Amos 6 - ბიბლია

¹ ვაი, უზრუნველთ სიონზე და ვაი, უდარდელთ სამარიის მთაზე; სახელოვანთ უპირველეს ხალხში, ვისთანაც მიდის ისრაელის სახლი!

² მოიარეთ ქალნე და ნახეთ, იქიდან დიდი ხამათისკენ გასწიეთ და ფილისტიმელთა გათში ჩადით; ნუთუ თქვენზე უკეთესია ეს სამეფოები? ან თქვენს საზღვრებზე ვრცელია მათი სამანები?

³ თქვენ, რომელნიც ფიქრობთ, რომ შორსაა უბედურების დღე და იახლოვებთ ძალადობის სუფევას, –

⁴ თქვენ, რომლებიც განისვენებთ სპილოსძვლის საწოლებზე და ნებივრობთ თქვენს სარეცლებზე; მიირთმევთ ფარის საუკეთესო კრავებსა და ნასუქალ ხბორებს,

⁵ მღერით ქნარის ხმაზე და თავი მოგაქვთ, თითქოს დავითივით ფლობდეთ საკრავს.

⁶ თასებით სვამთ ღვინოს, საუცხოო ზეთებს იცხებთ, და არ განაღვლებთ იოსების უბედურება.

⁷ ამიტომაც ტყვედ წავლენ ახლა, ტყვეთა თავში მოქცეულნი, და ნებიერთა სიხარულის ხმა მიწყდება.

⁸ დაიფიცა უფალმა ღმერთმა თავისი თავი და ასე ამბობს უფალი, ღმერთი ცაბაოთი: მძულს იაკობის ამპარტავნება და მეზიზღება მისი დარბაზები; ამიტომაც გადავცემ ქალაქს და მთელ მის სისავსეს მტრის ხელში.

⁹ და თუ ათი კაცი დარჩა ერთ სახლში, ისინიც დაიხოცებიან,

¹⁰ როცა ნათესავი ან ჭირისუფალი აიღებს მათ, რომ სახლიდან გაიტანოს მათი ძვლები, და ეტყვის შინმყოფს: „თუ კიდევ დაგრჩა ვინმე?“ და ისიც უპასუხებს: ყველა წასულიაო; უთხრას: „ჩუმად! რადგან არ ეგების უფლის სახელის ხსენება.“

¹¹ რადგან, აჰა, უფალი ბრძანებს და დასცემს დიდ სახლებს და გააცამტვერებს პატარა სახლებს.

¹² თუ ურბენიათ ცხენებს კლდეებზე? ან თუ უხნავთ ის ხარებით? თქვენ კი შხამად აქციეთ სამართალი და აბზინდად – სიმართლის ნაყოფი.

¹³ სიხარულით ამბობთ, ჩვენი ძალით ავიღეთო ლო-დებარი და კარნაიმი!

¹⁴ აჰა, აღვძრავ ხალხს შენს წინააღმდეგ, ისრაელის სახლო, – ამბობს უფალი, ცაბაოთ ღმერთი, – და მიგამწყვდევს ხამათის მისადგომიდან უდაბნოს ხევამდე.