Amos 5 - Norsk ovesettelse 1978/85 nynorsk

Klagesong over Israel

¹ Høyr dette ordet, Israels ætt, ein klagesong som eg syng om deg!

² Ho er fallen og reiser seg aldri meir, Israel, den unge møy. Ho ligg der bortslengd på si jord, og ingen reiser henne opp.

³ For så seier Herren Gud: Den byen som sender ut tusen mann, får berre hundre att, og den som sender ut hundre mann, får berre ti att – i Israels ætt.

Søk Herren, så skal de leva!

⁴ Så seier Herren til Israels ætt: Søk meg, så skal de leva!

⁵ Søk ikkje til Betel, kom ikkje til Gilgal, og far ikkje over til Be'er-Sjeba! For folket i Gilgal skal førast bort, Betel skal verta uhyggjeleg audt.

⁶ Søk Herren, så skal de leva! Elles kjem han som eld over Josefs ætt; elden øyder, og det er ingen i Betel til å sløkkja.

Dom over stormenn som gjer urett

⁷ Dei gjer retten om til malurt og kastar rettferda til jorda.

⁸ Han som skapte Sjustjerna og Orion, han som gjer stummande mørker til morgon og dagen til svarte natt, han som kallar på vatnet i havet og auser det ut over jorda – Herren er hans namn.

⁹ Han lèt undergang lyna over borger, lèt festningar siga i røys.

¹⁰ Dei hatar menn som hevdar retten på tinget, og styggjest ved dei som talar sant.

¹¹ De trakkar småkårsfolk ned og krev korn i avgift av dei. Difor skal de ikkje få bu i dei hus de har bygt av tilhoggen stein, og ikkje få drikka vin frå dei herlege vingardar de har planta.

¹² For eg veit at dykkar brot er mange og dykkar synder utan tal, de som forfylgjer skuldlaust folk, lèt dykk kjøpa for pengar og driv fattigfolk bort frå retten.

¹³ Difor teier den kloke i denne tid; for ei vond tid er det.

Legg vinn på det gode!

¹⁴ Legg vinn på det gode og ikkje det vonde, så de får leva! Då skal Herren, Allhærs Gud, vera med dykk, som de seier.

¹⁵ Hata det vonde og elska det gode, hald retten høgt på tinget! Så vil kanskje Herren, Allhærs Gud, vera nådig mot Josefs rest.

Sorg og klage

¹⁶ Difor seier Herren, Herren, Allhærs Gud: På alle torg skal lik-klage lyda, i alle gater skal dei ropa: «Ve!» Dei skal henta bonden til syrgjehøgtid, senda bod på folk som kan gråta og klaga.

¹⁷ I alle vingardar skal dei jamra når eg skrid fram imellom dykk, seier Herren.

Herrens dag

¹⁸ Ve dykk som lengtar etter Herrens dag! Kva vil de med Herrens dag? Han er mørker og ikkje ljos.

¹⁹ Det er som når ein mann rømer frå ei løve og møter ein bjørn; og kjem han heim og stør handa til veggen, vert han biten av ein orm.

²⁰ Ja, mørk er Herrens dag og ikkje ljos, kolmørk er han og utan ljoske.

²¹ Eg hatar og styggjest ved festane dykkar, stemnene dykkar byd meg imot.

²² For om de ber fram brennoffer eller grødeoffer, så bryr eg meg ikkje om dei. Og dykkar måltidsoffer med gjøkalvkjøt ser eg ikkje på.

²³ Lat meg sleppa dine ståkande songar, eg vil ikkje høyra ditt harpespel!

²⁴ Lat retten vella fram som vatn, og rettferd lik bekker som aldri turkar.

²⁵ Bar de fram for meg slaktoffer og grødeoffer dei førti åra i øydemarka, du Israels ætt?

²⁶ Og bar de Sakkut, kongen dykkar, og Kevan, stjerna åt guden dykkar, bileta som de har laga?

²⁷ Eg fører dykk i fangenskap til landet bortanfor Damaskus, seier Herren – Allhærs Gud er hans namn.