สุภาษิต 17 - พระคัมภีร์ ฉบับแปลใหม่ (NTV)1 เศษขนมปังแห้งกับความสงบเงียบ ก็ยังดีกว่าบ้านที่มีงานเลี้ยงมากมายซึ่งมีแต่การทะเลาะวิวาทกัน 2 ผู้รับใช้ที่ชาญฉลาดจะเป็นผู้ควบคุมลูกเจ้านายที่ประพฤติตัวอย่างน่าอับอาย และจะได้รับส่วนแบ่งจากมรดกร่วมกับลูกๆ 3 เบ้าหลอมมีไว้สำหรับเงิน และเตาหลอมสำหรับทองคำ แต่พระผู้เป็นเจ้าทดสอบที่จิตใจ 4 คนชั่วเอาใจใส่กับคำพูดเลวๆ คนพูดปดฟังลิ้นที่นำความพินาศ 5 คนที่ล้อเลียนผู้ยากไร้ก็ดูหมิ่นองค์ผู้สร้างของเขา คนที่ยินดีกับความวิบัติจะถูกลงโทษ 6 หลานๆ ที่เกิดจากบุตรเป็นดุจมงกุฎของผู้สูงอายุ และความภูมิใจของลูกๆ ก็คือบิดาของเขา 7 คำพูดที่ดีงามไม่เหมาะกับคนโง่ ปากที่พูดโกหกยิ่งไม่เหมาะสำหรับคนมีเกียรติ 8 สินบนเป็นดั่งแก้ววิเศษในสายตาของผู้ให้ ไม่ว่าเขาจะทำอะไรก็สำเร็จ 9 ผู้ที่ให้อภัยการกระทำผิดเป็นผู้แสวงหาความรัก แต่ผู้ที่ย้ำเรื่องเดิมซ้ำซากก็เป็นผู้แยกเพื่อนรักให้จากกัน 10 การตักเตือนว่ากล่าวครั้งเดียวฝังลึกในคนที่มีความหยั่งรู้ มากกว่าการเฆี่ยนตีคนโง่เขลาหนึ่งร้อยครั้ง 11 คนชั่วร้ายจะแสวงหาแต่ความเลว ดังนั้นคนเหี้ยมโหดจะถูกส่งมาเพื่อต่อต้านเขา 12 ให้คนปะทะกับหมีแม่ลูกอ่อนที่ถูกขโมยลูก ก็ยังดีกว่าพบคนโง่พร้อมกับความโง่ของเขา 13 ความเลวร้ายจะไม่หายไปจากบ้าน ของคนที่ตอบสนองความดีด้วยความชั่ว 14 การเริ่มทะเลาะวิวาทเปรียบเสมือนการปล่อยให้น้ำในเขื่อนไหลทะลักออกมา ดังนั้น จงหยุดการโต้แย้งก่อนที่จะเกิดการทะเลาะวิวาท 15 การช่วยคนที่มีความผิดให้พ้นข้อหา และกล่าวโทษผู้มีความชอบธรรม สองสิ่งนี้เป็นที่น่ารังเกียจต่อพระผู้เป็นเจ้า 16 คนโง่จะมีเงินไว้ซื้อสติปัญญาเพื่อจุดประสงค์อะไร ในเมื่อเขาขาดความคิด 17 เพื่อนมีความรักให้เสมอ และพี่น้องเกิดมาเพื่อช่วยกันในยามคับขัน 18 คนที่ขาดความยั้งคิดให้คำสาบาน และรับประกันเพื่อนบ้านของเขา 19 คนที่รักการกระทำผิดจะรักการทะเลาะวิวาท คนที่สร้างประตูของตนให้สูงขึ้นนับว่าแสวงหาความพินาศ 20 ผู้มีใจลวงหลอกจะไม่มีความสำเร็จในชีวิต และลิ้นบิดเบือนก็ตกอยู่ในความวิบัติ 21 บุตรที่โง่เขลาเป็นที่เศร้าใจของบิดา และบิดาของคนโง่หามีความยินดีไม่ 22 ใจที่เปี่ยมด้วยความยินดีเป็นเสมือนยารักษาที่ดี แต่วิญญาณอันบอบช้ำทำให้รู้สึกเหี่ยวแห้งถึงกระดูก 23 คนชั่วร้ายแอบรับสินบน เพื่อบิดเบือนวิถีทางแห่งความเที่ยงธรรม 24 สติปัญญาอยู่ไม่ไกลจากสายตาของผู้หยั่งรู้ แต่ตาของคนโง่อยู่ที่สุดขอบโลก 25 บุตรที่โง่เขลาเป็นความทุกข์โศกของบิดา และเป็นความขมขื่นของนางผู้ให้กำเนิดแก่เขา 26 การลงโทษผู้มีความชอบธรรม หรือเฆี่ยนตีผู้นำที่มีสัจจะเป็นการกระทำที่ไม่ดี 27 ผู้ที่ยับยั้งคำพูดของตนได้เป็นผู้มีความรู้ และผู้รู้จักควบคุมตัวเองเป็นผู้หยั่งรู้ 28 แม้แต่คนโง่เวลานิ่งเงียบ คนก็ยังคิดว่าเขามีสติปัญญา และเวลาเขาปิดปากก็จะดูเหมือนเป็นคนฉลาด |
New Thai Version Foundation
New Thai Version Foundation