Isaiah 6 - ბიბლია

¹ მეფე ყუზიას სიკვდილის წელს ვიხილე მაღალ და აღზევებულ ტახტზე მჯდომი უფალი, მისი სამოსლის კალთები მთელს ტაძარს ავსებდა.

² თავით სერაფიმები ედგნენ; ექვს-ექვსი ფრთა ჰქონდა თითოეულს: ორით სახეს იფარავდნენ, ორით – ფეხებს და ორით დაფრინავდნენ.

³ და ასე გასძახოდნენ ერთიმეორეს: „წმიდაა, წმიდაა, წმიდაა უფალი ცაბაოთ, სავსეა მთელი ქვეყანა მისი დიდებით!“

⁴ და ზანზარებდა კარის წირთხლები მათი ძახილის ხმაზე, და ტაძარი აივსო საკმევლით.

⁵ და ვთქვი: „ვაი მე, დავიღუპე! რადგან ბაგეუწმიდური კაცი ვარ და ბაგეუწმიდურ ხალხში ვცხოვრობ, ჩემმა თვალებმა კი მეუფე იხილეს, ცაბაოთ უფალი.“

⁶ და მოფრინდა ჩემთან ერთი სერაფიმი, ხელში ნაკვერჩხალი ეჭირა, რომელიც მაშით აიღო სამსხვერპლოდან.

⁷ და შემახო ბაგეებზე და თქვა: „აჰა, შეეხო ეს შენს ბაგეებს და მოგცილდა შენი ურჯულოება, მიგეტევა შენი ცოდვა.“

⁸ და მოვისმინე უფლის ხმა, რომელიც ამბობდა: „ვინ გავაგზავნო? ვინ იქნება ჩვენი მაცნე?“ და ვთქვი: „მე გამაგზავნე!“

⁹ და თქვა მან: „წადი და უთხარი ამ ხალხს: ‘სმენით მოისმენთ და ვერ გაიგებთ, ხედვით დაინახავთ და ვერ მიხვდებით!’

¹⁰ გულით უგრძნობნი გახდა ეს ხალხი, ყურთ დაეცოთ და თვალი დაევსოთ, რათა თვალით ვერ იხილონ და ყურით ვერ ისმინონ, გულით ვერ მიხვდნენ, და არ შემობრუნდენ და არ განიკურნონ.“

¹¹ და ვკითხე მე: „როდემდის, უფალო?“ და თქვა მან: „მანამდე, ვიდრე უმკვიდროდ დარჩენილი ქალაქები გაუდაბურდება, სახლები გამოცარიელდება და მინდორ-ველები ოხრად დარჩება,

¹² უფალი განდევნის ადამიანებს და ამ ქვეყანაში დიდი უდაბურება გამეფდება.

¹³ და თუ დარჩება ამ მიწაზე ხალხის მეათედი მაინც, კვლავ წამოვა განადგურება; როგორც მძლავრ მუხას რომ მოჭრიან და მაინც რჩება მისი ძირკვი, ისე იქნება ამ ქვეყნის წმიდა თესლი – მისი ძირკვი.“