۲تواریخ 20 - کتاب مقدس - ترجمه کلاسیک بازنگری شده

پیروزی یِهوشافاط بر موآب و عَمّون

¹ و بعد از این، موآبیان و عَمّونیان و با ایشان بعضی از عَمّونیان، برای جنگ با یِهوشافاط آمدند.

² و بعضی آمده، یِهوشافاط را خبر دادند و گفتند: «گروه بزرگی از آن طرف دریا از اَرام به ضد تو می‌آیند و اینک ایشان در حصون تامار که همان عِین‌جدی باشد، هستند.»

³ پس یِهوشافاط بترسید و بر آن شد که به خداوند روی آورد. و در تمامی یهودا به روزه اعلان کرد.

⁴ و یهودا جمع شدند تا از خداوند درخواست نمایند و از تمامی شهرهای یهودا آمدند تا خداوند را طلب نمایند.

⁵ یِهوشافاط در میان جماعت یهودا و اورشلیم، در خانه خداوند، پیش روی صحن جدید بایستاد،

⁶ و گفت: «ای یهوه، خدای پدران ما، آیا تو در آسمان خدا نیستی؟ تو بر تمامی ممالک قومها سلطنت می‌نمایی و در دست تو قوت و قدرت است و کسی نیست که با تو مقاومت تواند نمود.

⁷ آیا تو خدای ما نیستی که ساکنان این زمین را از حضور قوم خود اسرائیل اخراج نموده، آن را به نسل دوست خویش ابراهیم تا به ابد داده‌ای؟

⁸ ایشان در آن ساکن شده، قُدسی برای اسم تو در آن بنا نموده، گفتند:

⁹ ”حینی که بلا یا شمشیر یا محکومیت یا وبا یا قحطی بر ما فرود آید و ما پیش روی این خانه و پیش روی تو، زیرا که اسم تو در این خانه ساکن است، بایستیم و در وقت تنگی خود نزد تو التماس نماییم، آنگاه قبول فرموده، نجات بده.“

¹⁰ و اینک عَمّونیان و موآبیان و اهل کوه سِعیر، که اسرائیل را وقتی که از مصر بیرون آمدند اجازه ندادی که به آنها داخل شوند، بلکه از ایشان پرهیز نمودند و ایشان را هلاک نساختند.

¹¹ اینک ایشان مکافات آن را به ما می‌رسانند، به اینکه می‌آیند تا ما را از ملک تو که آن را به تصرف ما داده‌ای، بیرون کنند.

¹² ‌ای خدای ما، آیا تو بر ایشان حکم نخواهی کرد؟ زیرا که ما را به مقابل این گروه بزرگی که بر ما می‌آیند، هیچ قوتی نیست و ما نمی‌دانیم چه بکنیم، اما چشمان ما به سوی تو است.»

¹³ و تمامی یهودا با کودکان و زنان و پسران خود به حضور خداوند ایستاده بودند.

¹⁴ آنگاه روح خداوند در میان آن جماعت بر یَحَزیئیل پسر زِکَریا پسر بِنایا پسر یِعیئیل پسر مَتّنیای لاوی که از فرزندان آساف بود، فرود آمد.

¹⁵ و او گفت: «ای تمامی یهودا و ساکنان اورشلیم، و ‌ای یِهوشافاط پادشاه، گوش گیرید. خداوند به شما چنین می‌گوید: ”از این گروه بزرگ ترسان و هراسان مباشید، زیرا که جنگ از آنِ شما نیست، بلکه از آنِ خداست.

¹⁶ فردا به نزد ایشان فرود آیید. اینک ایشان از سربالایی صیص برخواهند آمد و ایشان را در انتهای وادی در برابر بیابان یِروئیل خواهید یافت.

¹⁷ در این وقت بر شما نخواهد بود که جنگ نمایید. بایستید و نجات خداوند را که با شما خواهد بود، مشاهده نمایید. ای یهودا و اورشلیم، ترسان و هراسان مباشید و فردا به مقابل ایشان بیرون روید و خداوند همراه شما خواهد بود.»

¹⁸ پس یِهوشافاط رو به زمین افتاد و تمامی یهودا و ساکنان اورشلیم به حضور خداوند افتادند و خداوند را سجده نمودند.

¹⁹ و لاویان از پسران قُهاتیان و از پسران قورَحیان برخاسته، یهوه خدای اسرائیل را به صدای بسیار بلند تسبیح خواندند.

²⁰ و بامدادان برخاسته، به بیابان تِقّوعَ بیرون رفتند و چون بیرون می‌رفتند، یِهوشافاط بایستاد و گفت: «مرا بشنوید، ‌ای یهودا و ساکنان اورشلیم، بر یهوه خدای خود ایمان آورید و استوار خواهید شد و به انبیای او ایمان آورید که کامیاب خواهید شد.»

²¹ و بعد از مشورت کردن با قوم، بعضی را معین کرد تا پیش روی لشکر رفته، برای خداوند بسرایند و زینت قدوسیت را سپاس خوانند و گویند: «خداوند را حمد گویید، زیرا که رحمت او جاودانه است.»

²² و چون ایشان به ‌سراییدن و حمد گفتن شروع نمودند، خداوند به ضد عَمّونیان و موآبیان و ساکنان کوه سِعیر که بر یهودا هجوم آورده بودند، کمین گذاشت و ایشان تار و مار شدند.

²³ زیرا که عَمّونیان و موآبیان بر ساکنان کوه سِعیر برخاسته، ایشان را نابود و هلاک ساختند. و چون از ساکنان سِعیر فارغ شدند، همگی به کشتن یکدیگر همّت گماشتند.

²⁴ و چون یهودا به دیده‌بانگاه بیابان رسیدند و به سوی آن گروه نظر انداختند، اینک اجساد بر زمین افتاده، و هیچ کس رهایی نیافته بود.

²⁵ یِهوشافاط با قوم خود به جهت گرفتن غنیمت ایشان آمدند و در میان آنها اموال و جامه‌ها و چیزهای گرانبها بسیار یافتند و برای خود آنقدر گرفتند که نتوانستند ببرند و غنیمت اینقدر زیاد بود که سه روز مشغول غارت می‌بودند.

²⁶ و در روز چهارم در وادی برکت جمع شدند زیرا که در آنجا خداوند را متبارک خواندند، و از این جهت آن مکان را تا امروز وادی برکت می‌نامند.

²⁷ پس تمامی مردان یهودا و اورشلیم به رهبری یِهوشافاط با شادمانی به اورشلیم بازگشتند، زیرا خداوند ایشان را بر دشمنانشان شادمان ساخته بود.

²⁸ و با بربطها و عودها و شیپورها به اورشلیم به خانه خداوند آمدند.

²⁹ و ترس خدا بر تمامی ممالک کشورها چیره شد، چونکه شنیدند که خداوند با دشمنان اسرائیل جنگ کرده است.

³⁰ و مملکت یِهوشافاط آرام شد، زیرا خدایش او را از هر طرف آسودگی بخشید.

پایان سلطنت یِهوشافاط

³¹ پس یِهوشافاط بر یهودا سلطنت نمود و سی و پنج ساله بود که پادشاه شد و بیست و پنج سال در اورشلیم سلطنت کرد و اسم مادرش عَزوبه دختر شِلحی بود.

³² و موافق رفتار پدرش آسا گام برداشته، از آن انحراف نورزید و آنچه در نظر خداوند راست بود، به جا می‌آورد.

³³ لیکن مکانهای بلند برداشته نشد و قوم هنوز دلهای خود را به سوی خدای پدران خویش مصمم نساخته بودند.

³⁴ و بقیه وقایع یِهوشافاط، از اول تا آخر، در تاریخ یِیهو پسر حَنانی که در تواریخ پادشاهان اسرائیل ثبت می‌باشد، نوشته شده است.

³⁵ و بعد از این، یِهوشافاط پادشاه یهودا با اَخَزیا، پادشاه اسرائیل که شریرانه رفتار می‌نمود، هم‌پیمان شد.

³⁶ و در ساختن کشتیها برای رفتن به ترشیش با او مشارکت نمود و کشتیها را در عِصیون جِبِر ساختند.

³⁷ آنگاه اِلعازر پسر دوداواهوی مَریشاتی به ضد یِهوشافاط نبوت کرده، گفت: «چونکه تو با اَخَزیا متحد شدی، خداوند کارهای تو را نابود کرده است.» پس آن کشتیها شکسته شدند و نتوانستند به ترشیش بروند.