Mika 1 - Norsk oversettelse 1938 nynorsk

Mika, som spådde i dagane åt Jotam, Akas og Esekias, 1, forkynner at Herren skal koma til dom for di Israel og Juda og serleg hovudstadane deira, Samaria og Jerusalem, hev falle ifrå, 2-5. Domen skal fyrst og fremst råka Samaria, som skal verta reint øydelagt, 6-7, men derifrå breida seg ut yver Juda og; her skal han skrida fram frå nord mot sud og frå by til by og fylla folket med djup sorg yver at borni deira vert burtførde, 8-16.

¹ Dette er Herrens ord som kom til Mika frå Moreset i dei dagane då Jotam, Akas og Esekias var kongar i Juda, det som han såg um Samaria og Jerusalem.

² Høyr, de folk, alle i hop! Lyd etter, du jord med alt som på deg er! Og Herren, Israels Gud, vere vitne imot dykk, Herren frå sitt heilage tempel!

³ For sjå, Herren gjeng ut frå bustaden sin; han stig ned og skrid fram yver høgdene på jordi.

⁴ Fjelli brånar under føtene hans, og dalane rivnar - som vokset for elden, som vatnet når det støyper seg utfor ein hamar.

⁵ Alt dette hender for Jakobs fråfall, for dei synder som Israels hus hev gjort. Kven er so skuld i Jakobs fråfall? Er det ikkje Samaria? Og kven er skuld i Judas offerhaugar? Er det ikkje Jerusalem?

⁶ So vil eg då gjera Samaria til ei steinrøys på marki, til ein stad der dei dyrkar vin; eg vil velta steinane hennar ned i dalen og leggja grunnvollane hennar berre.

⁷ Alle dei utskorne bileti hennar vil eg krasa, alle horegåvone hennar vil eg brenna upp med eld, og alle gudebileti hennar vil eg øyda; for av horeløn hev ho samla dei i hop, og til horeløn skal dei atter verta.

⁸ For dette vil eg jamra og øya, vil eg ganga berrføtt og naken ikring; eg vil setja i med jammerskrik som sjakalane og med syrgjelåt som strussane.

⁹ For såri hennar let seg ikkje lækja; for ulukka er komi radt til Juda, ho hev nått radt til porten åt folket mitt, til Jerusalem.

¹⁰ Kunngjer det ikkje i Gat, gråt ikkje der! I Bet-Leafra velter eg meg i moldi.

¹¹ Far burt, de som bur i Sjafir, nækte og skjemde! Folket i Sa'anan vågar seg ikkje ut. Jamringi i Bet-Haesel gjer det rådlaust for dykk å stogga der.

¹² For Marots-buane vrid seg i verk for lukka dei hev mist; for ulukka hev fare ned frå Herren, radt til porten i Jerusalem.

¹³ Spenn tråvaren for vogni, de Lakis-buar! Upphavet til syndi var du for Sions dotter; for hjå deg vart Israels synder funne.

¹⁴ Difor lyt du gjeva frå deg Moreset-Gat; husi i Aksib vert ein svikal bekk for Israels kongar.

¹⁵ Endå ein gong skal eg lata dykk få ein eigarmann, de Maresa-buar! Til Adullam skal Israels stormenner koma.

¹⁶ Raka deg snaud i kruna, klypp håret av, i sorg yver borni dine, som var din hugnad! Raka deg so du vert snaud som gribben, for dei er førde burt ifrå deg.