Amos 9 - Norsk ovesettelse 1978/85 nynorsk

Ingen skal sleppa Guds straff

¹ Eg såg Herren stå attmed altaret. Han sa: Slå til søylehovuda, så dørstokkane skjelv, og knus dei, så dei fell i hovudet på dei alle! Resten vil eg drepa med sverd. Ingen av dei skal kunna røma, ingen av dei skal sleppa unna.

² Om dei bryt seg inn i dødsriket, skal mi hand henta dei der, og fer dei opp til himmelen, skal eg støyta dei ned derifrå.

³ Om dei gøymer seg på Karmels topp, skal eg leita dei opp og henta dei ned, og løyner dei seg for meg på havsens botn, skal eg by ormen bita dei.

⁴ Om fiendar fører dei i fangenskap, skal eg by sverdet drepa dei der. Eg vil retta augo mot dei til ulukke og ikkje til lukke.

⁵ Herren, Allhærs Gud, rører jorda så ho skjelv, og alle som bur der, syrgjer, ja, heile jorda stig som Nilen og sig som elva i Egypt.

⁶ Han som har bygt sin høgsal i himmelen og reist sin kvelv over jorda, han som kallar på vatnet i havet og auser det ut over jorda – Herren er hans namn.

Herren er Gud for alle folk

⁷ Er de, israelittar, meir for meg enn Nubias søner? lyder ordet frå Herren. Eg førte Israel opp frå Egypt, men også filistarane frå Kaftor og aramearane frå Kir.

Straff og reinsing

⁸ Sjå, Herren Gud har augo vende mot det syndige riket: No vil eg rydja folket ut or landet. Men eg vil ikkje heilt gjera ende på Jakobs ætt, seier Herren.

⁹ For sjå, eg gjev påbod, og så rister eg Israels ætt mellom alle folkeslaga, som når ein rister korn i såld, og ikkje ein stein fell til jorda.

¹⁰ For sverdet skal dei døy, alle syndarane i mitt folk, dei som seier: «Ulukka når oss ikkje, ho kjem aldri over oss.»

Atterreising og sæle tider

¹¹ Den dagen reiser eg opp att Davids falne hytte. Eg murar att rivnene og reiser det som ligg i røys; eg byggjer henne som i gamle dagar.

¹² Så kan dei ta resten av Edom i eige og alle dei andre folkeslaga som er nemnde med mitt namn, lyder ordet frå Herren, som fullfører dette.

¹³ Sjå, dagar skal koma, seier Herren, då dei tek til å pløya før skurden er slutt, og trakkar druer til kornet skal såast. Druesafta skal drypa frå fjell og fløyma i alle bakkar.

¹⁴ Då vender eg lagnaden for Israel, mitt folk. Nedrivne byar skal dei byggja og bu i; vingardar skal dei planta og sjølve drikka vinen, hagar skal dei stella til og sjølve eta frukta.

¹⁵ Eg plantar dei atter i eiga jord; aldri meir skal dei rykkjast opp or sitt land, som eg har gjeve dei, seier Herren din Gud.