۲تواریخ 29 - کتاب مقدس - ترجمه کلاسیک بازنگری شده

حِزِقیای پادشاه و تقدیس خانه خدا

¹ حِزِقیا بیست و پنج ساله بود که پادشاه شد و بیست و نه سال در اورشلیم سلطنت نمود، و اسم مادرش اَبیه دختر زِکَریا بود.

² او آنچه در نظر خداوند پسند بود، موافق هر آنچه پدرش داوود کرده بود، به عمل آورد.

³ و در ماه اول از سال اول سلطنت خود درهای خانه خداوند را گشوده، آنها را تعمیر نمود.

⁴ و کاهنان و لاویان را آورده، ایشان را در میدان شرقی جمع کرد.

⁵ و به ایشان گفت: «ای لاویان، مرا بشنوید، الان خویشتن را تقدیس نمایید و خانه یهوه خدای پدران خود را تقدیس کرده، ناپاکیها را از قُدس بیرون برید.

⁶ زیرا که پدران ما خیانت ورزیده، آنچه در نظر یهوه خدای ما ناپسند بود، به عمل آوردند و او را ترک کرده، روی خود را از مسکن خداوند تافتند و به او پشت کردند.

⁷ و درهای ایوان را بسته، چراغها را خاموش کردند و بخور نسوزانیدند و قربانی‌های سوختنی در قُدس خدای اسرائیل تقدیم نکردند.

⁸ پس خشم خداوند بر یهودا و اورشلیم افروخته شد و ایشان را مایه هراس و دهشت و ریشخند ساخت، چنانکه شما به چشمان خود می‌بینید.

⁹ و اینک پدران ما به شمشیر افتادند و پسران و دختران و زنان ما از این سبب به اسیری رفتند.

¹⁰ الان اراده دارم که با یهوه خدای اسرائیل عهد ببندم تا شدت خشم او از ما برگردد.

¹¹ پس حال، ای پسران من، تنبلی مورزید، زیرا خداوند شما را برگزیده است تا به حضور او ایستاده، او را خدمت نمایید و خادمان او شده، بخور ‌سوزانید.»

¹² آنگاه بعضی از لاویان برخاستند، یعنی از قُهاتیان مَحَت پسر عَماسای و یوئیل پسر عَزَریا و از فرزندان مِراری قیس پسر عَبدی و عَزَریا پسر یِهَلِلئیل و از جِرشونیان یوآخ پسر زِمّه و عِدِن پسر یوآخ.

¹³ و از پسران اِلیصافان، شِمری و یِعیئیل و از پسران آساف، زِکَریا و مَتّنیا.

¹⁴ از پسران هیمان، یِحیئیل و شِمعی و از پسران یِدوتون، شِمَعیا و عُزّیئیل.

¹⁵ ایشان برادران خود را جمع کرده، خویشتن را تقدیس نمودند و موافق فرمان پادشاه، مطابق کلام خداوند برای تمیز کردن خانه خداوند داخل شدند.

¹⁶ و کاهنان به درون خانه خداوند رفته، آن را پاک ساختند و همه ناپاکیهایی را که در معبد خداوند یافتند، به صحن خانه خداوند بیرون آوردند و لاویان آن را گرفته، به خارج شهر به دره قِدرون بیرون بردند.

¹⁷ و در روز نخست ماه نخست به تقدیس نمودنش شروع کردند، و در روز هشتم ماه به ایوان خداوند رسیدند و در هشت روز خانه خداوند را تقدیس نموده، در روز شانزدهم ماه اول آن را به پایان رسانیدند.

¹⁸ پس نزد حِزِقیای پادشاه به درون قلعه داخل شده، گفتند: «تمامی خانه خداوند و قربانگاه قربانی سوختنی و همه اسبابش و میز نان حضور را با همه اسبابش پاک ساختیم.

¹⁹ و تمامی اسبابی که آحاز پادشاه در دوران سلطنتش حینی که خیانت ورزید دور انداخت، ما آنها را آماده کرده، تقدیس نمودیم و اینک پیش قربانگاه خداوند حاضر است.»

²⁰ پس حِزِقیای پادشاه صبح زود برخاست و سران شهر را جمع کرده، به خانه خداوند برآمد.

²¹ و ایشان هفت گاو و هفت قوچ و هفت بره و هفت بز نر آوردند تا برای مملکت و قُدس و یهودا قربانی گناه بشود و او پسران هارون کاهن را فرمود تا آنها را بر قربانگاه خداوند تقدیم کنند.

²² پس گاوان را کشتند و کاهنان، خون را گرفته بر قربانگاه پاشیدند و قوچها را کشته خون را بر قربانگاه پاشیدند و بره‌ها را کشته خون را بر قربانگاه پاشیدند.

²³ پس بزهای قربانی گناه را به حضور پادشاه و جماعت نزدیک آورده، دستهای خود را بر آنها نهادند.

²⁴ و کاهنان آنها را کشته، خون را بر قربانگاه برای قربانی گناه گذرانیدند تا به جهت تمامی اسرائیل کفاره بشود، زیرا که پادشاه فرموده بود که قربانی سوختنی و قربانی گناه به جهت تمامی اسرائیل بشود.

²⁵ و او لاویان را با سنجها و بربطها و عودها مطابق فرمان داوود و جاد که رویابین پادشاه بود و ناتان نبی در خانه خداوند قرار داد، زیرا که این حکم از جانب خداوند به ‌دست انبیای او شده بود.

²⁶ پس لاویان با لوازم داوود و کاهنان با شیپورها ایستادند.

²⁷ و حِزِقیا امر فرمود که قربانی‌های سوختنی را بر قربانگاه تقدیم کنند و چون به تقدیم قربانی سوختنی شروع نمودند، سرودهای خداوند را شروع کردند و شیپورها در عقب لوازم داوود، پادشاه اسرائیل نواخته شد.

²⁸ و تمامی جماعت سجده کردند و سرایندگان سراییدند و شیپور نوازان نواختند و همه این کارها می‌شد تا قربانی سوختنی تمام گردید.

²⁹ و چون قربانی‌های سوختنی تمام شد، پادشاه و تمامی حاضرین با وی تعظیم کرده، سجده نمودند.

³⁰ و حِزِقیای پادشاه و سران به لاویان امر کردند که به کلمات داوود و آساف رویابین برای خداوند تسبیح بخوانند. پس با شادمانی تسبیح خواندند و تعظیم نموده، سجده کردند.

³¹ پس حِزِقیا گفت: «حال شما خویشتن را برای خداوند تقدیس نمودید. پس نزدیک آمده، قربانی‌ها و قربانی‌های تشکر به خانه خداوند بیاورید.» آنگاه جماعت قربانی‌ها و قربانی​های تشکر آوردند و هر ‌که از دل راغب بود، قربانی‌های سوختنی آورد.

³² و شماره قربانی‌های سوختنی که جماعت آوردند، هفتاد گاو و صد قوچ و دویست بره بود. همه اینها قربانی‌های سوختنی برای خداوند بود.

³³ و شماره قربانیهای تقدیس شده ششصد گاو و سه هزار گوسفند بود.

³⁴ و چون کاهنان کم بودند و به پوست کندن همه قربانی‌های سوختنی قادر نبودند، برادران ایشان لاویان، ایشان را کمک کردند تا کار تمام شد و تا کاهنان، خود را تقدیس نمودند زیرا که دل لاویان بیش از کاهنان برای تقدیس نمودن خود راست‌تر بود.

³⁵ و قربانی‌های سوختنی نیز با پیه قربانیهای سلامتی و هدایای ریختنی برای هر قربانی سوختنی، بسیار بود. به این ترتیب خدمت خانه خداوند از نو برقرار شد.

³⁶ و حِزِقیا و تمامی قوم شادی کردند، چونکه خدا قوم را حاضر ساخته بود، از این رو که این امر ناگهان واقع شد.