდან, და შეჭამენ ისინი ისრაელს შეუბრალებლად! მაგრამ მაინც არ დაცხრება მისი რისხვა, მისი ხელი კვლავ მოღერებული იქნება მათზე.

¹³ იგი ურტყამდა მათ, მაგრამ ხალხი არ შებრუნდა მისკენ, არ მოუხმობდა ცაბაოთ უფალს.

¹⁴ და წააცლის უფალი ისრაელს თავსაც და კუდსაც, გაკაფავს ფინიკსაც და ლერწამსაც ერთ დღეს.

¹⁵ თავი – უხუცესნი და წარჩინებულნი არიან, ხოლო კუდი – წინასწარმეტყველნი, რომლებიც სიცრუეს ქადაგებენ.

¹⁶ ამ ხალხს მისი წინამძღოლნი გზა-კვალს ურევენ და მათგან გაძღოლილნი იკარგებიან.

¹⁷ ამის გამო მის ჭაბუკებზე არ გაიხარებს უფალი, და მის ობლებსა და მის ქვრივებს არ შეიწყალებს; რადგან ყველა ურჯულო და უკეთურია, და ყოველი ბაგე სიცრუეს ამბობს; ამიტომაც არ შებრუნდება მისი გულისწყრომა, მისი ხელი კვლავ დაღერებულია მათზე.

¹⁸ ცეცხლივით გიზგიზებს ურჯულოება, ჭამს ეკალ-ბარდებს, ძეძვისა და ქაცვის ჯაგნარს, ცეცხლს უკიდებს უღრან ტყესა და ამოდის კვამლის ბოლქვები.

¹⁹ ცაბაოთ უფლის წყრომისაგან იბუგება მიწა: ხალხი ცეცხლის ლუკმა გახდა, ადამიანები აღარ ინდობენ ერთმანეთს.

²⁰ მარჯვნივ შეჭამენ და მშივრები დარჩებიან, მარცხნივ მოჭამენ და ვერ გაძღებიან. ყოველი მათგანი თავისი მკლავის ხორცსა ღრღნის!

²¹ მანაშე ეფრემსა ჭამს, ეფრემი – მანაშეს, და ორივე ერთად – იუდას. მაგრამ არც ამის გამო შებრუნდა მისი რისხვა და მისი ხელი კვლავ დაღერებულია.