Amos 3 - Norsk ovesettelse 1978/85 nynorsk

Utveljing og ansvar

¹ Høyr dette ordet som Herren har tala mot dykk, de Israels søner, mot heile den ætta som eg førte opp frå Egyptarlandet:

² Berre dykk ville eg kjennast ved mellom alle folk på jorda. Difor krev eg dykk til rekneskap for alle syndene dykkar.

Kallet tvingar

³ Går vel to i lag når dei ikkje har vorte samde om det?

⁴ Brøler løva i skogen når ho ikkje har funne rov? Brummar ungløva i hola si når ho ikkje har fanga noko?

⁵ Fell ein fugl i ei snare på marka når ingen har sett ei snare for han? Sprett ei felle opp frå marka utan at ho har fanga noko?

⁶ Gjallar vel hornet i ein by utan at folket skjelv av redsle? Eller hender det ei ulukke i byen utan at Herren har gjort det?

⁷ For Herren Gud gjer ikkje noko utan at han har openberra sitt råd for tenarane sine, profetane.

⁸ Når løva brøler, kven må ikkje reddast då? Når Herren Gud har tala, kven må ikkje då tala profetord?

Domen over Samaria

⁹ Rop ut over borgene i Asjdod, over slotta i Egypt, og sei: Kom saman på Samaria-fjella! Sjå redsla og rådløysa i byen og den valdsferd som der rår!

¹⁰ Dei har ikkje vit til å gjera det rette, lyder ordet frå Herren, dei dyngjer opp vald og ran i sine slott.

¹¹ Difor seier Herren Gud: Fiendar skal kringsetja landet, di sterke festning skal rivast ned, og borgene skal plyndrast.

¹² Så seier Herren: Som når ein gjætar bergar ut or løvegapet to leggbein eller ein øyrelapp, så skal israelittane verta berga, dei som sit i sofakroken i Samaria og på divanar i Damaskus.

Straffa kjem over hus og heilagdom

¹³ Høyr og vitna mot Jakobs ætt! lyder ordet frå Herren Gud, Allhærs Gud.

¹⁴ Den dagen eg krev Israel til rekneskap for syndene deira, lèt eg straffa koma over altara i Betel. Då vert altarhorna avhogne og fell til jorda.

¹⁵ Då knuser eg både vinterhus og sommarhus. Elfenbeinshusa vert øydelagde, og mange bygningar sig i røys, lyder ordet frå Herren.