اِرمیا 1 - کتاب مقدس - ترجمه کلاسیک بازنگری شده

¹ کلام اِرمیا پسر حِلقیا از کاهنانی که در عَناتوت در سرزمین بنیامین بودند.

² که کلام خداوند در دوران یوشیا پسر آمون، پادشاه یهودا، در سال سیزدهم از سلطنت وی بر او نازل شد.

³ و در روزهای یِهویاقیم، پسر یوشیا، پادشاه یهودا، تا آخر سال یازدهم صِدقیا، پسر یوشیا، پادشاه یهودا، نازل می‌شد، تا زمانی که اورشلیم در ماه پنجم به اسیری برده شد.

رسالت اِرمیا

⁴ پس کلام خداوند بر من نازل شده، گفت:

⁵ «قبل از آنکه تو را در شکم نقش بندم، تو را شناختم، و قبل از بیرون آمدنت از رحم تو را تقدیس نمودم و تو را نبی قومها قرار دادم.»

⁶ آنگاه گفتم: «آه، ‌ای خداوند یهوه، اینک من سخن گفتن نمی‌دانم، چونکه جوانی بیش نیستم.»

⁷ اما خداوند مرا گفت: «مگو من جوان هستم، زیرا هر جایی که تو را بفرستم، خواهی رفت و به هر ‌چه تو را امر فرمایم، سخن خواهی گفت.

⁸ از ایشان مترس، زیرا من با تو هستم و تو را رهایی خواهم داد.» خداوند می‌گوید.

⁹ آنگاه خداوند دست خود را دراز کرده، دهان مرا لمس کرد و خداوند به من گفت: «اینک کلام خود را در دهان تو نهادم.

¹⁰ بدان که تو را امروز بر قومها و ممالک برگماشتم تا از ریشه بَرکَنی و ویران سازی و هلاک کنی و خراب نمایی و بنا نمایی و غرس کنی.»

¹¹ پس کلام خداوند بر من نازل شده، گفت: «ای اِرمیا، چه می‌بینی؟» گفتم: «شاخه‌ای از درخت بادام می‌بینم.»

¹² خداوند مرا گفت: «نیکو دیدی زیرا که من بر کلام خود دیده‌بانی می‌کنم تا آن را به انجام رسانم.»

¹³ پس کلام خداوند بار دیگر به من رسیده، گفت: «چه چیز می‌بینی؟» گفتم: «دیگی جوشان می‌بینم که رویش از طرف شمال است.»

¹⁴ خداوند مرا گفت: «بلایی از طرف شمال بر تمامی ساکنان این سرزمین سرازیر خواهد شد.

¹⁵ زیرا خداوند می‌گوید: اینک من تمامی طوایف ممالک شمالی را خواهم خواند و ایشان آمده، هر کس تخت خود را در دهنه دروازه اورشلیم و بر تمامی حصارهای گرداگردش و به ضد تمامی شهرهای یهودا برپا خواهد داشت.

¹⁶ و بر ایشان داوری‌های خود را درباره همه شرارتشان جاری خواهم ساخت، چونکه مرا ترک کردند و برای خدایان غیر بخور‌ سوزانیدند و کارهای دستهای خود را سجده نمودند.

¹⁷ پس تو کمر خود را ببند و برخاسته، هر ‌آنچه را من به تو امر فرمایم، به ایشان بگو و از ایشان هراسان مباش، مبادا تو را پیش روی ایشان پریشان سازم.

¹⁸ زیرا اینک، من تو را امروز شهر حصاردار و ستون آهنین و حصارهای برنجین ساخته‌ام؛ به ضد پادشاهان یهودا و سروران و کاهنانش و به ضد قوم این سرزمین!

¹⁹ ایشان با تو جنگ خواهند کرد, اما بر تو غالب نخواهند آمد، زیرا خداوند می گوید: من با تو هستم و تو را رهایی خواهم داد.»