Salmane 6 - Norsk oversettelse 1938 nynorsk

David er komen i stor naud for fiendane skuld og ser i det eit merke på at Gud er harm på han av di han hev synda; han bed um nåde og frelsa, 2-8, og segjer seg viss på at Herren hev høyrt bøni hans, og at alle fiendane hans skal verta til skammar, 9-11.

¹ Til songmeisteren, med strengleik, etter Sjeminit; ein salme av David. /

² Herre, refs meg ikkje i din vreide og tukta meg ikkje i din harm!

³ Ver meg nådig, Herre! for eg er burtvisna. Læk meg, Herre! for mine bein er forfærde,

⁴ og mi sjel er storleg skjelvredd; og du, Herre, kor lenge?

⁵ Vend deg um att, Herre, fria ut mi sjel, frels meg for di miskunn skuld!

⁶ For i dauden kjem ingen deg i hug; kven vil prisa deg i helheimen?

⁷ Eg er trøytt av mine sukkar; eg bløyter mi seng kvar natt, med mine tåror væter eg mitt lægje.

⁸ Mitt auga er upptært av hugverk; det er gamalt vorte for alle mine fiendar skuld.

⁹ Vik ifrå meg, alle de som gjer urett! For Herren hev høyrt mitt gråtmål.

¹⁰ Herren hev høyrt mi naudbeding, Herren tek imot mi bøn.

¹¹ Alle mine fiendar skal verta skjemde og storleg forfærde; dei skal vika attende, verta skjemde i ein augneblink.