Isaiah 10 - ბიბლია1 ვაი უსამართლო კანონებს გამომცემთ და სასტიკი გადაწყვეტილებების გამომტანთ, 2 ვინც ღარიბებს სამართალს უმრუდებენ და უფლებებს ართმევენ ჩემი ერის გაღატაკებულ შვილებს! ქვრივებს იტაცებენ, ობლებს სძარცვავენ! 3 მაგრამ რას გააკეთებთ იმ დღეს, როცა სასჯელი თავს დაგატყდებათ? როცა ქარიშხალი მოვარდება შორიდან? ვისთან გაიქცევით შემწეობისათვის, სად გადამალავთ თქვენს სიმდიდრეს? 4 მუხლებზე დადგომა მოგიწევთ ტყვეთა შორის ან დაეცემით დახოცილთა შორის! მაგრამ ამითაც არ დაცხრება უფლის რისხვა და მისი ხელი კვლავაც მოღერებული იქნება თქვენზე. 5 ვაი აშურს, ჩემი მრისხანების კვერთხს! ჯოხი მის ხელში ჩემი რისხვის იარაღია! 6 აშური მივავლინე უღმრთო ხალხზე, მივმართე ტომისკენ, რომელზეც მე ვმრისხანებდი, რათა გააცამტვეროს, გაძარცვოს, გადათელოს ქუჩის ტალახივით. 7 მაგრამ მას ეს არ სურს, ამაზე არ ფიქრობს, მისი გული სხვას იზრახავს – მან განიზრახა გაანადგუროს და მოსპოს მრავალი ხალხები. 8 რადგან ის ამბობს: „განა ყველა ჩემი მთავარი მეფე არ არის? 9 განა ქარქემიშივით არ არის ქალნო? განა არფადივით არ არის ხამათი? განა დამასკოსავით არ არის სამარია? 10 მე დამემორჩილნენ სამეფოები, რომელთაც უფრო მეტი კერპები აქვთ, ვიდრე იერუსალიმსა და სამარიას; 11 მე იერუსალიმსაც და მის კერპებსაც ისე მოვექცევი, როგორც სამარიასა და მის კერპებს!“ 12 და როდესაც დაასრულებს უფალი მთელ თავის საქმეს სიონის მთაზე და იერუსალიმში, იგი სამაგიეროს მიუზღავს აშურის მეფეს მისი დიდგულობის ნაყოფს – მის ქედმაღლურ მზერას. 13 რადგან ის ამბობს: „ჩემი ხელის ძალით და ჩემი სიბრძნით გავაკეთე ეს, რადგან გონიერი ვარ! მე წავშალე ხალხთა საზღვრები, დავიტაცე მათი საგანძურები, ისე გადმოვყარე ტახტებიდან მბრძანებელნი, როგორც ველურმა ბუღამ. 14 მე დავეუფლე ხალხების დოვლათს, თითქოს ჩიტის ბუდე ჩამომეშალოს, საბუდარში მიტოვებულ კვერცხებს რომ აგროვებენ, ისე შევაგროვე ქვეყნიერების სამეფოები. ფრთა არავის შეურხევია, ნისკარტი არ გაუღია, არ დაუჟღურტულებია.“ 15 განა შეუძლია გაუყოყოჩდეს ცული მჩეხავს? თუ გაუდიდგულდება ხერხი მხერხავს? თუ დაეღირება კვერთხი მის მომქნევს? კეტი თუ აღიმართება თავისით, თითქოს ხე არ იყოს? 16 ამიტომ ცაბაოთ უფალი დაასუსტებს მის გოლიათებს, და დასწვავს მათ დიდებას, როგორც კოცონზე. 17 და თვით უფალი, ნათელი ისრაელისა, ცეცხლად იქცევა მაშინ, თვით ის, ისრაელის წმიდა ღმერთი, ცეცხლის ალად იქცევა – და ერთ დღეში მოსპობს მას და გადაბუგავს მის ეკალ-ბარდებს. 18 მისი მშვენიერი ტყეები და ბაღ-ვენახები გატიალდება, ცოცხალი აღარაფერი გადარჩება იქ – ასე ტოვებს ავადმყოფს სიცოცხლე. 19 ცოტა ხეებიღა გადარჩება იქ: ყმაწვილიც კი აღნუსხავს მათ. 20 და იქნება იმ დღეს: ისრაელის ნატამალი, იაკობის ძეთა ნატამალი, აღარ დაეყრდნობა მას, ვინც გვემა იგი, არამედ დაეყრდნობა უფალს, ისრაელის წმიდა ღმერთს, და მისი ერთგული იქნება. 21 ნატამალი დაუბრუნდება, იაკობის ძეთა ნატამალი დაუბრუნდება ძლიერ ღმერთს. 22 ო ისრაელ! თუმცა შენ მრავალი ხარ ზღვის ქვიშასავით, მხოლოდ ნატამალი დაბრუნდება: გადაწყვეტილია განადგურება – გადამეტებული შურისგება! 23 ცაბაოთ უფალი აღასრულებს მთელს ქვეყანაზე დამუქრებულ სასჯელს. 24 ამიტომ ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი: „ჩემო ხალხო, სიონის მცხოვრებნო! ნუ გეშინიათ აშურისა, რომელიც ჯოხით გცემთ, და სახრეს გიღერებთ, როგორც უწინ ეგვიპტელნი. 25 სულ ცოტაც და გადაივლის ჩემი წყრომა, და ჩემი რისხვა შებრუნდება აშურეთისკენ, რათა დაღუპოს იგი. 26 და აღმართავს მასზე ცაბაოთ უფალი შოლტს, როგორც ყორების კლდესთან შემუსრა მიდიანელნი, კვერთხს აღმართავს ზღვაზე, როგორც ოდესღაც ეგვიპტეზე. 27 და იქნება იმ დღეს: ჩამოიხსნება თქვენი მხრებიდან ტვირთი, მან რომ მოგკიდათ, უღელი, ქედზე რომ დაგადგათ, დაილეწება.“ რიმონიდან მოდის ის. 28 მან ჩაუარა ყაიათს, გადაიარა მიგრონზე, მიქმაშში დააყენა თავისი აღალი. 29 მათ გაიარეს ვიწროები, გებაყში გაათიეს ღამე. შეიძრა რამა, საულის გიბეყადან ხალხი გაიქცა. 30 ხმამაღლა იყვირე, გალიმის ასულო! ეს ყვირილი მოისმინე, ლაიშავ, და საბრალო ყანათოთო! 31 ხალხით დაიცალა მადმენა, გებიმელებმა თავს უშველეს. 32 მტერი დღეს დადგება ნობთან, ხელს მოუღერებს სიონის მთას, იერუსალიმის ბორცვს. 33 აი მეუფე, ცაბაოთ უფალი, რტოებს ჩამოგლეჯს – საშინელია მისი ძალა, ტანმაღალნი გაიჩეხნენ და აღზევებულნი დაეცნენ. 34 რკინით იჩეხება ტყის უღრანები და ლიბანის მშვენება წახდა. |
Standard Georgian Bible © United Bible Societies representation in Georgia, 2013
Bible Society in Georgia