ایّوب 35 - هزارۀ نو

¹ اِلیهو ادامه داده، گفت:

² «آیا این را انصاف می‌شماری که بگویی: ”از خدا عادلترم“؟

³ یا بگویی: ”مرا چه سود؟ مرا از گناه نکردن چه منفعت؟“

⁴ «من تو را پاسخ خواهم گفت، و دوستانت را با تو.

⁵ به سوی آسمانها بنگر و ببین، و ابرها را ملاحظه کن که از تو بلندترند.

⁶ اگر گناه کنی، چه زیانی به او می‌رسانی؟ اگر نافرمانیهایت بسیار باشد، به او چه خواهی کرد؟

⁷ اگر پارسا باشی، به او چه می‌بخشی؟ و از دست تو چه می‌گیرد؟

⁸ شرارتِ تو تنها بر مردی همچون خودت اثر می‌گذارد، و پارسایی‌ات تنها بر بنی‌آدم.

⁹ «آدمیان از فرط ظلم فریاد برمی‌آورند، و به سبب دست زورمندان فغان سر می‌دهند.

¹⁰ اما کسی نمی‌گوید: ”خدای آفرینندۀ من کجاست، که شبانگاه سرودها می‌بخشد؟

¹¹ آن که ما را بیش از وحوشِ زمین تعلیم می‌دهد، و از پرندگان آسمان حکیمتر می‌سازد؟“

¹² فریاد آدمیان بلند می‌شود، اما او پاسخ نمی‌دهد، به سبب تکبر شریران.

¹³ به‌یقین که خدا بطالت را نمی‌شنود، و قادر مطلق بدان اعتنا نمی‌کند.

¹⁴ چقدر بیشتر نخواهد شنید وقتی می‌گویی او را نمی‌بینی؛ دعوی‌ات در حضور وی است، و منتظر او هستی!

¹⁵ پس حال، چون او در خشم خود جزا نمی‌دهد، و گناه را بسیار در نظر نمی‌آورد،

¹⁶ ایوب دهان خویش به بطالت می‌گشاید، و با نادانی سخنان بسیار می‌گوید.»