Online Bible

- Reklamy -

Liera 1 - De Bibel


De Welt es nich to vestonen

1 Dit es waut de Liera, David sien Sän, de Kjennich en Jerusalem, to sajen haud:

2 Daut es nich to bejriepen, sajcht de Liera, bloos nich to bejriepen. Daut es aulatoop nich to vestonen.

3 Waut nuzt däm Mensch sien sträwen, un aul de Oabeit en sien Läwen?

4 De Tieden vegonen un de Tieden komen, oba de Ieed blift emma stonen.

5 De Sonn kjemt opp, un de Sonn jeit unja, un jeit äaren Wajch wada opptogonen.

6 De Wint dreit sikj sieden, de Wint dreit sikj nuaden, un dreit sikj noch wieda, bat wua dee ea aunfunk.

7 Jieda Riefa schält nom Mäa, doch daut Mäa woat goanich volla; no de Städ wua daut Wota han rant, rant daut emma wada.

8 Aules rant un jeit noch wieda, eena kaun nich sajen woo daut schauft; eena kjikjt un woat nich voll von kjikjen, eena horcht un well bloos mea hieren.

9 Soo aus daut jewast es, woat daut nohäa sennen; daut waut ea jedonen wort, woat nohäa wada komen. Doa es nuscht nieet opp dise Ieed.

10 Un wan uk wäa waut sitt un sajcht: “Weetst waut? Ekj wies die Nies!” daut wia doch lenjst aul ea wie en onse Tiet daut sagen.

11 Kjeena behelt woo de Tiet emol wia, waut morjen kjemt es boolt vejäten.


De Liera unjasieekjt daut Läwen

12 Ekj, aus Liera, sie de Kjennich äwa Israel en Jerusalem,

13 un ekj bemieejd mie opp iernst, opp däm basten Wajch, notoforschen, äwa aules waut de Menschen oppe Ieed doonen. Dise Oabeit, dee Gott ons aus Menschen oppjejäft haft, es waut schwieejet un schwoaret.

14 Ekj hab aules nojeseenen, no waut Menschen oppe Ieed sträwen; un weetst uk, daut es aulatoop nich to vestonen, waut däm Mensch daut halpt. Daut es, aus wan eena dän Wint jriepen well.

15 Waut kromm es, kaun nich jlikj woaren; eena kaun nich talen, waut nich doa es.

16 Ekj docht bie mie: Ekj hab daut groosoatich bie mie, un ekj hab väl Weisheit jekjräajen, mea aus sest wäa ver mie en Jerusalem. Mien denkjen haft väl toojelieet un beläft.

17 Ekj bemieejd mie to weeten, waut daut meend weis to sennen, un waut daut meend, schoslich un verekjt to sennen. Un mie wort daut kloa, daut et soo schwoa to vestonen wia, aus dän Wint jriepen.

18 Wäa väl weet, haft grootet beduaren; wäa väl vesteit, mott väl hanhoolen.

Plautdietsch Bible © 2003 Kindred Productions and United Bible Societies Association, Inc.

Kindred Productions
Následuj nás:



Reklamy