Zefanja 1 - De Bibel JHF

De Norecht vom Siej äwa Juda, aus een Bilt von Gott sien Oaja aum Harn sien Dach

¹ Daut Wuat Gottes, daut to Zefanja wia, däm Sän Kuschis, vom Sän Gedalja, däm Sän Amarja, däm Sän Hiskija, en de Doag Josia, däm Sän Amon, däm Kjennich von Juda.

² Ekj woa aules von däm Ieedboddem gaunz wajchnäme, sajcht de Har;

³ ekj woa Menschen un Vee, de Väajel vom Himmel un Mäaresfesch wajchnäme, un de Oajanis met de Gottloose; un ekj woa de Menschen vom Ieedboddem utroden, sajcht de Har.

⁴ Un ekj woa miene Haunt utstrakjen jäajen Juda un äwa aule Bewona von Jerusalem. Un woa ut disem Uat Äwajebläwne vom Baal, däm Nomen de Jetzenpriesta met de Priesta utroden;

⁵ un dee oppe Däakja daut Himmelshäa aunbäden, un de Aunbäda, dee däm Harn schwieren un bie äarem Kjennich schwieren;

⁶ un dee sikj vom Harn trigjtrakjen, un dee däm Har nich sieekjen noch no am froagen.

⁷ Siet stell ver däm Har, Gott! Dan dichtbie es de Dach Gottes; dan de Har haft een Schlachtopfa reed jemoakt, hee haft siene Enjelodne jeheilicht.

⁸ Un daut woat passieren aun däm Schlachtopfa Dach Gottes, doa woa ekj de Ferschten un de Kjennichssäns bestrofen un aule, dee sikj met framde Kjleeda bekjleede.

⁹ Un aun janem Dach woa ekj eenem jiedrem bestrofen, dee äwa de Schwal sprinjt, aule, dee daut Hus von äarem Harn met Jewault un Bedrach voll moaken.

¹⁰ Un aun janem Dach, sajcht de Har, woat een Jeschrecht erschaule vom Feschdooa häa, un een Jehiel vom aundren Stautdeel, un ludet Jaumre von de Aunboaj häa.

¹¹ Hielt, jie Bewona vom Moakjtplauz enne Läacht! Dan daut gaunze Haundelsvolkj es venicht, aule met Selwa belodne sent utjerot.

¹² Un daut woat aun jane Tiet passieren, doa woa ekj Jerusalem met Licht derchsäkjen; un ekj woa de Mana bestrofen, dee opp äare Häw ligjen, dee en äarem Hoat sajen: de Har deit nuscht Goodet un deit nuscht Beeset.

¹³ Un äa Vemäajen woat toom Raup, un äare Hiesa woaren too eene Wieste woaren; un see woaren Hiesa buen un dee nich bewonen, un Wiengoades plaunten un däm Wien nich drinkjen.

¹⁴ Dichtbie es de groota Dach Gottes; hee es dichtbie un spood sikj sea. Hea, de Dach Gottes! Bettalich schrieen doa de Helden.

¹⁵ Een Jrimdach es dis Dach, een Triebsaulsdach un Bedrenkjnis, een vewustungs Dach un Vewustunk, een Dach de Diestanis un Dunkelheit, een bewolkjta Dach un dunkle Wolkjen,

¹⁶ een Posaun Dach un daut Kjrichsjeschrech jäajen de fauste Städa un jäajen de huage Torms.

¹⁷ Un ekj woa de Menschen enjsten, un see woaren omhäa gonen aus de Blinje, wiels see jäajen däm Harn jesindicht ha; un äa Bloot woat vegoten woaren aus Stoff, un äa Fleesch aus Drakj;

¹⁸ uk äa Selwa, uk äa Golt woat an nich raden kjennen aum Jrimdach Gottes; un derch daut Fia von sienem Iewa woat daut gaunze Launt vebrent woaren. Dan een Enj, jo, een plazlichet Enj woat hee moaken met aule Bewona em Launt.